http://hdl.handle.net/11089/22704 2026-04-04T17:48:05Z 2026-04-04T17:48:05Z Braches-Chyrek, Rita Sünker, Heinz http://hdl.handle.net/11089/22855 2018-02-01T11:20:40Z 2016-01-01T00:00:00Z

Sozialpädagogik/Sozialarbeit in Deutschland Geschichtsschreibung und Armenpflege Braches-Chyrek, Rita; Sünker, Heinz The history of social pedagogy and social work (for more than 35 years embraced by the common name of “societal work”) is an aspect of the development of the German society. Their existence is determined by the structural durability of social inequality. The submitted text reconstructs the historical and systemic conditions for the development of social pedagogy/societal work across the German lands. The analysis focuses around the thesis that social pedagogy practiced in bourgeois-capitalist social formation, accepting the capitalist model of socialization, has to have a special way of dealing with the evolution of relations between the society/social structures and the individual, and thus the conditions of the constitution of subjectivity, the ability to operate, etc. The historical development shows that social pedagogy/social work has been exposed to political instrumentalization.; Historia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej (od ponad 35 lat obejmowanych wspólną nazwą „praca społeczna”) stanowi aspekt rozwoju niemieckiego społeczeństwa. Ich istnienie warunkuje strukturalna trwałość nierówności społecznych. Przedłożony tekst rekonstruuje historyczne i systemowe warunki rozwoju pedagogiki społecznej/pracy socjalnej na ziemiach niemieckich. Analiza koncentruje się wokół tezy, iż pedagogika społeczna uprawiana w mieszczańsko-kapitalistycznej formacji społecznej, przyjmującej kapitalistyczny wzór uspołecznienia, musi w szczególny sposób zajmować się kształtowaniem stosunków między społeczeństwem/strukturami społecznymi a jednostką, a tym samym warunkami konstytucji podmiotowości, zdolnością do działania itd. Rozwój historyczny pokazuje, że pedagogika społeczna/praca socjalna narażona była (i nadal jest) na polityczną instrumentalizację.

2016-01-01T00:00:00Z Constable, Robert http://hdl.handle.net/11089/22856 2018-02-01T11:20:40Z 2016-01-01T00:00:00Z

Social Work and Family Therapy: Interdisciplinary Roots of Family Intervention Constable, Robert Social work practice takes place between persons in families and other social institutions, such as schools, health systems, welfare systems or courts. Drawing from multi-disciplinary theoretical sources, the article brings together social work and family therapy to develop a contemporary model of social work practice with families. There are five generic principles of family systemic practice: 1) persons are inherently relational; 2) families have resilient strengths; 3) family life cycles proceed systemically generating relational tasks for family members; 4) repetitive family interaction generates relational structures; 5) cultures, as perceived by family members, are themselves in dynamic motion, necessitating a transcultural understanding of family interaction.; Praktyka pracy socjalnej odbywa się pomiędzy członkami rodzin a innymi instytucjami społecznymi, takimi jak: szkoły, systemy opieki zdrowotnej, systemy opieki społecznej i sądy. Czerpiąc z multidyscyplinarnych źródeł teoretycznych, artykuł łączy pracę socjalną i terapię rodzinną w celu opracowania współczesnego modelu praktyki pracy socjalnej z rodzinami. Istnieje pięć ogólnych zasad systemowej praktyki rodzinnej: 1) osoby są z natury relacyjne; 2) rodziny mają siły rodzące sprężystość psychiczną; 3) cykle życia rodzinnego postępują systemowo, generując relacyjne zadania dla członków rodziny; 4) powtarzające się interakcje rodzinne generują struktury relacyjne; 5) kultury, postrzegane przez członków rodziny, znajdują się w stanie dynamicznego ruchu, co wymaga transkulturowego zrozumienia interakcji rodziny.

