<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<title>Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica 2012, nr 41</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/2300" rel="alternate"/>
<subtitle/>
<id>http://hdl.handle.net/11089/2300</id>
<updated>2026-04-06T17:35:12Z</updated>
<dc:date>2026-04-06T17:35:12Z</dc:date>
<entry>
<title>Fenomen pamięci. O trudnościach badań narracji autobiograficznych o utracie</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/2396" rel="alternate"/>
<author>
<name>Okupnik, Małgorzata</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/2396</id>
<updated>2018-02-01T11:18:24Z</updated>
<published>2012-12-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Fenomen pamięci. O trudnościach badań narracji autobiograficznych o utracie
Okupnik, Małgorzata
Celem szkicu jest wskazanie niektórych problemów metodologicznych występujących podczas badania narracji autobiograficznych o utracie. Badaniom poddane zostały teksty &#13;
wydane i opracowane literacko. Ich autorami byli ludzie słowa (pisarze i dziennikarze). Analiza &#13;
poszczególnych narracji pozwala przybliżyć się do istoty doświadczenia utraty, doświadczenia powszechnego, ale bardzo zindywidualizowanego w formie i intensywności jego przeżycia. W polu &#13;
semantycznym „utraty” znajdują się: śmierć bliskich (zwłaszcza matki), zmagania z chorobą, utrata &#13;
domu, wygnanie. W badaniach tekstów autobiograficznych ważne są dwie kategorie teoretyczne: &#13;
narracja i tożsamość (szczególnie tożsamość narracyjna). Doświadczenie utraty ma wpływ na spójność  tożsamości  i formę  narracji.  Osobnym  problemem  jest  fenomen  pamięci  i mechanizmy  jej &#13;
funkcjonowania  z manipulowaniem  (np.  autofikcja,  konfabulacja)  i zapominaniem.  Badania  nad &#13;
fenomenem utraty powinny być interdyscyplinarne.
</summary>
<dc:date>2012-12-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Tożsamości biograficzne zakładowych działaczy związkowych a rewitalizacja związków zawodowych w Europie Środkowo-Wschodniej</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/2395" rel="alternate"/>
<author>
<name>Mrozowicki, Adam</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/2395</id>
<updated>2018-02-01T11:18:34Z</updated>
<published>2012-12-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Tożsamości biograficzne zakładowych działaczy związkowych a rewitalizacja związków zawodowych w Europie Środkowo-Wschodniej
Mrozowicki, Adam
Analizy związków zawodowych w Europie Środkowo-Wschodniej sugerują, że &#13;
ich obecny kryzys ma swoje źródła zarówno w strukturalnych przemianach współczesnego kapitalizmu, jak i w problemach tożsamościowych wypływających z trudności ze zredefiniowaniem ich roli &#13;
po upadku państwowego socjalizmu. Istniejące badania zdominowane są jednak przez perspektywę &#13;
instytucjonalną i dość rzadko podejmują problem znaczeń przypisywanych związkom zawodowym &#13;
przez samych działaczy związkowych. Niniejszy artykuł proponuje nowe spojrzenie na przekształ-cenia  tożsamości  związkowych  przez  analizę  relacji  pomiędzy  doświadczeniami  biograficznymi &#13;
zakładowych liderów związkowych a przemianami ich zaangażowania związkowego w czterech &#13;
krajach Europy Środkowo-Wschodniej: Estonii, Polsce, Słowenii i Rumunii. Empirycznym punktem odniesienia są biograficzne wywiady narracyjne z 43 działaczami i działaczkami związkowymi w firmach sektora motoryzacyjnego i handlowego (hipermarketach), przeprowadzone w latach &#13;
2010–2011. Badania sugerują, że praca nad „oddziedziczoną” tożsamością związkową w przypadku &#13;
długoletnich  działaczy  związków  zawodowych  i pojawienie się  nowych,  pragmatycznych  tożsamości związkowych wśród ich nowych liderów są dwoma procesami tożsamościowymi, które leżą &#13;
u podstaw rewitalizacji ruchu związkowego w badanych krajach. Wskazane zostają również bariery &#13;
strukturalne i biograficzne, które ograniczają potencjał odnowy związków zawodowych w regionie.
