http://hdl.handle.net/11089/1113 Mon, 20 Apr 2026 13:55:17 GMT 2026-04-20T13:55:17Z http://hdl.handle.net/11089/58142 Areszty detencyjne w Królestwie Polskim 1815-1868: Z badań nad powstawaniem nowożytnej administracji na ziemiach polskich Bieda, Justyna Myśl Oświecenia uznająca wolność człowieka za jedno z podstawowych praw jednostki zwróciła uwagę na kwestię uwięzienia człowieka przed wyrokiem, a także przyniosła pierwsze idee dotyczące zasad stosowania i wykonywania tymczasowego aresztowania, których praktyczne urzeczywistnienie nastąpiło na przełomie XVIII/XIX w. Jednym z głównych postulatów było wprowadzenie reguły oddzielania osób zatrzymanych przed wyrokiem od już skazanych. Realizacją tej idei było stopniowe wprowadzanie oddzielnych ośrodków penitencjarnych przeznaczonych jedynie dla osób tymczasowo aresztowanych, a w europejskich procedurach karnych zaczęły pojawiać się przepisy dotyczące organizacji i funkcjonowania tych jednostek. W Księstwie Warszawskim od samego początku zaczęły pojawiać się głosy apelujące o stworzenie bardziej rozbudowanego systemu ośrodków pozbawienia wolności, w tym rozdziału miejsc służących do przetrzymywania osób, względem których nie zapadł jeszcze wyrok w zależności od etapu postępowania przygotowawczego. W Księstwie Warszawskim ostatecznie nie udało się wprowadzić w życie reformy więziennictwa. Dopiero czasy Królestwa Polskiego przyniosły realne działania centralnych organów rządowych. Zadanie to jednakże nie było łatwe, gdyż brak było zasadniczo jakichkolwiek regulacji dotyczących organizacji i funkcjonowania jednostek penitencjarnych. W pracy podjęto próbę pokazania na przykładzie rozwoju instytucji aresztów detencyjnych problemów, z jakimi mierzyły się centralne organy administracji rządowej w trakcie tworzenia od podstaw zmierzającego ku nowoczesności więziennictwa w Królestwie Polskim, w tym budowy struktur administracyjnych. Była to z jednej strony próba wdrażania rodzących się humanitarnych idei penitencjarnych, z drugiej jednak było to działanie w warunkach ograniczeń wynikających z realnej sytuacji społeczno-gospodarczej państwa. Fri, 28 Jul 2023 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/58142 2023-07-28T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57558 Dobro dziecka w ujęciu indywidualistycznym i wspólnotowym Mendecka, Karolina Próba ustalenia jednoznacznej, uniwersalnej i niebudzącej definicji dobra dziecka jest skazana na niepowodzenie. Jednocześnie, jest to zwrot powszechnie stosowany w aktach stanowienia i stosowania prawa. Książka koncentruje się na usystematyzowaniu najważniejszych kwestii oraz dostarczeniu niezbędnych wskazówek dotyczących tytułowego pojęcia. Soczewką dla rozważań jest Nietzscheańska opozycja apollińsko-dionizyjska, która stanowi wszechstronną propozycję ujęcia przedstawionych w pracy filozoficzno- i teoretycznoprawnych zagadnień. Pierwiastek apolliński symbolizuje intelekt, prawo i jednostkę, natomiast dionizyjski – siłę natury, instynkt oraz wspólnotę. Formuła oparta na przeciwstawieniu dwóch żywiołów jest optyką przyjętą w pracy w nawiązaniu do wielu przeciwieństw: począwszy od wspólnotowego i indywidualistycznego spojrzenia na dobro i dobro dziecka, przez filozofie liberalną i komunitariańską, czy wreszcie teoretycznoprawnego omówienia koncepcji dobra dziecka jako klauzuli oraz zasady prawnej w świetle orzecznictwa sądów oraz trybunałów krajowych i międzynarodowych. Publikacja jest wyrazem chęci zainicjowania pogłębionej debaty dotyczącej znaczenia dobra dziecka, gdyż pojęcie to często bywa używany niedbale i nieprecyzyjnie. Chociaż nie sposób zamknąć tego terminu w ścisłe ramy, to niewątpliwie istnieje szereg czynników, które każdorazowo należy rozważyć przy dokonywaniu oceny dobra dziecka. Intencją tekstu nie jest jednak wskazanie gotowych rozwiązań czy przygotowanie recepty na ten istotny i skomplikowany proces ustalania treści pojęcia dobra dziecka przez organy stosujące prawo. Monografia ma na celu jedynie ukazanie dwoistej natury dziecka – zarówno wspólnotowej, jak i indywidualistycznej – którą to należy wziąć zawsze pod uwagę, dokonując interpretacji tego pojęcia.; The principle of the best interest of the child has gained widespread recognition. It is universally applied in adjudication by courts, tribunals, administrative authorities and legislative bodies in cases concerning children. This book aims to investigate what is behind the meaning of this term from the perspective of the philosophy of law and the political philosophy as well as in light of international and Polish law. Nietzsche famously argued that there are two opposing elements: Apollonian and Dionysian. Apollonian aspect represents the individual, order, rational thinking, logic, and law. The Dionysian element represents nature, unconsciousness, instinct, chaos, urges – there are no rules. According to the philosopher, everything and everyone consist of both Apollonian and Dionysian elements. This classification offers an insightful perspective on the subject of this book and is a thought-provoking starting point for the topic of child’s best interest, but also the notions of good and common good. Each matter is approached from the philosophical and legal angle. Although there is no clear and undisputed definition of the best interest standard, there are some factors that need to be considered. In all actions concerning children their particular interests have to be taken into consideration, along with moral and ethical aspects. At the same time, the child is a part of a community – the family, the society, and the state. Therefore, the communal angle of what is good for a child must always be considered as well. The main finding of the book is that there needs to be a balance between the individualistic and communal aspects while interpreting what is good for a child. Therefore, the balancing act is also necessary for interpreting what is best for a child – otherwise, the standard is set up to fail. Tue, 23 May 2023 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57558 2023-05-23T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57366 Porozumienia europejskich partnerów społecznych Skupień, Dagmara Tematem monografii są porozumienia europejskich partnerów społecznych zawierane na poziomie Unii Europejskiej na podstawie art. 154-155 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przez organizacje związków zawodowych i pracodawców działające na poziomie Unii. Książka przedstawia genezę porozumień, określa podmioty uprawnione do ich zawierania, analizuje charakter prawny porozumień oraz sposoby ich wykonania na poziomie krajowym. Prezentuje również refleksje dotyczące perspektyw dalszego rozwoju porozumień oraz propozycje zmian ich regulacji prawnej. Fri, 01 Jan 2016 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57366 2016-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/57365 Europejskie rady zakładowe Skupień, Dagmara Książka przedstawia problematykę prawną tworzenia i funkcjonowania europejskich rad zakładowych, ze szczególnym uwzględnieniem ewolucji regulacji prawnej Wspólnot Europejskich/Unii Europejskiej, zasad tworzenia ERZ, zakresu prawa do informacji i konsultacji oraz praktyki funkcjonowania rad. Tue, 01 Jan 2008 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/57365 2008-01-01T00:00:00Z