http://hdl.handle.net/11089/35318 2026-04-04T23:28:38Z http://hdl.handle.net/11089/35928 Political communication of Germany as a state of mature democracy in the context of the migrant crisis of the 2010s Leśniczak, Rafał The aim of the article is the media and political analysis of the political discourse of German Chancellor Angela Merkel regarding refugees, launched by the famous slogan Wir schaffen das! The time study covers the period from 31.08.2015 to 28.02.2017. The author uses the system analysis method and the content analysis method. The research material is the texts published on the “Wirtualna Polska” portal.; Celem artykułu jest analiza medioznawcza i politologiczna dyskursu politycznego kanclerz Niemiec, Angeli Merkel, dotyczącego uchodźców, zapoczątkowanego słynnym sloganem Wir schaffen das! Czas badań obejmuje okres od 31.08.2015 do 28.02.2017. Autor wykorzystuje metodę analizy systemowej oraz metodę analizy zawartości. Materiał badawczy stanowią teksty opublikowane na portalu „Wirtualna Polska”. 2020-09-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/35929 The (d)evolution of political communication in Italy: Beppe Grillo’s case Berezowski, Łukasz Jan; Gałkowski, Artur The article aims at analyzing the case of Beppe Grillo and his Five Stars Movement in terms of social, cultural and linguistic phenomenon that – initially as a virtual party without a structured organization – seems to conquer both right-wing and left-wing Italian citizens notwithstanding generational and ideological differences. The success of grillini (Grillo’s supporters) in the parliamentary election of 2018 as a consequence of Matteo Renzi’s constitutional referendum failure, represents a clear sign of the leadership crisis as well as the drifting apart of the ruling class that ignored the problems of ordinary people for several years. The analysis is focused on both form and content: on the one hand, the artistic expression characteristic of Grillo, his gestures, mimicry and direct language plenty of verbal hyperboles, rhetorical figures, swearwords and blasphemous obscenities that build his uncompromising charisma, on the other modern technologies and social media (including blogs, forums, profiles) that are used to communicate efficiently with the electorate, create an image of an open-minded politician keeping up with the outer world. All the aforementioned circumstances demonstrate an innovative approach based on political communication that devolves some level of decision-making power to the party supporters being active web users: bloggers and influencers at the same time. Such paradigm is followed by other representatives of the Italian political scene nowadays. ; Celem artykułu jest analiza przypadku Beppego Grilla jako fenomenu społecznego, kulturowego i językowego. Jego partia, Ruch Pięciu Gwiazd (Movimento 5 Stelle), zaczynając jako wirtualne ugrupowanie pozbawione zorganizowanych struktur, zdobyła poparcie Włochów o poglądach lewicowych i prawicowych bez względu na różnice pokoleniowe i spory ideologiczne między nimi. Sukces stronników Grilla w wyborach do parlamentu włoskiego w 2018 roku, osiągnięty w następstwie porażki referendum konstytucyjnego zwołanego przez Mattea Renziego, stanowi jasny wyraz kryzysu przywództwa politycznego, jak i oddalania się klasy rządzącej od zwykłych obywateli, których problemy są od lat ignorowane. Analiza koncentruje się zarówno na warstwie formalnej, jak i merytorycznej: z jednej strony typowa dla Grilla artystyczna ekspresja, której emanacją są gesty, mimika, jak również bezpośredni język pełen hiperboli, figur retorycznych, przekleństw i bluźnierczych sekwencji, przyczynia się do budowy jego bezkompromisowej charyzmy; z drugiej strony nowoczesne technologie i media społecznościowe (blogi, fora, profile) wykorzystywane do efektywnego komunikowania się z elektoratem, kreują obraz polityka otwartego, podążającego za otaczającym go światem. Wszystkie przywołane okoliczności świadczą o nowatorskim podejściu do polityki opartej na rozproszonym komunikowaniu podejmowanych decyzji ze zwolennikami partii, którzy są jednocześnie aktywnymi użytkownikami Internetu: blogerami i influencerami. Ten paradygmat powielany jest obecnie przez innych przedstawicieli włoskiej sceny politycznej. 