http://hdl.handle.net/11089/57344 2026-04-04T06:09:57Z http://hdl.handle.net/11089/57349 Trilog Polska-Rumunia-Turcja – kluczowe partnerstwo czy didaskalia Inicjatywy Trójmorza? Maras, Krystian The main areas of cooperation within the Poland-Romania-Türkiye Trilogue are security in the Black Sea region and Central and Eastern Europe, as well as issues of infrastructure and energy connections. The main objective of this article is to analyze the above mentioned format of trilateral cooperation, to identify areas of interaction, potential opportunities and directions for further development. At the same time, limitations arising from contradictory interests that prevent this format from developing its full potential are indicated.; Głównymi obszarami współpracy w ramach Trilogu polsko-rumuńsko-tureckiego są bezpieczeństwo w regionie Morza Czarnego czy Europy Środkowej i Wschodniej oraz kwestie powiązań infrastrukturalnych i energetycznych. Celem niniejszego artykułu jest analiza opisywanego formatu współpracy międzypaństwowej, wskazanie obszarów współdziałania, potencjalnych możliwości i kierunków dalszego rozwoju. Jednocześnie wskazano ograniczenia płynące ze sprzeczności interesów, które sprawiają, że format ten nie może rozwinąć w pełni swojego potencjału. 2025-12-31T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57350 Wietnamski nacjonalizm. Stare hasła, nowe żądania Pietrasiak, Małgorzata Vietnamese nationalism emerged from the struggle for national liberation. This is closely linked to the mythologisation of its leader, Ho Chi Minh, who became a key figure in Vietnamese nationalism, symbolising the country’s national unity and independence. The maturation of Asian nationalisms during the colonial period and the unification around strong leadership are common traits in many Asian states. However, a distinctive feature of Vietnamese nationalism is its anti-Chinese sentiment. Despite Vietnam’s historical adaptation of Chinese models beneficial for its development and survival, it has always emphasised independence in the process of absorption. This stance can be described as adaptive autonomy combined with a significant degree of pragmatism. Pragmatism and the ability to capitalise on historical moments have both facilitated the achievement of national goals and continue to legitimise the ruling authorities.This article also explores modern nationalism, shaped by social media, which fosters new and often radical attitudes among the Vietnamese. This forces the authorities to manage anti-Chinese sentiment so as to prevent it from spiralling out of control. Furthermore, in the context of increasing regional rivalry in Asia, Vietnamese nationalism is being utilised in foreign policy to strengthen the country’s position in relations with China, particularly regarding disputed areas in the South China Sea.; Wietnamski nacjonalizm wyłonił się z walki o wyzwolenie narodowe. Jest on ściśle związany z mitologizacją jego przywódcy, Hồ Chí Minha, który stał się kluczową postacią wietnamskiego nacjonalizmu, symbolizując jedność narodową i niepodległość kraju. Do wspólnych cech wielu państw azjatyckich należą dojrzewanie nacjonalizmów w okresie kolonialnym oraz jednoczenie się wokół silnego przywództwa. Wyróżniającą cechą nacjonalizmu wietnamskiego jest jednak jego antychiński charakter. Mimo że Wietnam w swojej historii przyswajał chińskie wzorce, które okazały się korzystne dla jego rozwoju i przetrwania, zawsze podkreślał niezależność w procesie ich adaptacji. Postawę tę można określić jako adaptacyjną autonomię połączoną ze znacznym stopniem pragmatyzmu. Pragmatyzm oraz umiejętność wykorzystania przełomowych momentów historycznych ułatwiły realizację celów narodowych i nadal legitymizują władzę.Artykuł omawia również współczesny nacjonalizm, kształtowany przez media społecznościowe, które sprzyjają powstawaniu nowych, często radykalnych postaw wśród Wietnamczyków. Zmusza to władze do kontrolowania nastrojów antychińskich, aby zapobiec ich wymknięciu się spod kontroli. Ponadto, w kontekście rosnącej rywalizacji regionalnej w Azji, wietnamski nacjonalizm wykorzystywany jest w polityce zagranicznej do wzmacniania pozycji kraju w relacjach z Chinami, szczególnie w odniesieniu do spornych obszarów na Morzu Południowochińskim. 