http://hdl.handle.net/11089/56997 Sat, 04 Apr 2026 07:41:15 GMT 2026-04-04T07:41:15Z http://hdl.handle.net/11089/57359 Nowa Doktryna Monroe’a? Relacje argentyńsko-chińskie w kontekście prezydentury Javiera Milei Zych, Mateusz This article examines China’s influence on Argentina in the context of its sudden withdrawal from the BRICS initiative with the rise of Javier Milea as president. Looking at the multifaceted relationship between the People’s Republic of China and Argentina, it examines both historical and contemporary aspects of economic and political cooperation. Particular attention is paid to the role of the Chinese investment in shaping Argentina’s infrastructure, trade, and key sectors. The article explores the reasons for Argentina’s withdrawal from the BRICS initiative, examining the impact of internal and external political, economic, and geostrategic factors. In the context of Javier Milea’s presidency, it discusses potential directions and challenges for future cooperation between Argentina and the People’s Republic of China. It also addresses the impact of this cooperation on the Argentine Republic’s international politics and the position of both countries on the global stage. The article seeks to understand how political changes in Argentina may affect its relations with China and what this means for the regional balance of power in Latin America. In this context, the role of the United States is presented and a reflection is offered on whether there was a return to the implementation of the Monroe Doctrine.; Artykuł bada wpływ Chin na Argentynę w kontekście nagłego wycofania się tego państwa z inicjatywy BRICS wraz z objęciem prezydentury przez Javiera Milei. Przyglądając się wieloaspektowym relacjom między ChRL a Argentyną, przeanalizowane zostaną zarówno historyczne, jak i współczesne aspekty współpracy gospodarczej i politycznej. Szczególna uwaga poświęcona zostanie roli inwestycji chińskich w kształtowaniu argentyńskiej infrastruktury, handlu i sektorów kluczowych. Artykuł zgłębia przyczyny, dla których Argentyna zdecydowała się na wycofanie z inicjatywy BRICS, badając wpływ wewnętrznych i zewnętrznych czynników politycznych, ekonomicznych i geostrategicznych. W kontekście prezydentury Javiera Milei omówione zostaną potencjalne kierunki i wyzwania dla przyszłej współpracy między Argentyną a ChRL. Poruszony zostanie także wątek wpływu tejże kooperacji na argentyńską politykę międzynarodową oraz pozycję obu państw na arenie globalnej. Artykuł dąży do zrozumienia, jak zmiany polityczne w Argentynie mogą wpłynąć na jej relacje z Chinami i co to oznacza dla regionalnej równowagi sił w Ameryce Łacińskiej. W tym kontekście została ukazana rola USA i refleksja nad tym, czy nastąpił powrót do realizacji Doktryny Monroe’a. Mon, 12 May 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57359 2025-05-12T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57356 Mowa nienawiści w dyskursie medialnym Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 roku Polovyi, Taras; Yuskiv, Khrystyna The subject of this paper is an analysis of the use of hate speech in the media discourse of Belarus in the context of social polarisation against the backdrop of a political crisis after the presidential election in 2020. The authors consider the concept of hate speech, referring to various approaches to its interpretation. The widespread use of hate speech reflects deep internal contradictions within the Belarusian society and a split based on different values. The study analysed the contents of some Belarusian Internet media, TV channels, and social media, which utilised techniques such as the denigration, dehumanisation, or marginalisation of certain groups or individuals. Researchers pay special attention to the different directions in which hate speech is used, distinguishing between domestic and foreign political contexts. In the domestic political context, hate speech in Belarus has heightened social instability and polarised the society. In contrast, in the foreign political context, hate speech has worked to construct the image of an external enemy, serving as a tool aimed at consolidating the Belarusian society and mobilising it against external threats. The political crisis specifically served as a catalyst for social tension within the society, leading to the active use of hate speech. Aimed at inciting hatred and intolerance, such materials pose a potential threat to public safety and social stability in the Belarusian society.; Tematem niniejszego artykułu jest analiza użycia mowy nienawiści w dyskursie medialnym Białorusi w kontekście polaryzacji społecznej na tle kryzysu politycznego po wyborach prezydenckich w 2020 roku. Autorzy rozważają pojęcie mowy nienawiści, odnosząc się do różnych podejść do jej interpretacji. Powszechne użycie mowy nienawiści świadczy o głębokich wewnętrznych sprzecznościach w społeczeństwie białoruskim oraz podziale opartym na różnych wartościach. W badaniu przeanalizowano treści niektórych białoruskich mediów internetowych, kanałów telewizyjnych oraz mediów społecznościowych, które stosowały takie techniki jak oczernianie, dehumanizacja czy marginalizacja określonych grup lub jednostek. Badacze zwracają szczególną uwagę na różne kierunki, w których używana jest mowa nienawiści, rozróżniając konteksty wewnętrzny i zewnętrzny. W kontekście wewnętrznym mowa nienawiści potęgowała