http://hdl.handle.net/11089/51849 Mon, 06 Apr 2026 18:15:04 GMT 2026-04-06T18:15:04Z https://dspace.uni.lodz.pl:443/bitstream/id/03854a60-31d0-48db-8104-84f1fb86d23e/ http://hdl.handle.net/11089/51849 http://hdl.handle.net/11089/51863 International and National Legal Protection of the Civilian Population During an Armed Conflict: The Example of Ukraine Streltsova, Yevdokiia J.; Streltsov, Yevgen L. The protection of civilians is a basic ethical, strategic, and legal requirement for the international community and every democratic state, one of the key aspects of any military (combat) action. Such protection should not only be proclaimed, but also serve as a priority. If armed forces during armed conflicts rely on the foundation laid by international humanitarian law and adhere to civilised rules of military (combat) operations, then the damage caused to the civilian population can be minimised. This problem is also important in terms of the international and national legal protection of the civilian population during the international military conflict in Ukraine.; Ochrona ludności cywilnej to fundamentalne zadanie społeczności międzynarodowej i każdego państwa demokratycznego, a także cel każdej akcji zbrojnej. Taka ochrona nie tylko jest proklamacją, ale podstawą działań. Jeżeli siły zbrojne posługują się w swych działaniach międzynarodowym prawem humanitarnym i stosują się do cywilizowanych zasad prowadzenia walki zbrojnej, to zagrożenia dla ludności cywilnej mogą być zredukowane. Zagadnienie to jest także kluczowe z perspektywy rozwiązań krajowych i międzynarodowych z zakresu ochrony ludności cywilnej w kontekście międzynarodowego konfliktu zbrojnego na Ukrainie. Sat, 30 Mar 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/51863 2024-03-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/51862 Investigating and Prosecuting International Crimes Committed in the Context of the Russian Aggression Against Ukraine: The Polish Involvement Topa, Ilona The paper aims to present the available options relating to the investigation and prosecution of international crimes allegedly committed in Ukraine by the Russian authorities and members of the Russian armed forces. Firstly, it presents domestic Ukrainian criminal proceedings on these crimes. Then, the ongoing investigation in the International Criminal Court on war crimes and crimes against humanity as well as the initiatives to create a special international court that would deal with the responsibility for the crime of aggression are explored. Finally, considering substantial Polish involvement, it would be interesting to have an insight into how Poland already has and could, in the future, further contribute to bringing to justice the perpetrators of international crimes committed in Ukraine.; W artykule przedstawiono dostępne rozwiązania ścigania zbrodni międzynarodowych popełnionych przez władze rosyjskie i członków rosyjskich sił zbrojnych w Ukrainie. W pierwszej kolejności przedstawiono krajowe ukraińskie postępowania karne dotyczące tych przestępstw. Następnie omówiono śledztwo toczące się przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym dotyczące zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości oraz inicjatywy mające na celu utworzenie specjalnego sądu międzynarodowego, który zajmowałby się pociągnięciem do odpowiedzialności karnej za zbrodnię agresji. Wreszcie, mając na uwadze dotychczasowe istotne zaangażowanie Polski, warte zasygnalizować, w jaki sposób Polska już przyczyniła się i mogłaby w przyszłości brać dalszy udział w działaniach zmierzających do pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców zbrodni międzynarodowych popełnionych w Ukrainie. Sat, 30 Mar 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/51862 2024-03-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/51861 The Alabama Revisited: Some Observations on the Evolution of Rights and Duties of Neutral States in Armed Conflicts under International Law Połatyńska, Joanna The paper discusses the concept of neutrality in contemporary international law. The traditional notion of neutrality, stemmed from states’ practice since the 17th century, means the particular status, defined by international law, of a state that is not party to an armed conflict. The basic premise of this notion is, in short, quite straightforward: on the one hand, the neutral state has the right to remain apart from, and not to be adversely affected by, the conflict. On the other hand, the neutral state is under the obligation of non-participation and impartiality. In the 20th and 21st centuries, however, following several treaties and modifications of states’ practice on that matter, the law of neutrality underwent changes and introduced new concepts, e.g. qualified neutrality or non-belligerency. This change, however, has produced only modifications of specific rules of the law of neutrality, not a general abolition of this whole body of law.; Celem artykułu jest zbadanie instytucji państwa neutralnego we współczesnym prawie międzynarodowym. Tradycyjne ujęcie neutralności, wypracowane w praktyce państw od XVII wieku zakłada, że państwo nie będące stroną w konflikcie nabywa na podstawie prawa międzynarodowego szczególny status, który można w skrócie przedstawić następująco: państwo neutralne ma prawo nie odczuwania negatywnych skutków istniejącego konfliktu zbrojnego. Z drugiej strony, państwo takie ma obowiązek pozostawania