O Józefie Koblańskim — zapomnianym poecie Oświecenia

Abstract

Rozprawa poświęcona została przedstawieniu osoby oraz dorobku mało znanego przedstawiciela Oświecenia — Józefa Koblańskiego (1738–1798). Autor zdecydował się na omówienie tej twórczości respektujące jako porządkującą zasadę tematyczną w powiązaniu z chronologiczną. Dużą część wierszy Koblański napisał w Puławach — rezydencji księżny Izabeli i księcia Adama Kazimierza Czartoryskich — dlatego autor przedstawia dzieje tej rezydencji, ważnej dla życia literackiego i polityczno- obyczajowego ówczesnej Polski. Przybliża także drogę życia i twórczości Koblańskiego. W dalszym wywodzie omawia problematykę przekładów w Oświeceniu, tłumaczenia Horacego na łamach „Monitora” i „Zabaw Przyjemnych i Pożytecznych”; charakteryzuje opracowany przez Adama Naruszewicza i Józefa Epiofaniego Minasowicza, epokowy, dwutomowy zbiór polskich translacji horacjanskich i w tym kontekście ukazuje tłumaczenia utworów wenuzyjskiego liryka pióra Koblańskiego. Dział poezji refleksyjno-moralnych to kolejny wyodrębniony przeze autora nurt twórczości. W rozdziale piątym rozprawy omawiam kolejny nurt tematyczny, tj. poezję okolicznościowo-publiczną Koblańskiego. Następny wyodrębniony przeze mnie nurt poezji to wiersze okazjonalne, tzn. okazjonalno-towarzyskie. Charakterystyka utworów osobistych Koblańskiego kończy prezentację. Całość kończy bibliografia oraz ilustracje, które mają zadanie przybliżyć pewne dzieła, miejsca i osoby ważne dla księdza-poety.