http://hdl.handle.net/11089/4360 2026-04-08T05:59:29Z 2026-04-08T05:59:29Z Wójtowicz, Ewa http://hdl.handle.net/11089/55878 2025-07-09T01:13:40Z 2025-05-23T00:00:00Z

Demistyfikacja chmury jako niewidzialnej technologii: aspekty estetyczne, przestrzenne i afektywne w sztuce i studiach nad infrastrukturą krytyczną Wójtowicz, Ewa The article examines the topic of the technological Cloud as one of the features of the Fourth Industrial Revolution. It focuses on the Cloud’s ambivalences, discussing its various aesthetic, spatial and affective aspects. The methods for approaching the phenomenon of the Cloud are developed both in theory, in the disciplines of critical infrastructure (CI) studies and art studies as well as in visual arts practice. The main theoretical stances, from which the article draws on, are developed by Benjamin H. Bratton, James Bridle and Tung-Hui Hu. The article also briefly outlines the history of CI studies with its main areas of research (e.g data centre studies) and examples from the field of art. The issues addressed in the article include: the invisibility and inaccessibility of the Cloud (as a networked hyperobject and as a technological infrastructure), the architecture of data centres and the ambiguous relation that Cloud establishes with its users, as well as ecological concerns. The Cloud as invisible technology is discussed from many perspectives, from the one that supports its development straightforwardly, to those which attempt to demystify its seemingly immaterial image and indicate critically its relations with extractivism as well as suggest proposals of resistance.; Artykuł podejmuje temat technologicznej Chmury jako jednej z cech czwartej rewolucji przemysłowej. Koncentruje się na ambiwalencjach Chmury, omawiając jej różne aspekty estetyczne, przestrzenne i afektywne. Metody podejścia do zjawiska Chmury są rozwijane zarówno w teorii, w dyscyplinach studiów nad infrastrukturą krytyczną (CI) i naukach o sztuce, jak i w praktyce sztuk wizualnych. Główne stanowiska teoretyczne, z których czerpie artykuł, zostały opracowane przez Benjamina H. Brattona, Jamesa Bridle’a i Tung-Hui Hu. Artykuł przedstawia również pokrótce historię studiów nad CI wraz z ich głównymi obszarami badawczymi (np. studia nad centrami danych) oraz przykładami z dziedziny sztuki. Kwestie poruszone w artykule obejmują: niewidzialność i niedostępność chmury (jako hiperobiektu sieciowego i infrastruktury technologicznej), architekturę centrów danych i niejednoznaczną relację, jaką chmura ustanawia ze swoimi użytkownikami, a także kwestie ekologiczne. Chmura jako niewidzialna technologia jest omawiana z wielu perspektyw, od tej, która wprost wspiera jej rozwój, po te, które próbują zdemistyfikować jej pozornie niematerialny obraz i krytycznie wskazać jej relacje z ekstraktywizmem, a także zasugerować propozycje oporu.

2025-05-23T00:00:00Z Kozak, Liliana http://hdl.handle.net/11089/55877 2025-07-09T01:13:38Z 2025-05-23T00:00:00Z

The Beginnings of the Transformation of the Aesthetic Experience of Art at the Turn of the 20th and 21st Centuries Kozak, Liliana What is the experience of the digital revolution? We experience being in an expanded space of contact, AR and VR. The development of genetics, the possibility of interfering with the DNA of the organism has influenced works in the field of bio art. Man has excluded technological creations from the scope of nature, distinguishing part of his specificity as so different that he needs acceptance of his own activity. The experience of art is a certain shared manifestation of being, intersubjective, specific to man. Part of this experience is related to the specific time of creation and reception of a given creation. An attempt to capture the current change in experience, a certain atmosphere shared by the latest changes in art, using pioneering tools of science, is not only a possibility to answer the question about the current identity of the contemporary recipient, participant of the network. It is a search for a common direction of future works of art, technological inventions, imagining and building an environment that responds to the current need of art, to what kind of being we want to design for ourselves.; Jakie jest doświadczenie rewolucji cyfrowej? Doświadczamy bycia w rozszerzonej przestrzeni kontaktu, AR i VR. W przestrzeni sztuki każde nowe narzędzie, aspekt nowego, rozszerzonego sposobu funkcjonowania, staje się medium sztuki, środkiem wyrazu. Rozwój genetyki, możliwości ingerencji w DNA organizmu wpłynął na prace z dziedziny bio art. Człowiek wyłączył twory technologii poza obręb natury, wyodrębnia część swojej specyfiki jako tak inną, że potrzebuje sam akceptacji swojej działalności. Czy sztukę może wytwarzać narzędzie pozbawione świadomości, czy też jego twórca staje się współautorem, tak jak w pracach AARON Arnolda Cohena, czy Paul the robot Patricka Tresseta? Doświadczenie sztuki jest pewnym współdzielonym przejawem bycia, intersubiektywnym, specyficznym dla człowieka. Część tego doświadczenia jest związana ze specyficznym czasem powstania i odbioru danego tworu. Czy ulega ono całkowitej transformacji, czy też pewien trzon specyfiki tego sposobu kontaktu pozostaje niezmienny? Próba uchwycenia obecnej zmiany w doświadczeniu, pewnej atmosfery, którą współdzielą najnowsze przemiany w sztuce, używającej prekursorskich narzędzi nauki, jest nie tylko możliwością odpowiedzi na pytanie o obecną tożsamość współczesnego odbiorcy, uczestnika sieci. Jest to poszukiwanie wspólnego kierunku przyszłych dzieł sztuki, wynalazków technologicznych, wyobrażenia sobie i zbudowania otoczenia, które odpowiada na aktualną potrzebę sztuki, na to jaki sposób bycia chcemy sobie zaprojektować.