bezstronnym i nieudzielania pomocy stronom wojującym. Jednak w praktyce XX i XXI wieku można wskazać wiele przypadków pomocy udzielanej stronom konfliktu przez państwa nie biorące w nim udziału. Koncepcja neutralności (określanej również prawem neutralności) podlegała, podobnie jak całe prawo międzynarodowe, wielu przemianom w XX wieku, wykształcając m.in., pojęcia „kwalifikowanej neutralności” oraz „nieuczestniczenia w działaniach zbrojnych”. Zmiany te jednak nie podważyły istoty neutralności, która wciąż stanowi część prawa międzynarodowego. Sat, 30 Mar 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/51861 2024-03-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/51857 The Violation of the Laws of Armed Conflict in the Ukrainian and Polish Dimension: The Criminal Law Discourse Sotula, Oleksandr The current Criminal Code of Ukraine has shown that it can effectively respond to the challenges associated with the war unleashed by the Russian Federation against Ukraine. Chapter XX of the Special Part of the Criminal Code of Ukraine contains a number of articles that qualify the criminal acts of Russian occupiers. First of all, this is Article 438 “Violation of the laws and customs of war”. In its content, it largely reflects the compliance of Ukrainian national criminal law with the provisions of international law in the field of the regulation of responsibility for committing criminal violations of international humanitarian law (the law of armed conflicts). A comparative legal analysis of Ukrainian and Polish legislation was carried out in terms of criminal liability for the violation of the laws and customs of war. Criminal violations of international humanitarian law are punishable under Articles 122–126 of the Criminal Code of the Republic of Poland. A detailed analysis of the content of these articles of the Criminal Code of the Republic of Poland showed a significant difference between the norms of the Polish criminal law in terms of detailing the acts that the Polish legislator defined as a violation of international humanitarian law. In particular, in addition to the general concept of the civilian population, the Polish criminal law proposes as victims persons laying down their arms or having no means of protection, the surrendered, the wounded, the sick, the shipwrecked, medical personnel, the clergy, unifying the concept of all persons enjoying international protection during armed hostilities. This position of the Polish legislator is more constructive and more closely connected with the relevant international legal acts than the corresponding norm of the Criminal Code of Ukraine. In addition, § 2 of Article 123 of the Criminal Code of the Republic of Poland provides an expanded understanding of ill-treatment of victims, which is not found in Article 438 of the Criminal Code of Ukraine. Also, the Ukrainian legislator ignored those violations of international humanitarian law which are indicated in Article 124 of the Criminal Code of the Republic of Poland – which also works in favour of the Polish criminal law, as it tries to comply with the provisions of international humanitarian law to a greater extent.; Obowiązujący Kodeks karny Ukrainy pokazał, że potrafi skutecznie odpowiedzieć na wyzwania związane z wojną rozpętaną przez Federację Rosyjską przeciwko Ukrainie. Rozdział XX części specjalnej Kodeksu karnego Ukrainy zawiera szereg artykułów kwalifikujących przestępcze działania rosyjskich okupantów. Przede wszystkim jest to artykuł 438 „Naruszenie praw i zwyczajów wojennych”. W swojej treści w dużej mierze odzwierciedla zgodność ukraińskiego krajowego prawa karnego z przepisami prawa międzynarodowego w zakresie regulacji odpowiedzialności za popełnienie karalnych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego (prawa konfliktów zbrojnych). Dokonano porównawczej analizy prawnej ustawodawstwa ukraińskiego i polskiego pod kątem odpowiedzialności karnej za naruszenie praw i zwyczajów wojennych. Karalne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego podlegają karze z art. 122–126 Kodeksu karnego Rzeczypospolitej Polskiej. Szczegółowa analiza treści tych artykułów Kodeksu karnego RP wykazała istotną różnicę pomiędzy normami polskiego prawa karnego w zakresie uszczegółowienia czynów, które polski ustawodawca określił jako naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego. W szczególności, jak widzimy, poza ogólną koncepcją ludności cywilnej, polskie prawo karne jako ofiary proponuje osoby, które składając broń lub nie mając środków ochrony, poddały się, ranni, chorzy, rozbitkowie, personel medyczny, duchownych, ujednolicając koncepcję wszystkich osób korzystających z ochrony międzynarodowej podczas działań zbrojnych. Takie stanowisko polskiego ustawodawcy jest bardziej konstruktywne i ściślej powiązane z właściwymi międzynarodowymi aktami prawnymi niż odpowiadająca im norma Kodeksu karnego Ukrainy. Ponadto § 2 art. 123 Kodeksu karnego RP zapewnia rozszerzone rozumienie złego traktowania ofiar, którego nie ma w art. 438 Kodeksu karnego Ukrainy. Ustawodawca ukraiński zignorował także naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, na które wskazuje art. 124 Kodeksu karnego RP – co także działa na korzyść polskiego prawa karnego, starając się przestrzegać przepisów prawa międzynarodowego w większym stopniu prawo humanitarne. Sat, 30 Mar 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/51857 2024-03-30T00:00:00Z