Komunikacyjna interpretacja humoru werbalnego

Abstract

Przedmiotem rozprawy jest humor werbalny, a dokładniej jego interpretacja przy użyciu terminologii, narzędzi analitycznych i aparatu eksplanacyjnego opracowanych przez gramatykę komunikacyjną. Autor stawia trzy podstawowe pytania badawcze: czym jest humor i jego rodzaj nazywany humorem werbalnym; czym jest interpretacja w ujęciu komunikacyjnym; w jakim zakresie interpretacja w perspektywie komunikacyjnej poszerza rozumienie natury humoru werbalnego, a także do jakiego stopnia i czy w ogóle koryguje wyjaśnienia uzyskane za pomocą innych metodologii i wypracowane w odmiennych paradygmatach. Rozprawa podzielona została na trzy główne części: wstęp obejmujący horyzont badań nad humorem, część poświęconą teoriom humoru oraz część przedstawiającą komponenty interpretacji śmieszności. Wywód kończy stwierdzenie, że humor to zjawisko wysoce kreacyjne i skomplikowane, czego dostrzeżenie umożliwia gramatyka komunikacyjna.