Donacje w Królestwie Polskim w latach 1835–1871

Abstract

Przedmiotem rozprawy są dobra donacyjne rozumiane jako nowa forma własności dominialnej w Królestwie Polskim powstała z mocy ukazu cesarskiego wydanego w 1935 roku podczas pobytu Mikołaja I w Warszawie. Granice chronologiczne dysertacji obejmują lata 1835–1871. Na bazę źródłową składają się materiały archiwalne i drukowane. Podstawowe materiały archiwalne do opracowania tematu autor znalazł w zespole akt Zarządu Dóbr Państwowych w Archiwum Terenowym w Radomiu. Rozprawa dzieli się osiem rozdziałów. Rozdziały pierwszy i ostatni poświęcone zostały sprawie donacji w rozwoju historycznym na tle dziejów politycznych Królestwa – z uwagi na niedostateczne opracowanie roli politycznej donacji carskich w historiografii. System eksploatacji i zarządzanie dobrami omówiono w rozdziale drugim. Sprawie regulacji dotyczącej zmian w układzie przestrzennym gruntów połączonych ze zmianami powinności poświęcone zostały rozdziały trzeci, czwarty, piąty i szósty. Rozdział siódmy omawia realizację ukazu uwłaszczeniowego.