http://hdl.handle.net/11089/31551 Człowiek w kryzysie: instytucje wychowawcze i wsparcia społecznego 2026-04-03T22:58:52Z http://hdl.handle.net/11089/34404 Sprawozdanie z konferencji: Rodzina w systemie wsparcia społecznego i pomocy osobom z problemem alkoholowym (Łódź, 23 maja 2019, Wydział Nauk o Wychowaniu, UŁ) Staniaszek, Magdalena On 23 May 2019, the Faculty of Educational Sciences of the University of Lodz held a National Scientific Conference entitled: “Family in the system of public support and assistance to people with an alcohol problem”. It was organized by the Special Pedagogy Laboratory as part of an implemented project, “Supporting scientific research in the field of alcohol abuse”, financed by the National Health Program for the years 2016-2020. The aim of the Conference was to create an opportunity for experience exchange for representatives of the scientific community, public institutions and nongovernmental organizations dealing with support for the families of alcohol addicts.; W dniu 23 maja 2019 r. na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego odbyła się Ogólnopolska Konferencja Naukowa pt. „Rodzina w systemie wsparcia społecznego i pomocy osobom z problemem alkoholowym”, zorganizowana przez Pracownię Pedagogiki Specjalnej, w ramach realizowanego projektu jako Zadanie „Wspieranie badań naukowych w obszarze problemów wynikających z używania alkoholu” finansowane ze środków Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016–2020. Celem konferencji było stworzenie przestrzeni pozwalającej na wymianę doświadczeń przedstawicieli środowiska naukowego, instytucji publicznych i organizacji pozarządowych zajmujących się wsparciem rodziny z problemem uzależnienia od alkoholu. 2019-12-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/34403 Sprawozdanie: Przyczyny, decyzje, interwencje – ogólnopolskie seminarium dotyczące przyczyn, form i narzędzi wsparcia w kryzysie bezdomności młodzieży i młodych dorosłych (Kazimierz Dolny 19–21 maja 2019) Zaród, Weronika In May 2019, a seminar entitled “Causes, decisions, interventions – a nationwide seminar on the causes, forms and tools of support in the crisis of homelessness of teenagers and young adults” took place, organized by the po DRUGIE Foundation. Specialists from social reintegration services met in Kazimierz Dolny to discuss the crisis of homelessness of teenagers and young adults, especially among people leaving institutions such as foster care or rehabilitation centers. Why do we still face the problem of teenagers living on the street? Does the system support them properly? These questions were answered by lecturers at the seminar. They were supported by participants in the meeting, who shared experiences of their daily work in institutions with teenagers whose lives after leaving an institution are often focused on survival on the street, with no support or opportunities to solve the crisis.; W maju 2019 r. odbyło się seminarium „Przyczyny, decyzje, interwencje – ogólnopolskie seminarium dotyczące przyczyn, form i narzędzi wsparcia w kryzysie bezdomności młodzieży i młodych dorosłych”, którego głównym organizatorem była Fundacja po DRUGIE. Specjaliści ze służb reintegracji społecznej spotkali się w Kazimierzu Dolnym, by omówić zjawisko kryzysu bezdomności młodzieży i młodych dorosłych, zwłaszcza wśród osób opuszczających instytucje opiekuńczo-wychowawcze oraz resocjalizacyjne. Dlaczego wciąż spotykamy się z tym, iż nastolatkowie żyją na ulicy? Czy system rzeczywiście wspiera ich w sposób prawidłowy? Na to pytanie starali się odpowiedzieć prelegenci seminarium, wspierając się doświadczeniami uczestników spotkania, którzy na co dzień pracują z młodzieżą, której losy po wyjściu z placówki często koncentrują się na przetrwaniu na ulicy – bez wsparcia oraz możliwości na rozwiązanie kryzysu. 2019-12-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/34402 Communication and Action: Re-Reading Habermas in the Age of Activism Pieczka, Magda The combined effects of digital communication technologies, political upheavals around the world, waves of powerful activism and protests have injected a new urgency into communication research. How communication theory is able to respond to this challenge is a matter of discussion, including the question of the adequacy of older theories to the new circumstances. This paper, aims to add to this discussion by returning to Habermas’s pragmatics, one of the 20th century communication classics, to reflect on how communication and other forms of action interact in campaigns for social change in the context of the growing reach of strategic communication and the growing role of social media in activism. This article starts by posing theoretical disjuncture as a problem shared by a number of communication subfields, such as public communication, public relations, communication for social change, and my particular example, development communication. The more recent scholarship, however, has moved away from this state of knowledge. Instead, scholars highlight the need to embrace non-linear models of communication for social change, and appear to embrace hybridity to deal with the theoretical confusion in the field. The analysis presented in this article aims to demonstrate that Habermas’s communication pragmatics works well to explicate complex campaigning practices in a