<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" version="2.0">
<channel>
<title>Eastern Review Tom 14 Nr 2/2025</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/59188</link>
<description/>
<pubDate>Tue, 15 Sep 2026 09:50:25 GMT</pubDate>
<dc:date>2026-09-15T09:50:25Z</dc:date>
<image>
<title>Eastern Review Tom 14 Nr 2/2025</title>
<url>https://dspace.uni.lodz.pl:443/bitstream/id/93b8b1d1-b22d-470c-a666-8eaa16f29f5f/</url>
<link>http://hdl.handle.net/11089/59188</link>
</image>
<item>
<title>India’s Policy Towards Bangladesh in the Context of the China–India Rivalry</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/59344</link>
<description>India’s Policy Towards Bangladesh in the Context of the China–India Rivalry
Pawlak, Cezary; Riaz, Naimul Hamid
Niniejszy artykuł analizuje politykę Indii wobec Bangladeszu przez pryzmat rywalizacji między Chinami a Indiami i dowodzi, że interwencjonistyczna, hegemoniczna oraz ukształtowana ideologicznie polityka zagraniczna Indii przyczyniła się do wzrostu nastrojów antyindyjskich w Bangladeszu. Wykorzystując model pętli przyczynowo-skutkowej, artykuł wiąże poparcie Indii dla autokratycznego reżimu, domniemane zaangażowanie służb wywiadowczych, asymetrię handlową, spory dotyczące zasobów wodnych oraz nierówne warunki tranzytu z narastającym niezadowoleniem społecznym i reakcją polityczną w Bangladeszu.Autor argumentuje, że polityczny przełom w Bangladeszu w sierpniu 2024 r. przyspieszył strategiczną dywersyfikację relacji Dhaki w kierunku Chin, a w mniejszym stopniu także Pakistanu, co z kolei zwiększyło obawy Indii dotyczące bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do północno-wschodnich regionów kraju oraz Korytarza Siliguri. Artykuł pokazuje również, w jaki sposób Chiny wykorzystały strategiczne położenie Bangladeszu, finansowanie infrastruktury oraz współpracę związaną z portami do rozszerzenia swoich wpływów regionalnych, intensyfikując tym samym szerszą rywalizację mocarstw.Główny wniosek jest taki, że napięcia między Bangladeszem a Indiami nie są odosobnionymi sporami, lecz elementem samonapędzającego się cyklu nieufności i eskalacji. Artykuł zaleca przyjęcie przez Indie bardziej wyważonego i nieinterwencjonistycznego podejścia, opartego na poszanowaniu suwerenności, sprawiedliwej współpracy gospodarczej, uczciwym podziale zasobów wodnych oraz wzajemnie korzystnych rozwiązaniach tranzytowych, aby ograniczyć ryzyko dalszej destabilizacji regionu.
</description>
<pubDate>Wed, 12 Aug 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/59344</guid>
<dc:date>2026-08-12T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item>
<title>Rosyjskojęzyczne media elektroniczne jako narzędzie programowania ruskiego miru</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/59343</link>
<description>Rosyjskojęzyczne media elektroniczne jako narzędzie programowania ruskiego miru
Chelyuskin (Czeluskin), Anton; Woźniak, Sylwester
The Russian language is one of the key tools used by the Kremlin to build influence across the post-Soviet space. The example of Russian-language electronic media in Latvia provides an opportunity to understand how the narrative being constructed within the diaspora in the Baltic States is taking shape. The media reports analysed convey the impression that Russians living in Latvia feel persecuted, isolated and discriminated against. By drawing on historical references to Latvians who were members of the Waffen SS, anti-Russian policies are described as nationalist or fascist. This is a reference to the ideology of the ‘Russian World’, in which any anti-Russian policy is labelled as nationalist. The activities of the electronic media contribute to mobilising members of the Russian diaspora to oppose the policies of the Latvian government, particularly regarding the use of the Russian language in public spaces.; Język rosyjski stanowi jedno z podstawowych narzędzi budowania wpływów Kremla na obszarze postsowieckim. Przykład działalności rosyjskojęzycznych mediów elektronicznych na Łotwie daje możliwość poznania, jak kształtuje się narracja budowana wśród diaspory działającej w krajach bałtyckich. W analizowanych przekazach medialnych pojawia się przekonanie, że Rosjanie mieszkający na Łotwie czują się prześladowani, izolowani oraz dyskryminowani. Za sprawą odniesień do historii, gdy Łotysze byli członkami formacji Waffen SS, antyrosyjska polityka jest określana jako nacjonalistyczna lub faszystowska. Jest to nawiązanie to ideologii ruskiego miru, w której wszelką antyrosyjską politykę określa się mianem nacjonalistycznej. Działalność mediów elektronicznych przyczynia się do mobilizowania członków diaspory rosyjskiej do negowania polityki rządu łotewskiego, zwłaszcza w zakresie możliwości używania języka rosyjskiego w przestrzeni publicznej.
