Adaptacja języka i tekstu Pisma św. w polskich bibliach dla dzieci

Abstract

Celem rozprawy jest zbadanie tekstów stanowiących adaptację języka i tekstu Pisma Świętego i adresowanych do odbiorcy dziecięcego. Na potrzeby wybrania materiału badawczego przeprowadzona została kwerenda, w wyniku której powstała lista ponad 180 tekstów — konieczne było dokonanie selekcji. W tym celu przyjęto następujące kryteria: badane Biblie musiały być napisane przez polskich autorów, w ich ojczystym języku, nie mogły być zaś tłumaczeniami dzieł pisarzy zagranicznych (włoskich, angielskich, francuskich czy niemieckich) — dzięki temu zabiegowi badaniom zostały poddane wyłącznie te zjawiska językowe, które były świadomie i celowo wykorzystywane przez twórców, nie zaś te, które stanowiły rezultat zabiegów translatorskich, często zniekształcających teksty oryginalne, chociażby ze względu na nieprzetłumaczalność pewnych leksemów czy zwrotów; odrzucono te utwory, których szatę językową stanowiły fragmenty dosłownie cytowane z Pisma Świętego, zazwyczaj z Biblii Jakuba Wujka, Biblii poznańskiej i z Biblii Tysiąclecia; postanowiono skupić uwagę tylko na tych tekstach, które pisano z myślą o dzieciach najmłodszych, czyli w wieku wczesnoszkolnym. W badaniu autorka odnosi się do języka biblijnego, języka katechezy oraz wiedzy z zakresu psychologii rozwojowej dotyczącej zdolności percepcyjnych dziecka.