2016-01-01T00:00:00Z Zarezankova-Potevska, Maria http://hdl.handle.net/11089/22854 2018-02-01T11:20:40Z 2016-01-01T00:00:00Z

Education Component in Creation of Entrepreneurship Society Zarezankova-Potevska, Maria Entrepreneurship as a style and way of thinking and working has century’s long history in the human society. Thanks to creative and open-minded people in the past and today, the human societies ensured rapid growth and improved the living standards. Innovative ideas triggered higher level of economic development in the world through new technologies, which has led to improving the quality of life. Unfortunately, not all countries in the world enjoy the same social progress, due to many problems in the areas of economic and political domain, access to natural and human resources, demographic issues, low level of education, etc. The history of economics has shown that in the countries with open market economy, the entrepreneurial spirit is developed on the higher level. The entrepreneurial culture provides many opportunities for implementation of more innovative business ideas, new technical solutions, advanced technologies, new working methods and continued life-long education aimed to improve the life of the society. Creative people and their ideas are crucial for the development and cultivation of the entrepreneurial spirit and culture in every country, which is closely connected to the education level gained through the formal and informal education systems, which depend of the country’s economic development. A good education system plays an important role in creating good economic policies in each country, has influence on the economic development, business performance and the progress of the whole human society. Innovation is a unique path to prosperity and well-being. Therefore, the economic scientists recognize entrepreneurship as a dynamic factor of production, in addition to labor, capital and land. The European Union (EU) recognizes and promotes many strategies and polices that focus on teaching entrepreneurship from early ages, starting within primary and secondary education, and continuing at the university levels. Developing new education curriculum in formal and informal education systems is a priority in the government’s policies of the developed countries. The curriculum might include compulsory courses in entrepreneurship, continuous learning, and tailored courses with specific task to teach people how to be creative and innovative, regardless of their cultural differences and traditions. Universities should play an important role in educating young people how to do business to work and succeed in the global market economy. The universities in many developed countries such as the USA, Japan, and Germany, have opened business centers, supported technological incubators and parks, and established specialized agencies that provide help and support to entrepreneurs. All these activities contribute to the development of the entrepreneurial society, where creative people can easily find their place for business and life. Thus, education is one of the key factors of economic development. The knowledge-based economy is a modern economy that makes the goal of many countries of today’s world. The less developed states should strive towards the modern trends in the education processes as well as business and entrepreneurial behavior, which is the critical factor in the development of economic and social welfare. They should make more efforts to support the business environment through progressive and modern education systems that would facilitate the development of entrepreneurial spirit and culture. Additionally, they should follow the new trends in the global economy that lead to social cohesion and better economic prosperity.; Przedsiębiorczość jako styl oraz sposób myślenia i pracy jest obecna w naszym społeczeństwie od stu lat. Dzięki kreatywnym ludziom o otwartych umysłach, żyjącym w przeszłości i obecnie nastąpił szybki rozwój i poprawa warunków ludzkiego życia. Innowacyjne pomysły wprowadziły świat na wyższy poziom rozwoju gospodarczego za pomocą nowych technologii, które przynoszą poprawę jakości życia. Niestety, nie wszystkie kraje na świecie cieszą się takim samym poziomem postępu społecznego z powodu licznych problemów występujących w obszarach gospodarczych i politycznych, obejmujących między innymi dostęp do zasobów naturalnych i ludzkich, problemy demograficzne, niski poziom wykształcenia itp. Historia ekonomii pokazuje, że w krajach o otwartej gospodarce rynkowej duch przedsiębiorczości jest rozwijany na wyższym poziomie. Kultura przedsiębiorczości daje wiele możliwości wdrażania bardziej innowacyjnych pomysłów biznesowych, nowych rozwiązań technicznych, zaawansowanych technologii, nowych metod pracy oraz edukacji przez całe życie, których celem jest poprawa życia społeczeństwa. Kreatywni ludzie i ich pomysły to elementy kluczowe dla rozwoju i kultywowania ducha oraz kultury przedsiębiorczości w każdym kraju, co ma ścisły związek z poziomem wykształcenia zdobytego za pośrednictwem formalnych i nieformalnych systemów edukacji, które są uzależnione od rozwoju gospodarczego kraju. Dobry system edukacji odgrywa ważną rolę w tworzeniu dobrej polityki gospodarczej w poszczególnych krajach, ma wpływ na rozwój gospodarczy i wydajność przedsiębiorstw, a także na postęp całego społeczeństwa. Innowacja to unikalna droga do dobrobytu. Dlatego też badacze zajmujący się ekonomią uznają przedsiębiorczość za kolejny dynamiczny czynnik produkcji, oprócz pracy, kapitału i ziemi. Unia Europejska (UE) uznaje i wspiera wiele strategii i polityk, które skupiają się na nauczaniu przedsiębiorczości od wczesnego wieku, począwszy od szkół podstawowych i średnich, a kontynuując na poziomie szkolnictwa wyższego. Opracowywanie nowych programów kształcenia w formalnych i nieformalnych systemach edukacji to priorytet polityki rządowej w krajach rozwiniętych. Takie programy mogą obejmować przedmioty obowiązkowe z zakresu przedsiębiorczości, formy kształcenia ustawicznego, specjalnie przygotowane kursy uczące ludzi kreatywności i innowacyjności, niezależnie od dzielących ich różnic kulturowych i tradycji. Uniwersytety powinny odgrywać istotną rolę w kształceniu młodych ludzi w zakresie prowadzenia firm oraz przygotowywać ich do funkcjonowania i odnoszenia sukcesów w globalnej gospodarce rynkowej. Uczelnie w wielu krajach rozwiniętych, takich jak USA, Japonia i Niemcy, otwierają centra biznesowe, wspierają inkubatory i parki technologiczne i zakładają specjalistyczne agencje zapewniające pomoc i wsparcie dla przedsiębiorców. Wszystkie te działania przyczyniają się do rozwoju społeczeństwa przedsiębiorczego, w którym kreatywni ludzie mogą bez trudu znaleźć swoje miejsce do życia i prowadzenia biznesu. Edukacja jest jednym z kluczowych czynników rozwoju gospodarczego. Gospodarka oparta na wiedzy to nowoczesna gospodarka, która jest celem wielu państw dzisiejszego świata. Kraje słabiej rozwinięte powinny dążyć do wdrażania współczesnych trendów w procesach edukacyjnych oraz zachowaniach biznesowych, ponieważ jest to kluczowy czynnik rozwoju gospodarczego i społecznego dobrostanu. Powinny również wspierać środowisko biznesowe poprzez stopniowe wdrażanie nowoczesnego systemu edukacji, który będzie zgodny z duchem i kulturą przedsiębiorczości. Jednocześnie, powinny postępować zgodnie z nowymi trendami w gospodarce światowej, które prowadzą do spójności społecznej i lepszej koniunktury gospodarczej.

