Twórczość prozatorska Tadeusza Nowakowskiego

Abstract

Przedmiot materialny analizy stanowił będzie korpus tekstów pióra Tadeusza Nowakowskiego, które przynależą do prozy artystycznej (w odróżnieniu od jego obszernej twórczości wspomnieniowej, niejednokrotnie sytuującej się na pograniczu literatury pięknej). Stanowi go siedem utworów powieściowych oraz dwadzieścia cztery opowiadania, które powstały i zostały opublikowane w latach 1946-1991. Na obszerny dorobek literacki Tadeusza Nowakowskiego składają się również wiersze (tworzone głównie w okresie młodzieńczym) i krótkie utwory dramatyczne (zazwyczaj jednoaktówki), pisane na zamówienie polonijnych grup teatralnych. Na pograniczu literatury sytuują się również, poza wspomnianymi szkicami wspomnieniowymi, reportaże z podróży-pielgrzymek Jana Pawła II. Imponująca objętość tej spuścizny sprawia, że w oczach krytyków i badaczy Nowakowski uchodzi za twórcę nie tylko utalentowanego, ale i pracowitego. Przedmiotem rozważań będą dominujące w tej prozie kręgi tematyczne, do których należą zagadnienia związane z pamięcią, prezentacją najnowszej historii i ściśle powiązanych z nią kwestii politycznych, obrazem Polski i Polaków.