Twórczość prozatorska Mariana Pankowskiego

Abstract

Przedmiotem rozprawy jest — zgodnie z jej tytułem — twórczość prozatorska Mariana Pankowskiego. Termin „proza”, jak wskazuje Słownik terminów literackich pod red. Janusza Sławińskiego, jest wieloznaczny, posiada co najmniej trzy znaczenia. W tytule niniejszych rozważań użyty został w znaczeniu „ogół utworów narracyjno-fabularnych”. Oznacza to, że przedmiot opisu stanowić będą powieści, nowele i opowiadania autora „Gościa”, a nie jego publicystyka czy wypowiedzi krytyczno-literackie. Podstawowym celem tej pracy jest ukazanie rozwoju twórczości Mariana Pankowskiego oraz jej literackich związków i powinowactw a w konsekwencji określenie rangi i miejsca tego pisarstwa w literaturze polskiej XX wieku. Z założeniem tym wiąże się konieczność uwzględnienia dwóch perspektyw: diachronicznej i synchronicznej. Perspektywa pierwsza pozwala na prześledzenie ewolucji omawianej prozy oraz analizę czynników, które ojej przemianach zadecydowały. Przyjęcie synchronicznego punktu widzenia zmierza do wskazania konstant światopoglądowych i strukturalnych tej twórczości.