Polska rzeczywistość powojenna w prozie literackiej Niemieckiej Republiki Demokratycznej lat 1961-1972

Abstract

Celem niniejszej pracy jest ukazanie granic, w jakich proza literacka niemieckiej Republiki Demokratycznej lat 1961-1972 ukazała polską rzeczywistość powojenną. Okres ten nie został dotychczas opracowany, a istniejące przyczynkowe artykuły i drobne szkice (omawiające gównie literaturę do roku 1960) nie mogły z natury rzeczy oddać całokształtu problematyki. Autor pracy w kolejnych rozdziałach szuka odpowiedzi na niektóre ważniejsze zagadnienia związane z prezentowanym obrazem Polski i Polaków po roku 1945. Do czołowych aspektów zbadanych w niniejszej pracy należą: zwrócenie uwagi, w jakim stopniu polityka pokojowa prowadzona przez partię i rząd Niemieckiej Republiki Demokratycznej wobec Polski znalazła swoje odbicie w prozie literackiej okresu 1961-1972, wyselekcjonowanie i interpretacja najczęściej występujących motywów ukazujących polską rzeczywistość powojenną, stwierdzenie, do jakiego stopnia obraz zaprezentowany w prozie jest zgodny z rzeczywistością, jak również w jakich przypadkach autorzy Niemieckiej Republiki Demokratycznej nie byli w stanie przelać powziętego tematu w odpowiednio artystycznej formie na karty literatury pięknej, ukazanie uczuciowego stosunku danego autora do przedstawicieli (lub całego narodu) naszego kraju oraz stwierdzenie na bazie "Polenliteratur" XIX wieku - jakie tematy interesują pisarzy Niemieckiej Republiki Demokratycznej w największym stopniu.