Metafizyka śmierci, czasu i miłości w twórczości Olgi Tokarczuk

Abstract

Rozprawa stanowi analizę i interpretację twórczości współczesnej polskiej pisarki Olgi Tokarczuk. Autorka koncentruje się na poszukiwaniu w tej twórczości trzech pojęć natury metafizycznej: śmierci, czasu i miłości. Rozważa przy tym ich wieloaspektowość. Stwierdza, że jedną z istotnych cech tego pisarstwa, mającego tylko sobie właściwą ontologię literacką, jest pragnienie lepszego rozumienia rzeczywistości oraz próba przeniknięcia tajemnicy człowieczeństwa. Tokarczuk, zdaniem autorki, próbuje osiągnąć ten stan przez zadawanie ważnych pytań. Kierunek prowadzonych badań koncentruje się wokół wiedzy o literaturze, łączącej się z filozofią, socjologią, antropologią kulturową oraz psychologią. Dysertacja składa się z trzech części oraz wstępu i zakończenia. W rozdziale pierwszym autorka poddaje analizie sam proces umierania oraz śmierci wpisany w twórczość Olgi Tokarczuk. Rozdział drugi prezentuje istnienie i rozumienie czasu w filozofii oraz interpretację tego pojęcia w prozie pisarki. W ostatnim rozdziale opisowi podlega uczucie, w którym bohaterowie tej prozy próbują odnaleźć sens i szukają nadziei, a także poszukują antidotum na upływ czasu, przemijanie i śmierć.