2020-09-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/35927 A comparison between the concept of Newspeak in George Orwell’s Nineteen Eighty-Four: A Novel and the way of thinking about language in C.S. Lewis’s That Hideous Strength Wicher, Andrzej The aim of the article is to investigate some of the possible sources of inspiration for Orwell’s concept of the artificial language called Newspeak, which, in his novel Nineteen Eighty-Four, is shown as an effective tool of enslavement and thought control in the hands of a totalitarian state. The author discusses, in this context, the putative links between Newspeak and really existing artificial languages, first of all Esperanto, and also between Orwell’s notion of “doublethink”, which is an important feature of the totalitarian mentality, and Czesław Miłosz’s notion of “ketman”, developed in his book The Captive Mind. But the main emphasis is on the connection between Orwell’s book and the slightly earlier novel by C.S. Lewis, That Hideous Strength. It is well known that Orwell knew Lewis’s book and expressed his mixed feelings about it. There are many specific, though far from obvious, similarities between the two books, but what seems to have been particularly inspiring for Orwell was Lewis’s vision of a thoroughly degenerate language that is used for political manipulation rather than for communication.; Celem artykułu jest zbadanie wybranych źródeł inspiracji, które mogły posłużyć G. Orwellowi do stworzenia koncepcji sztucznego języka zwanego Nowomową, który w powieści Rok 1984 ukazany jest jako skuteczne narzędzie zniewolenia i kontrolowania myśli w ręku totalitarnej władzy. Autor omawia w tym kontekście możliwe związki między Nowomową a rzeczywiście istniejącymi sztucznymi językami, takimi jak Esperanto. Wskazane są również podobieństwa i różnice między Orwellowską koncepcją „dwójmyślenia” a pojęciem „ketmanu” zdefiniowanym w książce Czesława Miłosza pt. Zniewolony umysł. Jednak główny nacisk położony jest na związki między powieścią Orwella a fantastyczno-naukową powieścią C.S. Lewisa pod tytułem Ta ohydna siła. Wiadomo, że Orwell książkę Lewisa znał i nawet ją zrecenzował. Istnieje wiele bardziej i mniej oczywistych podobieństw między tymi dwoma wybitnymi wizjami zdegenerowanego języka, który służy bardziej politycznej manipulacji niż wzajemnemu zrozumieniu. 2020-09-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/35926 The style of independent periodicals in 1979–1980 in the face of the dominant ideological discourse Suska, Dorota The goal of the article is to offer a style-focussed description of samizdat press articles from the late-1970s, which were the textual manifestation of the independent discourse at that time. The author analysed representative microstyles and conducted a functional interpretation of identified stylistic devices and phenomena, considering how they were related to the official model of public communication. The discussed texts were stylistically diverse, which was a byproduct which came from structural and genre adaptations, and mainly play on language (lexical, textual, and intertextual). On the one hand, one can note an expansion of the array of stylistic devices (from various registers and styles) and, on the other, an inclusion into that array of the elements of newspeak in those contexts which indicated its manipulative nature.; Celem artykułu jest stylistyczny opis publicystyki drugiego obiegu z końca lat siedemdziesiątych, która była tekstową emanacją ówczesnego dyskursu niezależnego. Autorka przeprowadza analizę reprezentatywnych mikrostylów, dokonuje funkcjonalnej interpretacji rozpoznanych środków i zjawisk stylistycznych z uwzględnieniem ich relacji do oficjalnego wzorca komunikacji publicznej. Omawiane teksty publicystyczne cechuje stylowa heterogeniczność, która jest pochodną adaptacji konstrukcyjnych, gatunkowych, ale przede wszystkim gier językowych (leksykalnych, tekstowych, intertekstualnych). Zauważa się z jednej strony rozszerzanie repertuaru środków stylistycznych (z różnych rejestrów, stylów), z drugiej – włączanie do tego repertuaru elementów nowomowy w kontekstach, które ukazywały jej manipulacyjny charakter. 2020-09-30T00:00:00Z