2025-05-23T00:00:00Z Szczepanik, Joanna http://hdl.handle.net/11089/55879 2025-07-09T01:13:37Z 2025-05-23T00:00:00Z

From Hal 9000 to neo-Luddism. Who’s Afraid of Technology? Reflections on the Category of Experience Szczepanik, Joanna The article analyzes the phenomenon of technological anxiety, which is an inseparable element of the 4th Industrial Revolution, and its reverse. At the level of the individual, technological challenges open up, intensified by the excess of stimuli caused by information overload. In this context, the concept of the 4th Industrial Revolution proposed in 2016 by Klaus Schwab is juxtaposed with theoretical proposals such as Neil Postman’s “Technopol”, the reflections of James Ellul, or the radical manifesto of eco-terrorist Ted Kaczyński, concerning the future of industrial society. The article also attempts to define and indicate the sources of technological anxiety, from the feeling of uncertainty, dependence, exclusion, to the loss of control over the world and man himself. The frame is a reference to the text of culture in the form of the figure of the Hal 9000 computer from Stanley Kubrick’s film as a machine making decisions about human life and to the contemporary phenomenon of neo-Luddism inspired by the 19th movement of opponents of the development of technology. Methodologically, the article is based on the subject's literature and the analysis of popular culture texts. It also uses exemplification from the area of contemporary art, reaching for the category of artistic research.; Artykuł analizuje zjawisko lęku technologicznego stanowiącego nieodłączny element IV rewolucji przemysłowej, niejako jego rewers. Na poziomie jednostki otwierają się wyzwania technologiczne, potęgowane przez nadmiar bodźców powodowanych przesytem informacji. W tym kontekście koncepcja IV Rewolucji Przemysłowej zaproponowana w 2016 roku przez Klausa Schwaba zestawiona zostaje z takimi propozycjami teoretycznymi jak „Technopol” Neila Postmana, refleksje Jamesa Ellula, czy radykalnym manifestem eko-terrorysty Teda Kaczyńskiego, dotyczącym przyszłości społeczeństwa przemysłowego. Artykuł podejmuje także próbę zdefiniowania i wskazania źródeł lęku technologicznego od poczucia niepewności, zależności, wykluczenia, po utratę kontroli nad światem i samym człowiekiem. Klamrę stanowi nawiązanie do figury komputera Hal 9000 z filmu Stanleya Kubricka jako maszyny podejmującej decyzje o ludzkim życiu oraz do współczesnego fenomenu neoluddyzmu inspirowanego dziewiętnastowiecznym ruchem przeciwników rozwoju technologii. Metodologicznie artykuł opiera się zarówno na lekturze prac teoretycznych, jak i na analizie tekstów kultury popularnej. Posługuje się także egzemplifikacją z obszaru sztuki współczesnej sięgając do kategorii badań artystycznych.

2025-05-23T00:00:00Z Łukaszewicz, Aleksandra http://hdl.handle.net/11089/55876 2025-07-09T01:13:39Z 2025-06-04T00:00:00Z

The Process of Virtualizing Public Art: QR Graffiti, Art in Augmented Reality in Public Space, and Graffiti Created in VR Łukaszewicz, Aleksandra The virtualization of public art, which I approach as art in public space, street art, and graffiti, can be viewed from one side as its medialization, that is, a mediation of reception through media images functioning online. This process makes our experience of these art forms virtual in terms of their potentiality. On the other hand, the virtualization of public art can be approached as a process of gradually transferring it into the virtual space. In this second case, virtual space constitutes, if not the foundation, then at least an equal element of artistic realizations. These realizations are increasingly manifesting themselves primarily in a digital form, although each time in a physical space, which gradually loses its significance, undergoing hybridization. The process of virtualizing public art is illustrated by referring to examples of graffiti made in the form of stencils with artistic QR codes. Then, I point out artistic projects that explore the city by searching for contemporary art objects in the form of augmented reality, located in selected and marked areas on a map. As the final examples, I mention the work of Kenyan artists who create and promote the creation of graffiti in virtual space.; Wirtualizacja sztuki publicznej, przez którą rozumiem sztukę w przestrzeni publicznej, street art i graffiti, może być postrzegana z jednej strony jako ich medializacja, zapośredniczenie odbioru poprzez inne obrazy medialne także funkcjonujące online. Sprawia ona, że nasze doświadczenie tych rodzajów sztuki ma charakter wirtualny w sensie jego potencjalności. Z drugiej strony do wirtualizacji sztuki publicznej można podejść jako do procesu stopniowego przenoszenia jej w przestrzeń wirtualną. W tym drugim przypadku przestrzeń wirtualna stanowi, jeśli nie podstawę, to przynajmniej równoprawny element realizacji artystycznych. Te realizacje coraz częściej przejawiają się przede wszystkim w sposób cyfrowy, choć każdorazowo zachodzi to w pewnej przestrzeni fizycznej, która niemniej jednak stopniowo traci na znaczeniu, co ma zasadniczy związek z przekształceniami zachodzącymi współcześnie w przestrzeni publicznej. Wskazany proces wirtualizacji sztuki publicznej obrazuję odnosząc się do przykładów graffiti wykonywanego w formie szablonów z kodami QR o charakterze artystycznym. Wspominam również projekty artystyczne polegające na odkrywaniu miasta poprzez poszukiwanie obiektów sztuki współczesnej istniejących w formie rozszerzonej rzeczywistości w wybranych i zaznaczonych na mapie lokalizacjach. Jako ostatnie przywołuję przykłady działania artystów i artystek kenijskich, którzy tworzą i popularyzują tworzenie dzieł graffiti w przestrzeni wirtualnej.

2025-06-04T00:00:00Z