http://hdl.handle.net/11089/11082 2026-04-06T17:35:14Z 2026-04-06T17:35:14Z Ratecka, Barbara http://hdl.handle.net/11089/11596 2018-02-01T11:19:29Z 1981-01-01T00:00:00Z

Zur Naturlyrik Georg Maurers (Motiv des Baumes) Teil I Ratecka, Barbara Artykuł etanowi początek większej pracy poświęconej poezji przyrody Georga Maurera, poety zmarłego przed ośmiu laty w Lipsku. Na podstawie wybranych wierszy autorka starała się przedstawić stosunek poety do rzeczywistości w początkowym okresie Jego twórczości oraz zaznaczyć przemianę. Jaka nastąpiła w postawie poety po II wojnie światowej.

1981-01-01T00:00:00Z Plusa, Czesław http://hdl.handle.net/11089/11595 2018-02-01T11:19:30Z 1981-01-01T00:00:00Z

Die kreierte Wirklichkeit in dem frühen Prosawerk von Peter Handke Plusa, Czesław W twórczości Petera Handkego problematyka Językowa zajnuje ważną pozycję. Dążąc do wypracowania własnej teorii językowej Handke skupił swe zainteresowania przede wszystkim na funkcjonowaniu zdań Jako czynniku decydującym o ich znaczeniu. Niniejszy artykuł Jest próbą wykazania, w Jaki sposób młody pisarz austriacki realizuje własne założenia teoretyczne w poszczególnych utworach. Przedmiotem analizy Jest podstawowa teza, iż wykładnikiem wartości literatury powinien być Język sam, nie zaś rzeczywistość przez ten język opisywana. Język nie Jest identyczny z rzeczywistością, a literatura powinna uchwycić jego charakter i stosunek do rzeczywistości.

1981-01-01T00:00:00Z Ostrowski, Marek http://hdl.handle.net/11089/11594 2021-07-08T10:39:22Z 1981-01-01T00:00:00Z

Zur Frage der psychophysiologischen Struktur des Menschen in der Prosa von Thomas Bernhard Ostrowski, Marek Artykuł ten Jest próbą interpretacji twórczości Thomasa Bernharda (powieści: "Frost", "Verstbrung", "Das Kalkwerk*, "Korrektur" i opowiadania "Ungenach") pod kątem struktury psychofizycznej bohatera. Bernhard Jest zdania, że jedynym ratunkiem przed "śmiertelną i nikczemną przyrodą" i jej oddziaływaniem na człowieka Jest skrajne odosobnienie się, izolacja od świata, przy jednoczesnym zagłębianiu się w “studia o naturze" Jako tej, która niszczy i degeneruje człowieka. Thomas Bernhard wychodzi z założenia, że szaleństwo - choroba psychiczna Jest wyższym stadium rozwoju ludzkiego ducha; zwiększa zdolność postrzegania,» wrażliwość, pozwala poznać prawdę o świecie. Na podstawie dzieła Kretßchmera "Körperbau und Charakter* można stwierdzić drogą porównania, że Thomas Bernhard kształtuje swego bohatera na wzór "patetycznego idealisty" - schizofrenifca. Interesujący przy tym Jest fakt, że dzięki tej skrajności zostają uwypuklone cechy, które uważa się za specyficzne dla literatury austriackiej.

1981-01-01T00:00:00Z Jabłkowska, Joanna http://hdl.handle.net/11089/11593 2018-02-01T11:19:35Z 1981-01-01T00:00:00Z

Fiktion und Wirklichkeit in den Tagebüehern von Max Frisch Jabłkowska, Joanna Autorka podejmuje problem funkcji, jakie w "Dziennikach" Маха Frischa spełnia fikcja i rzeczywistość. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego dla wyrażenia istotnych problemów własnej egzystencji pisarz umyka w regiony fikcji. Dziennik jako gatunek literacki zwykle obywał się bez wymyślnej fabuły. W przypadku Frischa Jest inaczej. Można by więc przypuszczać, te pisarz boi się rzeczywistości i dlatego unika odkrycia autorskiego ja, uciekając do fikcyjnego narratora czy bohatera. Autorka stawia hipotezę, że motywacja taka - podnoszone przez niektórych krytyków - jest niesłuszna i nieuzasadniona. Uważa, że powód jest inny - Frisch zdaje sobie sprawę, że nie istnieją rozwiązania ostateczne i jedynie słuszne. Dlatego też zarówno w dramatach (np. "Don Juan czyli miłość do geometrii", "Szewska pasja Filopa Hotza") i powieściach ("Stiller", "Powiedzmy Gantenbein"), jak i w szkicach dzienników pisarz stara się zawsze zaproponować jak najwięcej rozwiązań, jak najwięcej wariantów odpowiedzi dotyczących tego samego problemu. Swoista otwartość dzieła Маха Frischa ma u swych podstaw traktowanie czytelnika jako równouprawnionego partnera. W rzeczywistości mamy do czynienia tylko z pojedynczymi przypadkami, które możemy interpretować jednoznacznie. Fikcja literacka daje nam niezbędną wolność wyboru odpowiedniej interpretacji. Forma szkicu Jest najbardziej adekwatna do interesujących Frischa problemów. Zarówno fikcjonalizowanie tematów jak i forma szkicu stanowią bazę obu dzienników ("Dziennik 1946-1949", "Dziennik 1966-1971") i decydują o ich literackiej spójności.

1981-01-01T00:00:00Z