http://hdl.handle.net/11089/4 2026-09-24T15:00:33Z 2026-09-24T15:00:33Z Woźniak-Łabieniec, Marzena http://hdl.handle.net/11089/59426 2026-09-24T12:10:04Z 2017-05-29T00:00:00Z

Jarosław Marek Rymkiewicz. Metafizyka Woźniak-Łabieniec, Marzena Autorka zaprasza miłośników poezji na spotkanie z liryką Jarosława Marka Rymkiewicza, w której odnajdujemy problemy uniwersalne, zawsze głęboko dotykające istoty człowieczeństwa. Kluczem do lirycznego świata Marzena Woźniak-Łabieniec uczyniła pojęcie metafizyki, kształtujące podstawowe sensy twórczości lirycznej autora Thema regium, począwszy od tomów najwcześniejszych po ostatnie. Poetycka wizja świata rodzi się w dialogu z różnymi koncepcjami filozoficznymi. Wiersz jest próbą znalezienia spoiwa w świecie chaosu i rozpadu. Rymkiewiczowska poezja metafizycznych pytań dotyka tajemnicy przekraczającej poznawalną zmysłowo rzeczywistość, docieka przyczyny i zasady wszechświata, relacji między ciałem, umysłem a nazywającym je słowem -w konsekwencji towarzyszy refleksji wyrastającej z problematyki religijnej: pyta o Boga, duszę, nieśmiertelność, obecność zła, miejsce człowieka w świecie, sens jego istnienia czy pośmiertny wymiar egzystencji. Rymkiewiczowska metafizyka to również symboliczna „rozmowa” poprzez teksty ze zmarłymi twórcami, z „Wielkimi Duchami”, to próba dialogu z pisarzami poprzednich epok, który dokonuje się dzięki naszej wiedzy o zmarłych i pozostawionym przez nich tekstom, to zachęta, również dla Czytelników, do takich poetyckich Zaduszek.

2017-05-29T00:00:00Z Garbol, Tomasz http://hdl.handle.net/11089/59424 2026-09-24T10:03:47Z 2018-05-29T00:00:00Z

Czesław Miłosz. Los Garbol, Tomasz Miłosz w tej książce to ktoś, kto ma bardzo silne poczucie szczególności własnego losu, ale zarazem doświadcza go jako tajemniczej zagadki, zmuszającej do niekończącej się walki o siebie i sens własnego istnienia. Wprowadzając Czytelnika w świat Miłosza, Tomasz Garbol tropi tę zasadniczą sprzeczność, powraca ona bowiem na różnych poziomach myśli poety i zapisanego w jego twórczości doświadczenia. Miłosz z jednej strony afirmuje życie, a z drugiej – wyczuwa ukrytą pod powierzchnią świata grozę pustki. Jest zafascynowany historią i historycznością ludzkiej egzystencji, ale też przerażony okropnością dwudziestowiecznych doświadczeń. To poeta intensywnych przeżyć erotycznych, a zarazem dojmującego doznania samotności. Ponawia próby poetyckiego uchwycenia rzeczywistości, lecz pozostaje w pełni świadomy, jak daremne są to wysiłki. Odsłaniając te paradoksy, Tomasz Garbol przybliża zasadniczą treść myślenia poety o sobie samym i o świecie, w którym przyszło mu żyć. Jest to książka pobudzająca do myślenia, można ją wpisać w krąg popularyzacji wysokiej i wartościowej, takiej, która stara się rozjaśnić trudne problemy, a zarazem uświadomić ich złożoność. [...] Zarówno wybór losu jako kluczowej kategorii interpretującej, jak i zestaw problemów unaoczniających Miłoszowe zmagania z własnym losem można potraktować jako przesunięcie akcentów w obrębie lektury poety, a więc jako próbę wydobycia z tej lektury nowego tonu.

2018-05-29T00:00:00Z Gleń, Adrian http://hdl.handle.net/11089/59422 2026-09-24T08:28:23Z 2019-09-19T00:00:00Z

Andrzej Stasiuk. Istnienie Gleń, Adrian Błyskotliwa opowieść Adriana Glenia to zaproszenie do szczególnej podróży po życiu i twórczości jednego z najbardziej znanych współczesnych polskich pisarzy. Dzieło i życie zostały tu pokazane jako swego rodzaju jedność bliska formule życiopisania. Autor przekonuje, że literatura jest dla Stasiuka zapisem życia oraz sposobem wyrażania tajemnic istnienia. Tropi egzystencjalne i metafizyczne wątki tego pisarstwa, takie jak fenomen nicości i śmierci, fascynacja światłem, peryferiami i pustką, pragnienie zmysłowego poznania świata czy apoteoza egzystencji. Osobisty styl Glenia godzi warsztat eksperta z doświadczeniem miłośnika twórczości Stasiuka.

2019-09-19T00:00:00Z Chiżyńska, Katarzyna http://hdl.handle.net/11089/59421 2026-09-24T03:23:26Z 2017-12-30T00:00:00Z

Tractatus Coislinianus jako metatekst komedii staroattyckiej Chiżyńska, Katarzyna The purpose of this paper is to present the question of poetics of ancient Greek comedy described in so called Tractatus Coislinianus (no. 120). It is an ancient Greek 10th-century manuscript. The text is not very long and detailed but of high scientific value. For modern scholars Coislinianus is the most important technical treatise on comedy, because it is outlining the theory of comedy that most likely was the subject of the lost second book of the Poetics by Aristotle. In Tractatus Coislinianus the anonymous author presents theatrical and literary information about comedy. By analysing the text we can learn about specific qualitative and quantitative elements, comic plot and sources of humor. The most important part of the Tractatus is probably statement about the purpose of comic art. Comedy, just like tragedy, has the same purpose, that of purgation (katharsis). While tragedy invokes pity and fear in order to purging those emotions, comedy invokes laughter and pleasure. The paper also includes a presentation of selected examples from Aristophanes’ plays to emphasise the strong connection between the Tractatus’ text and 5th-century Greek comedy.

2017-12-30T00:00:00Z