Mit, symbol, historia, tradycja. Gombrowicza gry z Kulturą

Abstract

Celem rozprawy jest wypełnienie luki w badaniach nad dorobkiem Witolda Gombrowicza w kontekście jego „gier z kulturą” oraz pokazanie, jak działają kulturowe mechanizmy gier. Pierwszy rozdział, zatytułowany opowiada o apologiach pisarza tworzonych przez krytykę literacką. Autor próbuje odpowiedzieć w nim na pytanie, jaki jest, zdaniem krytyków i apologetów, idealny czytelnik Gombrowicza i jak jest najdoskonalsza wykładnia jego twórczości. Autor rozprawy bada także obraz pisarza, wykreowany w wielkiej mierze przez niego samego, a wciąż funkcjonujący we współczesnej kulturze. Określa ponadto, jak on sam postrzegam Witolda Gombrowicza. Ukazuje jego biografię jako nierozerwalnie związaną z jego twórczością i ich podział na poszczególne etapy — Polskę międzywojenną, Argentynę, Berlin i wreszcie Vence. W rozdziale drugim patrzy na pierwszą powieść Witolda Gombrowicza jako na grę z mitem inicjacyjnym i archetypem wędrówki bohatera. Rozdział drugi jest ukazaniem właśnie gry prowadzonej z symbolami obecnymi w dramacie pisarza „Ślub”. Rozdział czwarty, poświęcony „Trans-Atlantykowi”, stanowi studium gier z polską kulturą narodową, w którym opisano też stosunek pisarza do Historii. Metodą przyjętą w rozprawie jest metoda hermeneutyczna.