consistent and yet theoretically expansive way. Re-reading Habermas makes it possible also to respond to the call articulated by social movement scholars to move beyond the limits of strategy and to recognize the importance of larger cultural conversations and scripts. Conceptualizing public campaigning as chains of speech acts, defined here as both linguistic and nonlinguistic acts, offers an analytical tool that works across different levels, spaces, and actors involved in social change efforts and that privileges communication as the explanatory mechanism for the contemporary social change praxis. Finally, returning to Habermas’s work underscores the importance of a valid position, rather than a desirable identity, from which to engage with others in the social world. This invites a clear and consistent focus on action and its basis (moral position) rather than on attributions ascribed to organizations and campaigners (identity). The key question thus shifts from ‘Do you like me/trust me sufficiently follow me?’ to a more substantial, ‘Is this a good thing to do?’.; Technologie komunikacji cyfrowej, światowe wstrząsy polityczne, fale silnego aktywizmu i protesty spowodowały, że badania nad komunikacją znów stały się niezbędne. Można dyskutować, jak teoria komunikacji jest w stanie odpowiedzieć na to wyzwanie i czy stare teorie są adekwatne w stosunku do nowo zaistniałych warunków. Niniejszy artykuł jest w zamierzeniu częścią tej dyskusji i zwraca się ponownie do pragmatyki Habermasa, jednego z klasyków komunikacji XX w., aby podjąć refleksję nad tym, jak komunikacja i inne formy aktywności oddziałują na siebie w kampaniach dotyczących zmian społecznych, w kontekście rosnącego zasięgu komunikacji strategicznej oraz rosnącej roli mediów społecznościowych w aktywizmie. Artykuł zaczyna się od przedstawienia teoretycznego rozłamu jako problemu wielu podobszarów komunikacji, takich jak komunikacja publiczna, PR, komunikacja dla zmiany społecznej oraz komunikacja rozwojowa, którą opisuję jako szczególny przykład. Nowsze badania odstąpiły od tej problematyki. W zamian badacze podkreślają potrzebę przyjęcia nieliniowych modeli komunikacji dla zmiany społecznej i decydują się na przyjęcie hybrydowości jako rozwiązania teoretycznego zamętu w ramach tej dziedziny. Celem analizy przedstawionej w niniejszym artykule jest wykazanie, że pragmatyka komunikacji Habermasa dobrze objaśnia skomplikowane praktyki prowadzenia kampanii w sposób spójny, a także ekspansywny teoretycznie. Odczytanie Habermasa na nowo umożliwia również udzielenie odpowiedzi na postulaty wysuwane przez badaczy ruchów społecznych, aby wyjść poza granice strategii i uznać znaczenie szerszych konwersacji i skryptów kulturowych. Konceptualizacja publicznych kampanii jako ciągów aktów mowy, zdefiniowanych tutaj jako akty językowe i pozajęzykowe, daje nam narzędzie analityczne do pracy na różnych poziomach, w różnych miejscach oraz z różnymi aktorami zaangażowanymi w działania promujące społeczną zmianę, a także uprzywilejowuje komunikację jako mechanizm wyjaśniający współczesną praktykę zmiany społecznej. I wreszcie, powrót do dzieł Habermasa podkreśla znaczenie uzasadnionej pozycji, z której wchodzimy w reakcję z innymi w świecie społecznym, stawiające ją ponad pożądaną tożsamość. Zachęca to do poświęcenia uwagi działaniu i jego podstawie (pozycji moralnej), a nie atrybutom przypisanym organizacji i działaczom (tożsamość). A zatem, nacisk przesuwa się z pytania „Czy lubisz mnie/ufasz mi wystarczająco, aby za mną podążyć?” na ważniejsze pytanie „Czy to jest dobre działanie?”. 2019-12-30T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/34401 Protean Uses of Trust: A Curious Case of Science Hoaxes Siebert, Sabina; Schreven, Stephanie This article explores an intervention that practises the ‘art of deception’ in the context of biomedical publishing. Specifically, we explore the science hoax aimed at revealing problems in the peer review process. We pose a question – are science hoaxes based on deception ever justified? Drawing on interviews with biomedical scientists in the UK, we identify the issue of trust as the key element in the scientists’ evaluations of hoaxes. Hoaxes are seen by some to increase trust, and are seen by others to damage trust. Trust in science is thus a Protean concept: it can be used to argue for two completely different, and sometimes contradictory, positions. In this case, the same argument of trust was recognizably invoked to defend the hoaxes, and to argue against them.; Niniejszy artykuł opisuje projekt, w którym skorzystano ze „sztuki oszustwa” w kontekście publikacji biomedycznych. Badamy mistyfikację naukową mającą na celu ujawnienie problemów w procesie recenzji. Stawiamy pytanie: czy mistyfikacje naukowe oparte na podstępach mogą być uzasadnione? Korzystając z wywiadów z brytyjskimi naukowcami z dziedzin biomedycznych, zidentyfikowaliśmy zagadnienie zaufania jako kluczowy element w ocenie mistyfikacji przez naukowców. Mistyfikacje postrzegane są przez jednych jako zwiększające zaufanie, a przez innych jako je naruszające. A zatem zaufanie jest w nauce koncepcją zmienną: można je wykorzystać do obrony dwóch zupełnie różnych, a czasem nawet przeciwnych stanowisk. W tym przypadku argument zaufania został wykorzystany do obrony mistyfikacji i do wysunięcia argumentów przeciwko nim. 2019-12-30T00:00:00Z