Czasoprzestrzeń filmowa w kontekście refleksji antropologicznej

Abstract

Przedmiotem rozprawy jest próba wykorzystania refleksji metodologicznej, zaczerpniętej z terenu antropologii kulturowej do rozważań nad czasoprzestrzenią filmową. Autorka uznaję refleksję antropologiczną za niezwykle inspirującą dla przeprowadzenia analiz i interpretacji dzieł sztuki filmowej, w tym kina współczesnego. Przyjęcie tej opcji badawczej wymaga prezentacji relacji zachodzących pomiędzy antropologią kultury a współczesnym filmoznawstwem, relacji, które autorka ukazuje jako stale na siebie oddziaływujące i ze sobą korespondujące. W drugim rozdziale pracy, pod tytułem „Czas i przestrzeń jako kategorie refleksji teoretycznej na obszarze antropologii kultury i filmoznawstwa", autorka rekonstruuje te dwie kategorie teoretyczne w symbolicznym świecie kultury tradycyjnej oraz na gruncie teorii filmu. Ostatnią część rozprawy wypełniają analizy następujących przykładów dzieł filmowych: „Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” Petera Greenawaya (1989), „Crash” Davida Cronenberga (1996), „Osada” Manoj Night Shyamalana (2004), „Powrót” Andrieja Zwiagincewa (2003), „Jańcio Wodnik” Jana Jakuba Kolskiego (1993) i „Uniesie nas wiatr” Abbasa Kiarostamiego (1999).