http://hdl.handle.net/11089/13 2026-04-08T17:52:19Z 2026-04-08T17:52:19Z Rembiszewska, Dorota Krystyna http://hdl.handle.net/11089/58030 2026-04-08T16:32:02Z 1999-01-01T00:00:00Z

Gwary nadbużańskie mazowiecko-podlaskie Rembiszewska, Dorota Krystyna Celem dysertacji dotyczącej gwar nadbużańskich mazowiecko-podlaskich jest przedstawienie aktualnego stanu gwary na nadbużańskim obszarze, a także dynamiki gwar, przez którą rozumiemy zagadnienia ewolucji, procesy integracyjne oraz problematykę interferencyjną. Opis odnosi się do stanu polskich gwar na obszarze części Mazowsza i Podlasia nad środkowym Bugiem. W charakterystyce uwzględniono uwarunkowania historyczno-osadnicze oraz fizjogeograficzne. Proces dynamiki gwar autorka bada, wykorzystując dawniej zebrane materiały, które są zestawiane z wynikami badań aktualnych. Jeśli materiał dawniej zebrany przedstawia wcześniejszą fazę ewolucyjną, to posługuje się pojęciem materiał starszy. Jeśli chodzi o wyzyskanie materiałów wcześniejszych, podstawę stanowi inwentarz wyrazowy Kwestionariusza - notatnika AGP. Niemniej jednak, jeśli w źródłach nie ma określonych wyrazów na egzemplifikację zjawiska, to wymienia wyrazy, które odnoszą się do danego faktu gwarowego. Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

1999-01-01T00:00:00Z Dzika, Urszula http://hdl.handle.net/11089/58029 2026-04-08T16:28:15Z 1998-01-01T00:00:00Z

Współczesne tłumaczenia psalmów ufności w Jahwe na język polski i rosyjski. Z zagadnień przekładu liryki biblijnej Dzika, Urszula Niniejsza rozprawa stanowi próbę analizy zjawisk językowych i literackich, jakie mają miejsce w tłumaczeniach grupy tzw. „psalmów ufności w Jahwe" (Ps 4; 11; 16; 23; 27; 49; 62; 73; 131; 139) na język polski i rosyjski. W rozważaniach ujęto także kwestie związane z zawartością treściową wymienionych pieśni, jako że jest ona istotna dla ich funkcjonowania w całości Psałterza oraz wywarła niebagatelny wpływ na formę poetycką każdego z utworów. W pracy przyjęto następującą metodę badawczą: punktem wyjścia stało się wyodrębnienie wspomnianych wyżej zagadnień w badanej grupie tekstów, a następnie przeanalizowanie ich w odniesieniu: oryginał a wybrane przekłady. Ze względu na charakter analiz najbardziej użyteczne było ograniczenie się do współczesnych, tzn. dwudziestowiecznych (za wyjątkiem wersji rosyjskiej oraz I. Cylkowa) trzynastu tłumaczeń. Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

1998-01-01T00:00:00Z Kaczor, Katarzyna http://hdl.handle.net/11089/58028 2026-04-08T16:09:49Z 2003-01-01T00:00:00Z

Mistycyzm hiszpański w piśmiennictwie polskich karmelitanek XVII i XVIII wieku Kaczor, Katarzyna Przedmiotem rozprawy doktorskiej jest recepcja dzieł mistyków hiszpańskich (św. Teresy z Avila i św. Jana od Krzyża) w piśmiennictwie polskich karmelitanek XVII i XVIII wieku. Analizie poddana została autobiograficzna twórczość pierwszych, wymienionych wyżej, polskich karmelitanek, a także poezja anonimowych autorek kręgu karmelitańskiego. Zasadniczym celem pracy było ustalenie recepcji pism i duchowości św. Teresy z Avila i św. Jana od Krzyża w twórczości polskich karmelitanek z XVII i XVIII wieku, także zwrócenie uwagi na indywidualny charakter wewnętrznych przeżyć zakonnic, a tym samym na oryginalność ich stylu i sposobu wypowiedzi, oraz próba weryfikacji autentyczności doświadczeń mistycznych polskich karmelitanek przy użyciu stosowanych w teologii życia duchowego kryteriów. Analizie poddane zostały liczne fragmenty autobiograficznych zapisków polskich karmelitanek, ze zwróceniem szczególnej uwagi na charakterystyczne momenty życia wewnętrznego zakonnic, ich przełomowe etapy w świetle zasad teologii życia duchowego, mające swe podstawy w Biblii, w doktrynach i dziełach mistyków, zwłaszcza św. Teresy z Avila i św. Jana od Krzyża. W rozprawie wykorzystano następujące metody: dedukcyjną, indukcyjną i porównawczą. Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

2003-01-01T00:00:00Z Oleksy, Mateusz http://hdl.handle.net/11089/58027 2026-04-08T15:54:34Z 2000-01-01T00:00:00Z

Działanie i język. Studium z radykalnej filozofii praktycznej Oleksy, Mateusz W niniejszej rozprawie autor pojmuje praktykę jako działanie, które czyni działającego tym, czym jest. W pierwszym rozdziale, poświęconym myśli greckiej, stara się uwydatnić historycznie pierwotny sens praktyki jako ćwiczenia duchowego. Wychodzi od umiarkowanego ujęcia Arystotelesa, który podkreśla etyczny sens praxis. Następnie przechodzi do radykalnego ujęcia Platona, który patrzy na aktywność ludzką z punktu widzenia drogi duchowej (drogi kształcenia lub uczenia się). Ścisły związek praktyki i kształcenia (w skrajnym przypadku, samokształcenia) stanowi podstawowy rys greckiej kultury praktycznej. Refleks tego pierwotnego związku odnajdujemy w podanej na wstępie potocznej definicji pojęcia praktyki. Wszelako, w filozofii greckiej, zwłaszcza w platońskiej, przyjmuje on radykalny sens: praxis jest w takiej mierze uczeniem się, w jakiej jest oduczaniem się. Podstawową funkcją kształcenia jest oderwanie duszy człowieka od tego, co on posiada, z czym obcuje, do czego jest przywiązany (ta sfera, która ma być przekroczona, obejmuje nie tylko naturalne przedmioty, ale również wytwory człowieka, władzę, status społeczny, mniemania, jak również cechy osobowe, które człowiek posiada niejako „na własność”, w ostateczności nawet słowa i pojęcia jako podobizny prawdy). Praktyka filozoficzna jest szkołą negacji. Z uwagi na obowiązujące prawo autorskie dostęp do plików został ograniczony do sieci lokalnej w Bibliotece UŁ, natomiast metadane pozostają otwarte na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa (CC BY).

2000-01-01T00:00:00Z