<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<title>Przegląd Socjologii Jakościowej 2020 Tom XVI Numer 4</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33741" rel="alternate"/>
<subtitle/>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33741</id>
<updated>2026-04-07T06:22:12Z</updated>
<dc:date>2026-04-07T06:22:12Z</dc:date>
<entry>
<title>Regionalne zróżnicowanie pochówków w Polsce</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33764" rel="alternate"/>
<author>
<name>Staszyńska, Maria</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33764</id>
<updated>2021-02-19T02:27:31Z</updated>
<published>2020-12-16T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Regionalne zróżnicowanie pochówków w Polsce
Staszyńska, Maria
The aim of this article is the analysis of regional and social differences in burial ceremonies. It summarizes the results of a qualitative research conducted in five Polish regions: West Pomerania, Podkarpacie, Podlasie, Podhale, and Warsaw with its surrounding. The qualitative data comes from unstructured individual interviews conducted with funeral parlors’ owners and their employees. Funeral parlors perform an increasingly important roles in burial ceremonies, while their owners demonstrate sound knowledge of the social expectations towards the organization of funerals.
&amp;nbsp;; Celem artykułu jest analiza regionalnych i społecznych zróżnicowań pochówków. Badanie jakościowe zostało przeprowadzone w pięciu regionach – na Pomorzu Zachodnim, Podkarpaciu, Podlasiu, Podhalu oraz w Warszawie i jej okolicach. Źródłem danych do prowadzonych analiz są wywiady swobodne przeprowadzone z przedsiębiorcami pogrzebowymi i pracownikami zakładów pogrzebowych. Przedsiębiorcy z branży funeralnej pełnią coraz większą rolę w chowaniu zmarłych, a ponadto dysponują dogłębną wiedzą o społecznych oczekiwaniach wobec organizacji pogrzebów.
&amp;nbsp;
</summary>
<dc:date>2020-12-16T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Dispositif Analysis in Eastern Europe: The Outline of a Research Program</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33761" rel="alternate"/>
<author>
<name>Nowicka-Franczak, Magdalena</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33761</id>
<updated>2021-07-07T06:13:48Z</updated>
<published>2020-12-16T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Dispositif Analysis in Eastern Europe: The Outline of a Research Program
Nowicka-Franczak, Magdalena
The article discusses uses of dispositif analysis inspired by Michel Foucault’s late works, in a context different from the original one. The author presents the main methodological assumptions of dispositif analysis and the factors which result in its critical and interdisciplinary potential not being fully exploited at present. Based on a literature review of dispositif analysis in post-socialist Eastern Europe, the author formulates an interdisciplinary research program aimed at adapting this approach to the study of East European power networks, taking into account both its different historical, cultural, and geopolitical context – compared to the one of West European countries – and Foucault’s conception of neoliberalism. Methodological recommendations are presented in two research areas: 1) labor in the Polish post-transformation society; and 2) reactions to pedophilia in the Polish Catholic Church.; Artykuł dotyczy zastosowań analizy dyspozytywu, inspirowanej przez późne prace Michela Foucaulta, w innym kontekście niż oryginalny. Autorka prezentuje główne założenia metodologiczne analizy dyspozytywu oraz czynniki, które blokują pełne wykorzystanie jej krytycznego i interdyscyplinarnego potencjału. Na podstawie przeglądu dorobku analizy dyspozytywu w postsocjalistycznej Europie Wschodniej autorka formułuje propozycję interdyscyplinarnego programu badawczego. Jego celem jest zaadaptowanie tego podejścia do badań wschodnioeuropejskich siatek władzy przy uwzględnieniu zarówno innego kontekstu historycznego, kulturowego i geopolitycznego niż w krajach Europy Zachodniej, jak i specyficznego postrzegania neoliberalizmu u Foucaulta. Rekomendacje metodologiczne są przedstawione na przykładzie dwóch obszarów badań: 1) pracy w polskim społeczeństwie potransformacyjnym i 2) reakcji na pedofilię w polskim Kościele katolickim.&#13;
&amp;nbsp;
</summary>
<dc:date>2020-12-16T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>„Płatni mordercy”? Dyskurs budowania tożsamości zawodowej wśród pracowników deratyzacji</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33763" rel="alternate"/>
<author>
<name>Jarzębowska, Gabriela</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33763</id>
<updated>2021-02-19T02:27:43Z</updated>
<published>2020-12-16T00:00:00Z</published>
<summary type="text">„Płatni mordercy”? Dyskurs budowania tożsamości zawodowej wśród pracowników deratyzacji
Jarzębowska, Gabriela
This article analyzes the discursive practices that shape rat exterminators’ professional identity. Interviews with pest control professionals (PCPs) reveal the rhetorics of hard work on their identity. My main thesis is that the shaping of this identity is performed on two levels. The first one (social) is about identity shaped in opposition to the perceived negative social reception of this profession. The second one (personal)is about internal work based on struggling with the ethical challenges connected with the professional duties. Based on the conducted interviews, I have recognized four strategies of the rationalization of exterminating animals. The above-mentioned two levels of identity work have the common, namely the belief in the social usefulness of working in pest control.; Niniejszy artykuł analizuje praktyki dyskursywne kształtujące tożsamość zawodową deratyzatorów (tępicieli gryzoni). Wywiady z pracownikami tej branży ukazują retorykę wytężonej pracy nad tożsamością. Stawiam tezę, że budowanie owej tożsamości lokuje się na dwóch poziomach. Pierwszy z nich (społeczny) wyznacza tożsamość budowaną w kontrze do percypowanego negatywnego odbioru społecznego. Drugi poziom (indywidualny) to praca „do wewnątrz”, obrazująca mierzenie się z etycznymi wyzwaniami związanymi z wykonywanym zawodem. Na podstawie przeprowadzonych wywiadów rozpoznaję cztery strategie racjonalizacji tępienia zwierząt. Owe dwa poziomy pracy nad tożsamością posiadają wspólny rdzeń, którym jest przekonanie o społecznej użyteczności pracy w deratyzacji.
