Język i rzeczywistość w twórczości Mirona Białoszewskiego

Abstract

Rozprawa poświęcona została twórczości Mirona Białoszewskiego. Autor próbuje dokonać przeformułowania utrwalonych sposobów interpretacji utworów Białoszewskiego, rozwijając niektóre zarzucone propozycje badawcze, a równocześnie proponując własne rozumienie wielokrotnie omawianego problemu języka. Za szczególnie istotne i godne kontynuacji uważa wstępne rozważania Michała Głowińskiego na temat funkcji układu rozkwitającego w tworzeniu metafor przez Białoszewskiego. Pierwszy rozdział to rozumowany przegląd i ocena głównych kierunków badań nad Białoszewskim. Drugi rozdział wskazuje m.in. na udział metody strukturalnej w określaniu podstawowych cech języka Białoszewskiego. W trzecim rozdziale przedstawiono najnowszą i równocześnie wykorzystaną w tej pracy formę badań dokonującą się pod znakiem filozoficznej interpretacji elementów języka, językowego obrazu świata czy też gramatyki kognitywnej. W kolejnych rozdziałach pracy wymienione określenia traktowane są jako nazwy metod badawczych uzupełniających się w zaproponowanej tu ocenie języka Białoszewskiego.