Estetyka współczesnego tańca europejskiego po roku 1990

Abstract

Celem badań jest weryfikacja trzech hipotez, z których pierwsza dotyczy całości zjawiska określanego jako europejski taniec współczesny, a dwie następne odnoszą się do różnic w estetykach „zachodniej” i „wschodniej”. Przesłanek do postawienia takich właśnie hipotez dostarczyła wstępna analiza materiału badawczego, czyli zbioru spektakli, ale także tekstów teoretycznych poświęconych estetyce tańca współczesnego ostatnich kilkunastu lat. Zaprezentowane w rozprawie badania należy rozumieć jako sytuujące się w obszarze teatrologii i estetyki. Estetyka zawiera w sobie zarówno poetykę, jak i konieczność świadomości pewnych zabiegów kreacyjnych twórcy, musi niekiedy posiłkować się bardziej szczegółowymi narzędziami wypracowanymi przez przedstawicieli innych stanowisk. Jest to konsekwencja wyboru transdyscyplinarnego rozumienia estetyki, jakie zostało przyjęte przez autorkę na wstępie rozdziału. Najistotniejszą i zasadniczą częścią materiału badawczego jest kilkaset spektakli tańca współczesnego obejrzanych na żywo podczas licznych festiwali oraz w ramach regularnych programów teatrów instytucjonalnych, z których ponad sto pięćdziesiąt zostanie przedstawionych w części analitycznej.