2025-12-31T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57351 Serbia na rozdrożu integracyjnym – wyzwania na drodze do UE, impas i polityczne narracje Korzeniewska-Wiszniewska, Mirella Throughout the second decade of the 21st century, the Republic of Serbia was the Balkan candidate country that progressed most rapidly through the European Union accession process and seemed to be the frontrunner to join the community in the next enlargement. The departure from the democratisation of the system was accepted by the European Union for a long time in favour of a policy of stabilisation in the Balkan region, which aroused loud but unheard opposition in Brussels from Aleksandar Vučić’s critics. As a result, the European Union’s policy of waiting, hoping and encouraging ended with a clear statement of deadlock in the integration process in 2025, with no significant progress made in the following year. In this article, the author attempts to analyse the conditions of stagnation in which the Republic of Serbia finds itself in its integration process by comparing the attitude of the authorities in domestic and foreign policy with the reactions of Serbian and EU public opinion, as well as the integration prospects facing this key Balkan country.; Przez całą drugą dekadę XXI w. Republika Serbii była państwem, które pokonywało ścieżkę procesu akcesyjnego do Unii Europejskiej w sposób najszybszy spośród bałkańskich państw kandydujących i wydawała się w pierwszej kolejności wejść do wspólnoty w kolejnym rozszerzeniu. Odejście od demokratyzacji systemu przez długi czas było akceptowane przez Unię Europejską na rzecz polityki stabilizacji w regionie Bałkanów, co budziło głośny, ale niesłyszany w Brukseli sprzeciw krytyków Aleksandra Vučicia. W efekcie polityka oczekiwania, nadziei i zachęt ze strony Unii Europejskiej zakończyła się jednoznacznym stwierdzeniem impasu w procesie integracyjnym w 2025, w którym przez kolejny rok nie został dokonany żaden znaczący postęp. Autorka stara się przeanalizować uwarunkowania stagnacji, w której znalazła się Republika Serbii w swoim procesie integracyjnym poprzez zestawienie postawy władz w polityce wewnętrznej i zagranicznej, reakcji na nią serbskiej i unijnej opinii publicznej, a także perspektyw integracyjnych, które stoją przed tym kluczowym dla Bałkanów państwem. 2025-12-31T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57346 A Scoping Review of Mental Health and Psychological Impact of the Russo-Ukrainian War (2014– until present) Tabeshadze, Nino The Russo-Ukrainian war has caused significant psychological distress among both civilians and military personnel, with long-lasting mental health consequences that span generations. This scoping review consolidates the existing evidence on the mental health impacts of the war, focusing on conditions such as post-traumatic stress disorder (PTSD), complex PTSD (CPTSD), depression, anxiety, and moral injury. By synthesising data from multiple studies – including peer-reviewed journals, reports from international organisations, and national surveys – the review highlights the elevated prevalence of mental health disorders among affected populations, including refugees, displaced persons, children, and other groups. It also identifies systemic barriers to mental health care, including the fragmentation of mental health services, limited access to care, and the lack of culturally-adapted interventions. Additionally, the review emphasises the critical role of family support and community resilience in mitigating psychological distress and fostering recovery. The findings underscore the urgent need for comprehensive, evidence-based interventions tailored to the unique needs of different populations as well as systemic reforms to improve mental health infrastructure in conflict zones. Finally, the review provides actionable insights for policymakers, mental health professionals, and humanitarian organisations so that they can develop effective strategies for addressing the immediate and long-term psychological needs of those affected by the Russo-Ukrainian war.; Wojna rosyjsko-ukraińska spowodowała znaczący stres psychiczny zarówno wśród ludności cywilnej, jak i personelu wojskowego, niosąc długotrwałe konsekwencje zdrowia psychicznego, które obejmują całe pokolenia. Niniejszy przegląd scopingowy konsoliduje istniejące dowody dotyczące wpływu wojny na zdrowie psychiczne, koncentrując się na takich zaburzeniach, jak zespół stresu pourazowego (PTSD), złożony zespół stresu pourazowego (CPTSD), depresja, lęk oraz uraz moralny [ang. moral injury]. Poprzez syntezę danych z licznych badań, w tym artykułów recenzowanych, raportów organizacji międzynarodowych oraz badań krajowych, przegląd podkreśla podwyższoną częstość występowania zaburzeń psychicznych wśród dotkniętych populacji, takich jak uchodźcy, osoby przesiedlone, dzieci i inne grupy. Wskazuje również na systemowe bariery w dostępie do opieki psychologicznej, obejmujące fragmentację usług, ograniczony dostęp do leczenia oraz brak kulturowo dostosowanych interwencji. Dodatkowo przegląd podkreśla kluczową rolę wsparcia rodzinnego i odporności społecznej w łagodzeniu stresu psychicznego i wspieraniu procesu zdrowienia. Wyniki uwypuklają pilną potrzebę kompleksowych, opartych na dowodach interwencji dostosowanych do unikalnych potrzeb różnych populacji, a także reform systemowych mających na celu poprawę infrastruktury zdrowia psychicznego na obszarach objętych konfliktem. Wreszcie, przegląd dostarcza praktycznych wskazówek dla decydentów, specjalistów zdrowia psychicznego oraz organizacji humanitarnych w zakresie opracowywania skutecznych strategii odpowiadających na bieżące i długoterminowe potrzeby psychologiczne osób dotkniętych wojną rosyjsko-ukraińską. 2025-12-31T00:00:00Z