http://hdl.handle.net/11089/38034 2026-04-03T21:48:02Z 2026-04-03T21:48:02Z Wilusz, Violetta http://hdl.handle.net/11089/38038 2021-07-17T01:14:44Z 2020-12-30T00:00:00Z

Centra usług wspólnych jako optymalny model biznesowy dla korporacji o zasięgu globalnym Wilusz, Violetta In global corporations, outsourcing side business services has become increasingly popular within the last 20 years. In financial management, there are many laws that global companies must follow, generating high finance and accountancy costs. Strategic management is crucial to stay competitive in the global market.A new business model that combines austerity measures with high-quality finance and accounting services is becoming popular worldwide thanks to changes in company structures. This paper aims to indicate how a certain business model impacts financial management globally and how the business structure changes as the company grows. This paper analyses trend in global business, establishing a separate legal organisation for finance and accounting purposes only, to provide these types of services for business units all over the world within a capital group.; W świecie globalnych korporacji outsourcing części usług biznesowych zyskał na popularności na przestrzeni ostatnich 20 lat. W obszarze zarządzania finansami dominują ograniczenia legislacyjne, za którymi korporacje globalne bezwzględnie muszą podążać, co generuje wysokie koszty obsługi finansowo-księgowej.Wydaje się, że umiejętność zarządzania strategicznego pozwoli globalnym gigantom pozostać konkurencyjnymi pomimo rosnących regulacji, a za tym rosnących kosztów. Nowy model biznesowy jest zdeterminowany znaczącym ograniczeniem kosztów z jednej strony oraz wysoką jakością usług z zakresu finansów i księgowości z drugiej strony; co jest możliwe dzięki określonym zmianom w strukturze organizacji o globalnym zasięgu. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie jak określony, przyjęty przez organizację model biznesowy determinuje zarządzanie korporacyjnymi finansami oraz jak powyższe wpływa na zmianę struktury organizacyjnej korporacji o zasięgu globalnym. Artykuł ten jest próbą uchwycenia nowego trendu wśród korporacji międzynarodowych, polegającego na tworzeniu prawnie odrębnych, ale powiązanych kapitałowo jednostek organizacyjnych dla celów związanych z zarządzaniem finansami i rachunkowością.

2020-12-30T00:00:00Z Majcher, Kamil http://hdl.handle.net/11089/38037 2021-07-17T01:14:42Z 2020-12-30T00:00:00Z

Konkurencyjność Andyjskiego Wspólnego Rynku (CAN) w handlu zagranicznym kawą i jej substytutami Majcher, Kamil The article assesses the competitiveness of the member countries of the Andean Community – CAN in foreign trade of coffee and its substitutes in 1995 and 2019.The study was conducted using quantitative indicators of international competitive position: RCA, IPR, RTA, LFI. The study showed that in 1995, there was a strong comparative advantage in the foreign trade of coffee and its substitutes in all CAN countries, in particular Colombia (high RTA index: 17,92, high LFI index: 25,28). In 2019, Bolivia’s comparative advantage (low RTA index: –0,56) and Ecuador (low index RTA: –0,21) was lost. A downward trend was observed for each member of the community (decrease in RCA, RTA, LFI index, increase in IPR index).; Celem artykułu jest ocenienie konkurencyjności krajów Andyjskiego Wspólnego Rynku – CAN (Kolumbia, Peru, Ekwador, Boliwia) w odniesieniu do handlu zagranicznego kawą i jej substytutami na rynku międzynarodowym w 1995 i 2019 r. W badaniu wykorzystano metodę analizy ilościowych wskaźników międzynarodowej pozycji konkurencyjnej ex post: RCA, IPR, RTA, LFI.Analiza wykazała, że w 1995 r. wszystkie kraje CAN miały silną przewagę komparatywną w handlu zagranicznym kawą i jej substytutami, przy czym relatywnie najwyższy poziom konkurencyjności na rynku międzynarodowym osiągnęła Kolumbia (wysokie indeksy RTA: 17,92 i LFI: 25,28). W 2019 r. przewagę komparatywną utraciły Boliwia (niski indeks RTA: –0,56) i Ekwador (RTA: –0,21). Tendencję zniżkową zaobserwowano w przypadku każdego z członków wspólnoty (spadek indeksów RCA, RTA, LFI, wzrost indeksu IPR).

2020-12-30T00:00:00Z Grottel, Monika Sperska, Anna http://hdl.handle.net/11089/38036 2021-07-17T01:14:45Z 2020-12-30T00:00:00Z