</summary>
<dc:date>2012-12-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Powojenne losy żołnierzy 1. Dywizji Pancernej dowodzonej przez Generała Stanisława Maczka w Polsce. Wstępna analiza porównawcza</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/2394" rel="alternate"/>
<author>
<name>Venken, Machteld</name>
</author>
<author>
<name>Zalewski, Krzysztof M.</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/2394</id>
<updated>2018-02-01T11:18:20Z</updated>
<published>2012-12-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Powojenne losy żołnierzy 1. Dywizji Pancernej dowodzonej przez Generała Stanisława Maczka w Polsce. Wstępna analiza porównawcza
Venken, Machteld; Zalewski, Krzysztof M.
Generał Stanisław Maczek jest postacią zakorzenioną w polskiej pamięci zbiorowej, &#13;
ale stosunkowo mało wiadomo o indywidualnych doświadczeniach wojennych żołnierzy z 1. Dywizji  Pancernej.  Chociaż  dzięki  nowym  programom  badawczym  mamy  w Polsce  coraz  więcej &#13;
relacji świadków historii, którym dane było przeżyć wojnę, to są one w większości poświęcone &#13;
ludności cywilnej. Głównym celem tego tekstu, relacjonującego wyniki naszego projektu badawczego, jest studium przypadku grupy społecznej, związanej wspólnym doświadczeniem wojennym. &#13;
Dotyczy on byłych żołnierzy 1. Dywizji Pancernej. Dywizja Pancerna powstała w Wielkiej Brytanii &#13;
w 1942 r. Od sierpnia 1944 r. do kwietnia 1945 r. walczyła na szlaku bojowym od północnej Francji, &#13;
poprzez Belgię i Holandię, do niemieckiego miasta Wilhelmshaven. W północnych Niemczech dywizja została zdemobilizowana w 1947 r. Po wojnie kombatanci osiedlili się w różnych państwach &#13;
(m.in. w Polsce i Belgii) o bardzo odmiennych systemach politycznych. Wywiady biograficzne pokazują jasno, że okres wojny był przełomowym etapem w życiu wszystkich rozmówców. We wstępnej analizie skupiliśmy się na czterech tropach interpretacyjnych, takich jak: czas i przestrzeń, transnarodowość, konfliktowe lojalności i przemiany narracji o pamięci wojny.
</summary>
<dc:date>2012-12-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Biografie Polaków na Litwie - poczucie tożsamości narodowej w narracjach uczniów, rodziców i nauczycieli polskich szkół</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/2393" rel="alternate"/>
<author>
<name>Jaworska-Matys, Dorota</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/2393</id>
<updated>2018-02-01T11:18:23Z</updated>
<published>2012-12-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Biografie Polaków na Litwie - poczucie tożsamości narodowej w narracjach uczniów, rodziców i nauczycieli polskich szkół
Jaworska-Matys, Dorota
Opis funkcjonowania społeczności polskich szkół na Litwie w świetle narracji jej &#13;
członków ukazuje złożony obraz lokalnych strategii i technik konstruowania tożsamości narodowej &#13;
na litewskim pograniczu kulturowym. Analiza materiału badawczego skoncentrowana jest na odtworzeniu różnorodności dyskursu tożsamości narodowej oraz na opisie zjawisk jej nabywania, prezentowania i argumentowania. Opisane wzory identyfikacji: „Polskość to jest dla mnie wszystko”, &#13;
„Polskość to polska kultura”, „Polskość to wolność wyboru”, „Polskość – nie wiem …”, pokazują &#13;
jej przemiany na przestrzeni kilku dziesięcioleci, pod wpływem bezpośrednich wydarzeń społecznych i politycznych oraz szerszych procesów kulturowych. Społeczne funkcje narracji polskości &#13;
na Litwie związane są z przekazem skierowanym do różnych odbiorców: członków własnej spo-łeczności, litewskiej większości oraz państwa polskiego. Dotyczą uznania odrębnego autochtonicznego kształtu polskości na Litwie oraz troski o jej przetrwanie.
</summary>
<dc:date>2012-12-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
</feed>
