L'Efficacia di determinate tecniche dell'insegnamento del lessico straniero sull'esempio dell'italiano

Abstract

Celem dysertacji jest znalezienie odpowiedzi na pytanie: w jakim stopniu wybrane techniki utrwalania słownictwa wpływają na retencję danego słowa? W części teoretycznej rozprawy ukazano problem nauczania leksyki z trzech perspektyw: z punktu widzenia językoznawstwa poprzez pryzmat neurolingwistyki oraz w świetle glottodydaktyki. W centrum lingwistycznych rozważań autorki znalazła się semantyka zajmująca się znaczeniem słowa oraz jej kluczowe pojęcia: koncept trójkąta semiotycznego wprowadzony przez Ogdena i Richardsa oraz teoria pola semantycznego wraz z relacjami w nim zachodzącymi. Problem asocjacji leksykalnych i ich podział na skojarzenia składniowe, semantyczne, dźwiękowe oraz translatoryczne zamyka część lingwistyczną pracy. Ostatni rozdział części teoretycznej poświęcony miejscu leksyki w metodach, zawiera m in. porównanie przyswajania leksyki w języku ojczystym i jej nauczania w języku obcym. Opisuje analogie i różnice, których znajomość należy świadomie wykorzystywać w procesie nauczania języka obcego. Zagadnienie technik nauczania słownictwa obcojęzycznego na przykładzie języka włoskiego ponownie podjęto w części praktycznej. W toku sześciu eksperymentów innowacyjnych badano praktyczną skuteczność określonych technik utrwalania słownictwa. Interpretacja danych z każdego badania była prezentowana graficznie w formie tabeli i wykresu kolumnowego grupowanego. Kluczowym wnioskiem autorki dysertacji jest fakt, że nie tylko technika wpływa na skuteczność nauczania leksyki obcojęzycznej.