http://hdl.handle.net/11089/21237 Fri, 03 Apr 2026 23:45:54 GMT 2026-04-03T23:45:54Z https://dspace.uni.lodz.pl:443/xmlui/bitstream/id/b89bf2d9-9553-445a-b0df-7ee0c35ec80e/ http://hdl.handle.net/11089/21237 http://hdl.handle.net/11089/21449 Czym jest dziś czytanie literatury? (ankieta) Tokarczuk, Olga; Hen, Maciej; Mencwel, Andrzej; Mazurkiewicz, Filip; Hanczakowski, Michał Fri, 01 Jan 2016 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/21449 2016-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/21448 Wat plus inflacja (w humanistyce) Pietrych, Piotr Even if the title of Marta Baron-Milian’s book – Wat Plus VAT. Relationships between Literature and Economy in the works by Aleksander Wat (Wat plus Vat. Związki literatury i ekonomii w twórczości Aleksandra Wata) – implies that the publication offers an overtly original approach to the works by the man responsible for such masterpieces as My Century (Mój wiek), the reader will be quite bitterly disappointed. Undoubtedly, Baron-Milian is well-read as far as authorities of the modern humanities are concerned, and she skilfully operates its glossary of terms. Her interpretations of Wat’s works, however, tend to be questionable and unconvincing in nature, and quite often just arbitrary, since she approaches their historical and literary contexts with an astonishing and hardly acceptable flippancy, subordinating her interpretations to the theses accepted a priori. In her book, Baron-Milian provides a distinct and yet probably unintentional example of rhetoric ‘inflation’ within the modern humanities.; Tytuł książki Marty Baron-Milian Wat plus Vat. Związki literatury i ekonomii w twórczości Aleksandra Wata wprowadza sugestię, że mamy do czynienia z oryginalnym ujęciem utworów autora Mojego wieku, ale czytelnika tej pracy czeka niemiłe rozczarowanie. Autorka, niewątpliwie oczytana w autorytetach współczesnej humanistyki, sprawnie posługuje się jej instrumentarium pojęciowym, natomiast teksty samego Wata interpretuje w sposób dyskusyjny, nieprzekonujący i nierzadko po prostu dowolny, z zadziwiającą i trudną do przyjęcia dezynwolturą traktuje bowiem ich historyczne i historycznoliterackie konteksty, podporządkowując swoje odczytania apriorycznie przyjętym tezom. Baron-Milian daje w swojej książce wyrazisty, choć zapewne mimowolny, przykład retorycznej „inflacji” we współczesnej humanistyce. Fri, 01 Jan 2016 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/21448 2016-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/21447 Jak badać milczenie w prozie współczesnej Łebkowska, Anna The review of the book by Dorota Korwin-Piotrowska gives praise to the hitherto presented concept of scrutinising various types of silence in the context of poetics, rhetoric and cognitive science. Attention is also paid to the fact that, so far, research on modern prose has lacked any studies in that matter. In the first chapters, the reader is offered an opportunity to learn more about contemporary theories, which – for Korwin-Piotrowska – constitute a source of inspiration and undergo a creative transformation. The next chapters, on the other hand, contain research instruments, which are followed by various interpretations of the literary output of such authors as Miron Białoszewski, Hanna Krall, Zbigniew Kruszyński, Marek Kędzierski and Jacek Dukaj. Not only are these analyses evidence of Korwin-Piotrowska’s excellent skills in terms of literary science, but also they prove her exceptional analytical sensitivity.; W recenzji książki Doroty Korwin-Piotrowskiej doceniono zaprezentowaną tu koncepcję badań kategorii milczenia w perspektywie poetyki, retoryki i kognitywistyki. Zwrócono też uwagę, że dotychczas brakowało badań nad tą kategorią w odniesieniu do prozy współczesnej. Dzięki pierwszym rozdziałom czytelnik może zapoznać się z przeglądem aktualnych teorii, które dla autorki stanowią źródło inspiracji i ulegają twórczemu przekształceniu, w kolejnych – znajdzie instrumentarium badawcze. Przedstawione w dalszych częściach interpretacje twórczości m.in. Mirona Białoszewskiego, Hanny Krall, Zbigniewa Kruszyńskiego, Marka Kędzierskiego czy Jacka Dukaja dowodzą nie tylko świetnego władania warsztatem literaturoznawczym, ale i wyjątkowej wrażliwości analitycznej autorki. Fri, 01 Jan 2016 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/21447 2016-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11089/21445 Między tragedią antyczną i mieszczańską – postdramatyczna estetyka Heinera Müllera Jabłkowska, Joanna The article focuses on the adaptations of ancient tragedies and mythological motifs in dramas by Heiner Müller – a renowned German dramatist, who is considered the successor of Brecht. Despite numerous problems with censorship, Müller never decided to leave the German Democratic Republic and emigrate abroad. Just like his other dramas, Müller’s adaptations can be read as politically involved writings which – through an elaborate argumentation – remonstrate the flaws of the Communist system. It is not, however, the reason why his works still remain topical. Their aesthetic allure lies in the proposal of a dialectical bond between two traditions of drama. On the examples of Müller’s three representative texts The Horatian, Philoc­tetes and Despoiled Shore Medea-material Landscape with Argonauts, the article presents the dramatist’s poetological strategy that combines tragedy with bürgerliches Trauerspiel – two mutually exclusive forms of German drama. The synthesis results in a significant political conclusion, which was obviously missed by the East German censors.; Artykuł zajmuje się adaptacjami tragedii antycznych i motywów mitologicznych w dramatach Heinera Müllera, znanego niemieckiego dramatopisarza, uważanego za spadkobiercę Brechta. Swoją działalność pisarską wiązał Müller z NRD; mimo że często miał problemy z cenzurą, nie zdecydował się na emigrację. Adaptacje Müllera można czytać – jak inne jego dramaty – jako utwory politycznie zaangażowane, kontestujące w wyrafinowanej argumentacji ułomności systemu komunistycznego. Nie z tego jednak powodu utwory Müllera są aktualne do dziś. Ich estetyczna atrakcyjność polega na propozycji dialektycznego powiązania dwóch tradycji dramatu. Na przykładzie trzech reprezentatywnych tekstów Müllera, Der Horatier, Filoktet oraz Gnijący brzeg. Materiały do Medei. Krajobraz z Argonautami artykuł prezentuje strategię poetologiczną autora, łącząca tragedię z bürgerliches Trauerspiel, dwie wykluczające się formy niemieckiego dramatu. Z syntezy tej wynika ważna konkluzja polityczna, w oczywisty sposób nieodczytana przez enerdowskich cenzorów. Fri, 01 Jan 2016 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11089/21445 2016-01-01T00:00:00Z