2016-01-01T00:00:00Z Mendel, Maria http://hdl.handle.net/11089/22852 2018-02-01T11:20:37Z 2016-01-01T00:00:00Z

Kultura edukacyjna miasta: czego uczy globalny urbanizm Mendel, Maria Living in the city, in physical proximity among its inhabitants, results in mutual influences which generate certain knowledge, attitudes, behavioral dispositions, habits and rituals, the specificity of which is referred to as culture of the city. Educational culture of the city makes a part of this culture. Its structure and its processes can be investigated and developed, and this text presents possibilities of such research and development. The analyses presented here focus on a global city managed in a neoliberal way. Comprehending it as Foucauldian dispositif, one can notice strategic assemblages of social phenomena forming specific apparatuses of power and knowledge in relation to education. Speaking of educational culture of the city as a separate category proves theoretically viable and can be productive both internally, as an element of its specific educational thought, and as a tool for broader reflection on contemporary cities, their cultures and problems. This article aims to justify such an approach.; Życie w mieście – przebiegając we względnej bliskości fizycznej – owocuje wzajemnym wpływem, zaś towarzyszące mu stymulacje generują określoną wiedzę, orientacje, dyspozycje do zachowań, obyczajowość, rytualizacje itd. Ich współwystępowanie skutkuje odrębnością, którą można nazwać kulturą miasta. Kultura edukacyjna miasta jest jej częścią. Jako strukturę i proces można ją interesująco badać i rozwijać. W tekście przedstawiane są możliwości w tym zakresie. Przeprowadzane w nim analizy skupiają się na neoliberalnie zarządzanym mieście globalnym. Rozumiane jako Foucaultowskie urządzenie (dispositif), pozwala dostrzec strategiczne zespoły zjawisk społecznych, tworzące w związku z edukacją specyficzne urządzenia wiedzy i władzy. Wyodrębnienie kultury edukacyjnej miasta, jako kategorii, może okazać się przydatne w teoretycznym opisie i produktywne zarówno w operującej nim myśli pedagogicznej, jak i obszarze szerzej rozumianej refleksji nad współczesnym miastem, jego kulturą i problemami. Celem artykułu jest uzasadnienie takiego podejścia.

2016-01-01T00:00:00Z