Pamięć „Solidarności”. Dekonstrukcja współczesnego mitu politycznego

Abstract

Rozprawa dotyczy dyskursu wokół „Solidarności” i jest próbą interpretacji kulturowego znaczenia NSZZ z perspektywy doświadczenia dziedziny nauki, jaką jest antropologia kulturowa. Literaturę naukową traktującą o NSZZ „Solidarność” autorka traktuje jako istotne źródło dla autorskich refleksji natury antropologicznej. Źródła te stanowią punkt wyjścia do rozważań o kulturowym znaczeniu „Solidarności” i szerokim tle historyczno-aksjologicznym, które w znaczącym stopniu ukształtowało formułę związku zawodowego oraz o tworzącym się w latach osiemdziesiątych XX wieku micie. Praca składa się z trzech części, z których każda rozpoczyna się refleksją o naturze teoretyczno-metodologicznej. We wprowadzeniu do poszczególnych części autorka pokazuje, jak rozumie: dyskurs, pamięć zbiorową i mit (oraz proces dekonstrukcji); na jakie stanowiska badawcze się powołuje i jakie to ma konsekwencje interpretacyjne. Po refleksach teoretycznych następuje opis rzeczywistości społeczno-kulturowej, dokonany z określonej perspektywy badawczej. Na istniejące materiały zastane w znaczącym stopniu składają się prace z zakresu historii Polski i historii idei. W pracy uwzględniona zostaje zapoczątkowana przez polskie i zagraniczne feministki dyskusja na temat kulturowych uwarunkowań związanych ze społecznymi wyobrażeniami na temat dysponenta władzy, którym może być wyłącznie mężczyzna. W dysertacji autorka odwołuje się również do materiału wywołanego. Badania składały się z trzech odsłon badawczych, prowadzonych kolejno w Gliczarowie (k. Zakopanego), w Finlandii i w Gdańsku.