</description>
<pubDate>Wed, 12 Aug 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/59343</guid>
<dc:date>2026-08-12T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item>
<title>Kultura strategiczna Litwy</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/59341</link>
<description>Kultura strategiczna Litwy
Zalech, Aleksander
Głównym celem niniejszego artykułu jest przedstawienie i przeanalizowanie aspektów kształtujących kulturę strategiczną Litwy, determinującą kierunki prowadzenia polityki bezpieczeństwa. II Republika Litewska, od początku swego istnienia kontynuująca w pełni dziedzictwo historyczne międzywojennej Litwy, dystansując się od Polski i szerszej współpracy regionalnej, musiała stawić czoła czynnikom nieaktualnym od 2014 r. Równolegle przy zmieniającym się krajobrazie politycznym w Europie po wybuchu wojny na wschodzie Ukrainy dokonuje się zwrot w relacjach z Polską oraz przewartościowanie realizowanych działań na arenie międzynarodowej.; The main objective of this article is to present and analyze the aspects shaping Lithuania’s strategic culture, which determines the directions of its security policy implementation. The Second Republic of Lithuania, which from its inception fully upheld the historical legacy of interwar Lithuania in maintaining distance from Poland and broader regional cooperation, has had to contend with factors that have been outdated since 2014. Concurrently, amid the shifting political landscape in Europe following the outbreak of the war in eastern Ukraine, it is effecting a turnaround in relations with Poland and a reappraisal of the actions pursued on the international stage.
</description>
<pubDate>Fri, 31 Jul 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/59341</guid>
<dc:date>2026-07-31T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item>
<title>Geopolityka w reportażach Konstantego Srokowskiego – W stolicy białego cara (1904) i Likwidacya caratu (1905) – na tle prekursorskiej myśli geopolitycznej (polskiej i rosyjskiej) (cz. II)</title>
<link>http://hdl.handle.net/11089/59340</link>
<description>Geopolityka w reportażach Konstantego Srokowskiego – W stolicy białego cara (1904) i Likwidacya caratu (1905) – na tle prekursorskiej myśli geopolitycznej (polskiej i rosyjskiej) (cz. II)
Przybytek, Piotr
The excellent Polish publicist Konstanty Srokowski in his two reports – W stolicy białego cara and Likwidacya caratu – presents the image of Russia in the years 1904–1905, so during the war with Japan and the revolutionary boiling. In illustrating the political situation of that country, he notices the relationship between geographical and historical factors, and its emergence and functioning. Srokowskis observations and conclusions are sometimes convergent with the views of the creators of Russian geopolitics, not only Polish. Only partially did his political forecasts work. For example, he postulated the transformation of Russia into a federation. It was not until a dozen or so years later that the Bolsheviks did so, and even then only in name; nevertheless, federalism, as Russia’s form of government, survived the collapse of the USSR. The now-defunct Polish state was supposed to Europeanise Russia, so Srokowski believed that the Russians were wrong to abolish them. In addition, he claimed that Poles from the Russian partition should change their tactics towards the Russian Empire during the revolution that was underway at that time.; Znakomity polski publicysta Konstanty Srokowski w swoich dwóch reportażach – W stolicy białego cara oraz Likwidacya caratu – przedstawia obraz Rosji lat 1904–1905, a więc w trakcie wojny z Japonią i rewolucyjnego wrzenia. Przy obrazowaniu sytuacji politycznej tegoż państwa dostrzega zależności pomiędzy czynnikami geograficznymi i historycznymi a jego powstawaniem i funkcjonowaniem. Spostrzeżenia i wnioski Srokowskiego są czasami zbieżne z poglądami twórców rosyjskiej geopolityki, a nie wyłącznie polskiej. Tylko częściowo jego prognozy polityczne się sprawdziły. Przykładowo postulował on przekształcenie Rosji w federację. Zrobili to dopiero kilkanaście lat później bolszewicy, i to tylko formalnie, choć jednak federalizm jako forma państwowa Rosji przetrwał upadek ZSRR. Nieistniejące już państwo polskie miało europeizować Rosję, więc Srokowski uważał, iż błędem Rosjan było, że je zlikwidowali. Ponadto twierdził, iż Polacy z zaboru rosyjskiego powinni zmienić taktykę wobec Imperium Rosyjskiego w trakcie toczącej się wtedy rewolucji.
</description>
<pubDate>Fri, 31 Jul 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
<guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11089/59340</guid>
<dc:date>2026-07-31T00:00:00Z</dc:date>
</item>
</channel>
</rss>