Możliwości eksportowania przez polskie przedsiębiorstwa na rynki wybranych krajów Afryki Subsaharyjskiej Grottel, Monika; Sperska, Anna The article outlines foreign expansion possibilities for Polish enterprises through exports to the markets of Sub-Saharan African countries. The analysis of chosen economic and social factors on these markets proved that despite the large differentiation and the political, social and economic instability, Sub-Saharan countries are the region of a high economic growth rate. According to experts these are promising markets, which will not only become one of the most attractive within the next decade, but also will drive the world economic growth soon. However, the analysis conducted in the article confirmed that Polish exporters do not make use of an export potential of Sub-Saharan countries. The authors of the text indicate the main reasons of such a state of affairs and formulate recommendations for Polish exporters who are considering export to African countries. Particular attention has been paid to such aspects as a proper marketing strategy preparation, successful export process planning and understanding the cultural differences impact on business. Additionally, the article contains a brief characteristic of the highest risk factors and the key factors that determine success of export expansion to the markets of Sub-Saharan Africa.; W artykule podjęto próbę przybliżenia możliwości, przed jakimi stoją polskie przedsiębiorstwa planujące ekspansję zagraniczną i eksport na rynki krajów Afryki Subsaharyjskiej. Z analizy wybranych obszarów gospodarczo-społecznych krajów subsaharyjskich wynika, że mimo dużego zróżnicowania oraz utrzymującej się niestabilności politycznej, społecznej i gospodarczej rozwój gospodarczy tego regionu postępuje w szybkim tempie. Zdaniem ekspertów rynki ASS to rynki obiecujące, które w ciągu dekady staną się atrakcyjnym pod względem gospodarczym regionem świata, a w niedalekiej przyszłości wyprzedzą gospodarki BRICS i będą napędzać wzrost gospodarczy na świecie.Po przeanalizowaniu polskiego eksportu do krajów ASS można stwierdzić, że polskie przedsiębiorstwa nie wykorzystują potencjału eksportowego na rynki tego regionu. Autorki tekstu wskazują główne przyczyny takiego stanu rzeczy oraz formułują zalecenia dotyczące eksportu do krajów ASS. W zaleceniach zwrócono szczególną uwagę na konieczność odpowiedniego przygotowania strategii eksportowej, a następnie procesu eksportowego ze szczególnym uwzględnieniem różnic kulturowych. Ponadto scharakteryzowano obszary obarczone największym ryzykiem, będące jednocześnie obszarami kluczowymi, stanowiącymi o powodzeniu ekspansji eksportowej na rynki Afryki Subsaharyjskiej.

2020-12-30T00:00:00Z Błaszczyk, Magdalena http://hdl.handle.net/11089/38035 2021-07-17T01:14:43Z 2020-12-30T00:00:00Z

Rzeczywista liczba dzieci i młodzieży przebywających w instytucjonalnych formach opieki całkowitej w Polsce a wyzwania procesu deinstytucjonalizacji Błaszczyk, Magdalena This article was written in response to the need for data on the number of children and young people in residential care institutions in Poland. This is crutial for estimating the scale of necessary actions to be taken in order to transition from institutional foster care to family care provisions (deinstitutionalization). The main problem associated with analyzing the conditions of the deinstitutionalization process and, consequently, its planning in the area of supporting children and young people in Poland, is that children and youngsters located outside the foster care system are entirely ignored, both in professional discourse and in statistics. The author presents the consequences of such an approach, analyzing the number of people aged 0 to 24 placed in residential care institutions in social welfare, education, and public health systems. The analysis indicates a significant underestimation of the scale of institutionalization of children and youth in Poland, which, depending on the adopted criteria for qualifying institutions, ranges from 20% to 35% of all people in 2019 placed outside their families of origin. The lower number of this estimation is determined by the share of children and youth placed in institutions that operate within the foster care system (almost 17,000 people), while the upper limit/number is the total number of people aged 0–24 in all institutional care provision, including, residential care homes or care and treatment institutions, among others (almost 30,000 people).; Celem artykułu jest zaspokojenie zapotrzebowania na dane dotyczące liczby dzieci i młodzieży przebywających w instytucjonalnych formach opieki całkowitej w Polsce. Dane te są konieczne do ustalenia skali niezbędnych do podjęcia działań, aby możliwe stało się przejście od opieki instytucjonalnej do opieki rodzinnej, świadczonej w środowisku lokalnym. Głównym problemem związanym z analizowaniem uwarunkowań deinstytucjonalizacji w zakresie wspierania dzieci i młodzieży oraz z planowaniem tego procesu jest całkowite pomijanie – zarówno w profesjonalnym dyskursie, jak i w statystykach – osób przebywających w instytucjach długoterminowej opieki całkowitej nienależących do systemu pieczy zastępczej. W artykule przedstawiono konsekwencje takiego podejścia oraz zaprezentowano wyniki oszacowania liczby osób w wieku 0–24 lat przebywających w instytucjach świadczących długoterminową opiekę w systemach pomocy społecznej, edukacji i zdrowia. Z przeprowadzonych badań wynika, że skala instytucjonalizacji dzieci i młodzieży w Polsce jest znacznie niedoszacowana, gdyż w 2019 r. w zależności od przyjętych kryteriów kwalifikacji instytucji, co do typu świadczonej opieki, znajdujące się w nich dzieci i młodzież stanowiły 20–35% wszystkich osób umieszczonych poza rodzinami pochodzenia. Dolną granicę tego oszacowania wyznacza udział dzieci i młodzieży umieszczonych w placówkach systemu pieczy zastępczej (blisko 17 tys. osób), a górną – suma wszystkich osób w wieku 0–24 lat przebywających w instytucjach opieki całkowitej, w tym m.in. w domach pomocy społecznej czy instytucjach opiekuńczo-leczniczych (niemal 30 tys.).

2020-12-30T00:00:00Z