niestabilność społeczną i polaryzowała społeczeństwo. W przeciwieństwie do tego, w kontekście zewnętrznym mowa nienawiści służyła do budowania wizerunku wroga zewnętrznego, będąc narzędziem mającym na celu konsolidację społeczeństwa białoruskiego oraz mobilizację go przeciwko zewnętrznym zagrożeniom. Kryzys polityczny szczególnie działał jako katalizator napięcia w społeczeństwie, prowadząc do aktywnego użycia mowy nienawiści. Skierowane na wzbudzanie nienawiści i nietolerancji, takie materiały stanowią potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego i stabilności w białoruskim społeczeństwie. Mon, 12 May 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57356 2025-05-12T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57355 Energetyczna gra Gazpromu w warunkach sankcji Kosowska, Katarzyna During the Putin era, the Russian Federation has conducted its energy policy with remarkable effectiveness in relation to both Europe and the post-Soviet region. The primary tool for implementing this policy was the state-owned corporation Gazprom, responsible for the transmission of natural gas in both directions. In the European market, Gazprom’s position gradually strengthened with the construction of new export pipelines – Nord Stream 1 and Nord Stream 2. By the end of the second decade of the 21st century, it appeared that the Russian gas giant was and would remain an undisputed player in the EU gas market, significantly influencing the energy situation in Europe.The energy crisis triggered by Gazprom in the winter of 2021/2022 – along with anti-Russian sanctions following the outbreak of large-scale war with Ukraine in February 2022 – shortly led to significant changes in energy markets. The new geopolitical conditions forced EU countries to gradually phase out Russian natural gas, while Gazprom was compelled to seek new export routes for its energy resources. This article provides an analysis of Gazprom’s energy policy, with particular emphasis on the period following the outbreak of the large-scale Russian-Ukrainian war in 2022.; W epoce putinowskiej Federacja Rosyjska niezwykle skutecznie prowadziła swoją politykę energetyczną zarówno wobec Europy, jak i regionu postradzieckiego. Narzędziem kreowania owej polityki pozostawała państwowa korporacja Gazprom, odpowiedzialna za przesył gazu ziemnego w obu kierunkach. Na rynku europejskim pozycja Gazpromu stopniowo umacniała się wraz z budową nowych gazociągów eksportowych – Nord Stream 1 oraz Nord Stream 2. Pod koniec drugiej dekady XXI w. wydawało się, że rosyjski gigant gazowy jest i pozostanie niekwestionowanym graczem gazowego rynku unijnego w ogromnym stopniu oddziałującym na sytuację energetyczną w Europie.Wywołany przez Gazprom kryzys energetyczny zimą 2021/2022 r. oraz antyrosyjskie sankcje po rozpoczęciu wielkoskalowej wojny z Ukrainą w lutym 2022 r. doprowadziły w krótkim czasie do znaczących zmian na rynkach energii. Nowe uwarunkowania geopolityczne zmusiły państwa UE do stopniowej rezygnacji z rosyjskiego gazu ziemnego, zaś Gazprom do poszukiwania nowych dróg eksportu swoich surowców energetycznych. Prezentowany artykuł jest analizą polityki energetycznej Gazpromu ze szczególnym uwzględnieniem okresu po wybuchu wielkoskalowej wojny rosyjsko-ukraińskiej w 2022 r Mon, 12 May 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57355 2025-05-12T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57358 Mniejszość LGBTQ+ w piłce nożnej mężczyzn w Europie – zarys problemu Oziemski, Adam The European football environment is a heterogeneous, loosely-knit community marked by numerous differences stemming from cultural, historical, and legal backgrounds. This article is inspired by personal observations and the evident need to investigate the formation of LGBTQ+ communities within the fan and footballer environment. The paper addresses this extensive topic and aims to initiate a discussion on the circumstances under which LGBTQ+ individuals consolidate within football fans and players. The emancipation of a discriminated minority within its own environment must prove itself and, due to a number of factors, occurs and evolves in various ways. In football, the reference to LGBTQ+ and their grouping is particularly noticeable due to the insular nature of a still heavily masculinised environment, where gay, lesbian, transgender, and queer individuals are marginalised.; Europejskie środowisko piłkarskie jest niejednorodną, luźną społecznością, w której istnieje wiele różnic uwarunkowanych tłem kulturowym, historycznym czy uregulowaniami prawnymi. Niniejszy artykuł zainspirowany został własnymi obserwacjami i widoczną potrzebą zbadania, jak formuje się społeczność LGBTQ+ w ramach środowiska kibicowskiego i piłkarskiego. Opracowanie porusza rozległy temat i ma być przyczynkiem do rozpoczęcia dyskusji na temat okoliczności konsolidowania się jednostek ze środowiska LGBTQ+ wśród kibiców piłki nożnej oraz piłkarzy. W ostatnich latach zaobserwować można emancypację tychże grup, która ze względu na szereg czynników zachodzi i ewoluuje w różny sposób. W piłce nożnej szczególnie dostrzega się odniesienie do osób LGBTQ+ oraz ich grupowanie ze względu na hermetyczny charakter nadal silnie zmaskulinizowanego środowiska, gdzie dochodzi do marginalizacji gejów, lesbijek czy osób transpłciowych. Wed, 11 Jun 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57358 2025-06-11T00:00:00Z