</summary>
<dc:date>2020-12-16T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Czy joga może być „sztuką życia”? Przegląd badań na temat jogi jako zjawiska społecznego</title>
<link href="http://hdl.handle.net/11089/33762" rel="alternate"/>
<author>
<name>Stasińska, Agata</name>
</author>
<id>http://hdl.handle.net/11089/33762</id>
<updated>2021-02-19T02:27:42Z</updated>
<published>2020-12-16T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Czy joga może być „sztuką życia”? Przegląd badań na temat jogi jako zjawiska społecznego
Stasińska, Agata
Yoga practice is an increasingly popular form of physical activity both in Poland and in the world. It has a positive effect on health, but it is also an element of personal development as well as, quite often, a spiritual practice. However, research on yoga practice is dominated by health sciences, while in social sciences it exists mainly through psychological research based on quantitative techniques, which often finds it difficult to grasp the nuanced mind-body relationship present in the experience of yoga practice. It is rare that attempts are made to examine the relationship between yoga practice and building social relationships by an individual.
This article aims at familiarizing Polish readers with those research fields where yoga practice is being investigated as a social phenomenon.
I consider yoga as a historical and social phenomenon. Most of all, however, I recognize research on the impact of yoga practice on an individual as well as that which offers a critical analysis of yoga communities. I then conclude with studies on the relationship between yoga practice and interpersonal relations. To complete my review, I also present recommendations for future research on yoga practice.
The article might be an inspiration for future researchers interested in the practice of yoga as a social phenomenon, e.g. sociologists representing various fields of sociology, such as the sociology of family, intimacy and couples, as well as sports, medicine, and religion.
&amp;nbsp;; Praktyka jogi jest coraz bardziej popularną formą aktywności fizycznej zarówno w Polsce, jak i na świecie. Wpływa na poprawę stanu zdrowia, ale i stanowi element rozwoju osobistego i często także praktykę duchową. Badania na temat praktyki jogi zdominowane są jednak przez nauki o zdrowiu, zaś w naukach społecznych głównie przez psychologiczne badania oparte o techniki ilościowe, które często mają trudność w uchwyceniu zniuansowanej relacji ciało–umysł, obecnej w doświadczeniu praktyki jogi. Rzadko podejmuje się także próby zbadania związku praktyki jogi z budowaniem relacji społecznych przed jednostkę.
Celem artykułu jest przybliżenie polskim czytelnikom i czytelniczkom pól badawczych, gdzie obecnie zgłębia się praktykę jogi jako zjawiska społecznego. Przyglądam się jodze jako fenomenowi historyczno-społecznemu. Przede wszystkim jednak przyglądam się badaniom na temat wpływu praktyki jogi na jednostkę, jak i podejmujących się krytycznego oglądu społeczności jogicznych, by zakończyć na studiach podejmujących temat związku praktyki jogi z relacjami interpersonalnymi. Podsumowując swój przegląd, przedstawiam także rekomendacje dla przyszłych badań na temat praktyki jogi.
Artykuł może stanowić inspirację dla przyszłych badaczy i badaczek zainteresowanych praktyką jogi jako zjawiskiem społecznym, na przykład socjologów i socjolożek reprezentujących zróżnicowane dziedziny socjologii, takie jak socjologia rodziny, intymności i pary, ale także sportu, medycyny czy religii.
&amp;nbsp;
</summary>
<dc:date>2020-12-16T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
</feed>
