ACTES DU COLLOQUE VOIES, VOYAGES ET VOYAGEURS DANS LA LITTÉRATURE (II) (9-12 mai 1988) http://hdl.handle.net/11089/13954 2026-04-09T01:15:44Z 2026-04-09T01:15:44Z Margolin, Jean-Claude http://hdl.handle.net/11089/14153 2018-02-01T11:19:59Z 1994-01-01T00:00:00Z

Allocution de clôture Margolin, Jean-Claude

1994-01-01T00:00:00Z Pychowska, Joanna http://hdl.handle.net/11089/14148 2018-02-01T11:19:58Z 1994-01-01T00:00:00Z

Le Jeune homme Annibal de Franz Hellens, l’aventure du mouvement Pychowska, Joanna Podstawę rozważań tego artykułu stanowią słowa XX-wiecznego, francuskojęzycznego pisarza belgijskiego, dotyczące jednej z jego powieści: „Być może, kiedyś odczyta się mój utwór jako nowy wzór powieści pikarejskiej czy przygodowej: jako przygodę ruchu”.Opierając się na noweli Le Jeune Homme Annibal, staramy się prześledzić, jak funkcjonuje tu postać podróżnika oraz w jaki sposób zorganizowana jest jego podróż (a raczej 7 rozpoczętych, nigdy nie ukończonych podróży). W końcowych rozważaniach próbujemy odpowiedzieć, czy i w jakiej mierze nowela Hellensa odpowiada definicji powieści pikarejskiej, a raczej neopikarejskiej i czy jej prolagonistę możemy nazwać współczesnym picaro.

1994-01-01T00:00:00Z Wandzioch, Magdalena http://hdl.handle.net/11089/14146 2018-02-01T11:19:55Z 1994-01-01T00:00:00Z

Voyage spatio-temporel - voie de l’évolution spécifique de la science-fiction contemporaine Wandzioch, Magdalena Fantastyka naukowa wywodzi się z trzech prądów - utopii, satyry i cudowności. Świadczy o tym najwyraźniej sposób przedstawienia podróży w czasie i przestrzeni, motywu przewodniego, istniejącego w tym gatunku literatury od Cyrana de Bergerac aż do czasów współczesnych. Bez względu na to czy podróż ta jest podróżą międzyplanetarną, międzygwiezdną, wewnętrzną lub metaforyczną, odbywa się ona po trajektorii, która jest kołem. Znaczy to, że we współczesnej literaturze fantastyczno-naukowej środki lokomocji nie różnią się niczym od tych, które proponowali autorzy epok wcześniejszych. Jednakże wartość tej literatury polega głównie na tym, że podróż w czasie i przestrzeni jest okazją do refleksji filozoficznej i surowej krytyki współczesności.

1994-01-01T00:00:00Z Soboczyński, Krzysztof http://hdl.handle.net/11089/14145 2018-02-01T11:19:56Z 1994-01-01T00:00:00Z

Les pérégrinations de Georges Perec Soboczyński, Krzysztof Georges Perec podróżnikiem? Żadne z jego dzieł nie jest prawdziwym sprawozdaniem z podróży. Les Choses, jego pierwsza powieść, której akcja umieszczona jest w Tunezji, z trudnością można by sklasyfikować w tej kategorii, ponieważ sam kraj i jego krajobrazy wydają się mało interesować autora. Perec jest raczej wędrownikiem, co mu pozwala zanotować szczegół, to co niedostrzegalne. Ta postawa, widoczna w Un homme qui dort, dostarcza zasadniczy model jego podróży paryskich w Tentatives d'épuisement d'un lieu parisien, gdzie Mabillon i Place d’Italie oddalają się, by stać się prawdziwymi kontynentami, które geograf Perec próbuje odkryć. To powolne spojrzenie obserwatora, które posuwa się do przodu, znajduje swoje spełnienie w La vie mode d'emploi. Nie opuszczając murów budynku przy ulicy Simon-Crubelier, czytelnik przedsiębierze podróże, które prowadzą go z Panamy do Warszawy, z Wenecji na Polinezję. Wystarczy skonsultować indeks, aby zdać sobie sprawę z rozciągłości mapy geograficznej, która rysuje się poprzez stronice powieści. Co nas tutaj interesuje, to problemy które uniemożliwiają istnienie mikropodróży, jak określają statut małej geografii Pereca w powieści.

1994-01-01T00:00:00Z