http://hdl.handle.net/11089/15440 2026-04-08T15:59:23Z 2026-04-08T15:59:23Z Oleksy, Mateusz http://hdl.handle.net/11089/58027 2026-04-08T15:54:34Z 2000-01-01T00:00:00Z

Działanie i język. Studium z radykalnej filozofii praktycznej Oleksy, Mateusz W niniejszej rozprawie autor pojmuje praktykę jako działanie, które czyni działającego tym, czym jest. W pierwszym rozdziale, poświęconym myśli greckiej, stara się uwydatnić historycznie pierwotny sens praktyki jako ćwiczenia duchowego. Wychodzi od umiarkowanego ujęcia Arystotelesa, który podkreśla etyczny sens praxis. Następnie przechodzi do radykalnego ujęcia Platona, który patrzy na aktywność ludzką z punktu widzenia drogi duchowej (drogi kształcenia lub uczenia się). Ścisły związek praktyki i kształcenia (w skrajnym przypadku, samokształcenia) stanowi podstawowy rys greckiej kultury praktycznej. Refleks tego pierwotnego związku odnajdujemy w podanej na wstępie potocznej definicji pojęcia praktyki. Wszelako, w filozofii greckiej, zwłaszcza w platońskiej, przyjmuje on radykalny sens: praxis jest w takiej mierze uczeniem się, w jakiej jest oduczaniem się. Podstawową funkcją kształcenia jest oderwanie duszy człowieka od tego, co on posiada, z czym obcuje, do czego jest przywiązany (ta sfera, która ma być przekroczona, obejmuje nie tylko naturalne przedmioty, ale również wytwory człowieka, władzę, status społeczny, mniemania, jak również cechy osobowe, które człowiek posiada niejako „na własność”, w ostateczności nawet słowa i pojęcia jako podobizny prawdy). Praktyka filozoficzna jest szkołą negacji. Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

2000-01-01T00:00:00Z Bączkowska, Anna http://hdl.handle.net/11089/58026 2026-04-08T15:47:32Z 2000-01-01T00:00:00Z

Vocabulary in conversational data of Polish advanced EFL learners Bączkowska, Anna Niniejsza rozprawa stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o rolę i skuteczność bezpośredniego nauczania czterech rodzajów jednostek językowych (gambitów, kolokacji, koligacji i idiomów) w środowisku osób niebędących rodzimymi użytkownikami języka. W celu uzyskania odpowiedzi na to pytanie w ciągu jednego semestru akademickiego zgromadzono korpus wypowiedzi konwersacyjnych w języku pośrednim, stworzony przez zaawansowanych polskich studentów języka angielskiego, liczący około 30 000 słów. Metoda badawcza opierała się na trzech elementach: (1) obserwacjach długoterminowych zmiany w wypowiedziach w grupie niepoddanej terapii w miarę upływu czasu; (2) porównanie wypowiedzi grupy kontrolnej i eksperymentalnej; oraz (3) ocenę wypowiedzi grupy eksperymentalnej w odniesieniu do materiału wejściowego. Analizy te pozwoliły na ponowne rozważenie (w pierwszej części niniejszej pracy) dawnych zagadnień teoretycznych dotyczących (1) charakteru przyswajania słownictwa języka obcego w środowisku niebędącym językiem ojczystym (rozdział 5); (2) skuteczność głębokiego przetwarzania poznawczego/semantycznego w nauce słownictwa (rozdział 5); oraz (3) mechanizmy odpowiedzialne za wybór słów/jednostek u osób dwujęzycznych (rozdział 4), przy użyciu nowych narzędzi – badań korpusowych opartych na danych (rozdział 6), w oparciu o założenia teoretyczne wynikające z najnowszych modeli psycholingwistycznych (rozdział 4). Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

2000-01-01T00:00:00Z Bartosiak, Mariusz http://hdl.handle.net/11089/58025 2026-04-08T15:43:14Z 1999-01-01T00:00:00Z

Dynamika formy dramatycznej. Wprowadzenie do modelowania złożoności działania dramatycznego Bartosiak, Mariusz Dynamika formy dramatycznej ma być próbą teoretycznego rozpoznania poetyki dramatu w kontekście współczesnych badań nad złożonością i dynamiką nieliniową. Rozważania na ten temat usytuowane są w kontekście badań humanistycznych prowadzonych w oparciu o wyniki uzyskiwane w naukach ścisłych przy pomocy procedur teoretycznych i metodologicznych szeroko rozumianej dynamiki, w tym teorii katastrof, dynamiki nieliniowej, teorii chaosu, złożoności. Dynamika formy dramatycznej jest propozycją zmierzającą do ustanowienia właściwego dla pogranicza literaturoznawstwa i teatrologii modelu, który spełniałby wymogi stawiane obecnie opisom złożonych systemów dynamicznych, zarówno naturalnych, jak i artystycznych. W tym celu konieczne jest przyjęcie szeregu hipotez, z których najistotniejsze są następujące: 1) hipoteza o istotowej nieidentyczności i wzajemnej nieredukowalności obiektów naturalnych, matematycznych i artystycznych; 2) hipoteza o analogiczności procesów naturalnych, matematycznych i artystycznych; 3) hipoteza o wzajemnej nieredukowalności i komplementarności badań humanistycznych i matematycznych. Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

1999-01-01T00:00:00Z Szewczyk, Małgorzata http://hdl.handle.net/11089/58024 2026-04-08T15:40:36Z 1999-01-01T00:00:00Z

Estetyka realizmu magicznego na wybranych przykładach literatury XX wieku Szewczyk, Małgorzata Rozprawa poniższa poświęcona jest zagadnieniu realizmu magicznego (jako terminu, pojęcia i zjawiska literacko-artystycznego). Praca nad nią została podjęta ponieważ, jak dotąd, brak na ten temat dostatecznie szerokich, wyczerpujących opracowań. Tekst mój ma zadanie zebrać w całość możliwie dużo informacji dotyczących tej problematyki, uzupełnić ich luki i dać odpowiedzi na podstawowe pytania o realizm magiczny. Niesłychanie popularny w latach sześćdziesiątych naszego wieku, a dziś już coraz rzadziej używany termin „realizm magiczny”, stosowany bywa w tak różnorodnych a odległych od siebie kontekstach, że właściwie od razu nasuwa pytanie o swoje właściwe znaczenie. Zasadniczą więc, dla tego typu pracy, okazuje się odpowiednia perspektywa badawcza oraz zakres materiału takiemu badaniu poddawany. W tym przypadku temat rozpatrywany będzie przede wszystkim w aspekcie związków realizmu magicznego z innymi kierunkami w literaturze i sztuce, jak też ze względu na sposób krystalizowania się podstawowych jego cech, charakterystycznych cech literackich, artystycznych, których obecność w dziele wyznaczać może jego przynależność do całości nurtu, cech na tyle uniwersalnych, że zamykają sobą model szerokiej tendencji artystycznej (nie zaś tylko prądu w sztuce pewnego okresu). Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

1999-01-01T00:00:00Z