http://hdl.handle.net/11089/31145 2026-04-06T08:22:12Z http://hdl.handle.net/11089/38546 From Japanese Schulz to Polish Parnicki – around the year 1974 Sekiguchi, Tokimasa The major works by Bruno Schulz and Witold Gombrowicz were translated into Japanese in the 1960s, mainly by Yukio Kudō. I was enchanted by those Japanese texts to such an extent that I decided to abandon French literature and switch to Polish contemporary literature. In 1974, I came to Poland on a post-graduate fellowship of the Polish government, and I began studies in literature and the Polish language at the Jagiellonian University. During that two-year stay in Krakow, my view of Polish literature changed several times. The phase well established in the Japanese translations I had known ended quickly. Then I began to “hunt” for promising Polish authors not yet present in world literature. I thus discovered the prolific, esoteric and difficult Teodor Parnicki (1908–1988). This essay is my description of my “penetrating” the world of the Polish language at that time.; Najważniejsze dzieła Brunona Schultza i Witolda Gombrowicza zostały przetłumaczone na język japoński już w latach 60. XX wieku, głównie przez Yukio Kudō. Zostałem uwiedziony do tego stopnia przez te japońskie teksty, że zdecydowałem się porzucić literaturę francuską na rzecz polskiej literatury współczesnej. W 1974 roku przyjechałem do Polski na staż podyplomowy jako stypendysta rządu polskiego i podjąłem studia w zakresie literatury i języka polskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas dwuletniego pobytu w Krakowie mój obraz literatury polskiej przechodził różne fazy. Szybko minęła ta, która była ugruntowana na znanych mi wcześniej japońskich przekładach, potem rozpoczęło się moje „polowanie” na obiecujących autorów polskich nieobecnych jeszcze w światowej literaturze. Tak odkryłem pisarza płodnego, ezoterycznego i trudnego – Teodora Parnickiego (1908–1988). Niniejszy esej jest opisem mojego „przedzierania się” przez polszczyznę w owych czasach. 2019-12-20T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/38547 Dyskursy polonistyczne w Seulu. O VI Międzynarodowej Konferencji Akademickiej z cyklu „Spotkania Polonistyk Trzech Krajów – Chiny, Korea, Japonia” Zarzycka, Grażyna In this article, I discuss the phenomenon of the Polish Studies’ Meetings in Three Countries: China – Korea – Japan (PSMTC), academic conferences held in Polish, during which Polish philologists from the Far East, as well as from Poland, conduct scientific discourse. Part one of the work focuses on presenting the history and significance of PSMTC. The second part discusses the course of the Sixth Meeting, which took place in autumn 2018 in Seoul (at Hankuk Univeristy of Foreign Studies) and became an important scientific, geopolitical and diplomatic event. The main part of the article analyzes the papers published in 2018/2019 PSMTC yearbook. Various discourses within the area of Polish studies were selected in order to illustrate, among others, the specificity of teaching Polish in the Far East, the research interests of authors from Korea, China, Japan and their translation achievements, as well as the voices of researchers – linguists, Polish as a foreign language teachers, historians, literary scholars – representing Polish universities.; W niniejszym artykule omawiam fenomen, jakim są „Spotkania Polonistyk Trzech Krajów – Chiny, Korea, Japonia” (SPTK): prowadzone po polsku konferencje akademickie, w czasie których poloniści z Dalekiego Wschodu i badacze z Polski prowadzą dyskurs naukowy. Część pierwsza pracy koncentruje się na przedstawieniu dziejów i znaczenia SPTK. W części drugiej omówiono przebieg VI Spotkania, które miało miejsce jesienią 2018 r. w Seulu (Hankuk Univeristy of Foreign Studies) i stało się ważnym wydarzeniem naukowym, geopolitycznym oraz dyplomatycznym. W głównej części artykułu przeanalizowano prace opublikowane w roczniku 2018/2019 SPTK, wyłaniając z nich zróżnicowane dyskursy polonistyczne obrazujące m.in. specyfikę nauczania polszczyzny w krajach Dalekiego Wschodu, zainteresowania badawcze autorów z Korei, Chin, Japonii oraz ich osiągnięcia przekładowe, jak też głosy badaczy – językoznawców, glottodydaktyków, historyków, literaturoznawców – reprezentujących polskie uczelnie. 2019-12-20T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/38544 Czy mogę odczuwać hygge, jeśli w polszczyźnie nie ma takiego wyrazu? O (nie)przekładalności emocji w kontekście glottodydaktycznym Rabczuk, Anna The nature of emotions has long preoccupied psychologists, psychiatrists, linguists, neurobiologists, and many other researchers. It is difficult to imagine life without emotion. Recently, individuals have started to invest time and energy in ensuring their emotional stability and happiness. Despite increased interests in addressing and understanding emotions, many questions remain. This article explores the linguistic-cultural implications of learning the emotional language in Polish. It examines the associations between cultural contexts and specific language choices and uses during given emotional situations in different languages. The investigation will consider the history of emotions, cultural scripts, as well as the cultural surpluses contained within respective lexemes. Included are various exercises that can be used in classes for foreign language learners and candidates for Polish teachers.; Natura emocji to zagadnienie od wielu lat frapujące psychologów, psychiatrów, lingwistów, neurobiologów i wielu innych badaczy. Trudno sobie wyobrazić życie bez uczuć. Szczególnie dzisiaj człowiek poświęca wiele czasu i energii na wprawianie siebie w dobry nastrój. Zabiegi te jednak wcale nie ułatwiają kwestii mówienia o emocjach. W artykule tym autorka zastanawia się nad implikacjami lingwakulturowymi w odniesieniu do nauczania języka emocji po polsku. Poszukuje zależności między kontekstem kulturowym a doborem konkretnych środków językowych w określonych sytuacjach emocjonalnych w różnych językach. Przygląda się historyczności emocji, skryptom kulturowym, a także ładunkom kulturowym zawartym w poszczególnych leksemach. Proponuje wiele ćwiczeń, które można wykorzystać zarówno na zajęciach z cudzoziemcami, jak i lektorkami i lektorami języków obcych. 2019-12-20T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/38545 What do we call the children? Familial terms of address in Polish and English Dziwirek, Katarzyna The paper addresses cultural differences between Polish and English as they pertain to familial terms of address. Using corpus data, I demonstrate that Polish parents frequently address their children using hypocoristic forms of the terms syn ‘son’, córka ‘daughter’ and dziecko ‘child’. These forms convey affection and emphasize familial ties. English parents, on the other hand, use children’s names, nicknames, or terms of endearment. I argue that these differences follow from underlying contrasts in cultural scripts: English individualism and Polish warmth.; Przekaz kulturowy w glottodydaktyce przejawia się nie tylko w transmisji wiedzy o tradycjach, zwyczajach czy historii danego kraju, ale również w uwrażliwieniu studentów na podstawowe idee i zachowania obcej kultury. Obecny artykuł przedstawia zasadnicze kontrasty między polską i angielskojęzyczną kulturą i ich wpływ na język używany w gronie rodziny. Polscy rodzice często używają zdrobnień familijnych terminów syn, córka czy dziecko, co nigdy nie zdarza się w angielskojęzycznych rodzinach. Artykuł pokazuje, że te różnice wypływają z różnic kulturowych. Kultura polska jest kulturą kolektywistyczną i jedną z jej podstawowych wartości jest serdeczność. Kultura anglojęzyczna jest kulturą indywidualistyczną, w której niezależność jej naczelną wartością. 2019-12-20T00:00:00Z