O szkolnych próbach inicjowania literackiej ekspresji podczas wymiany młodzieży polsko-litewskiej. Z doświadczeń praktyka

Abstract

The articles describes the experiences of the author who conducted a series of classes in a group of high school youth in Bujwidze in Lithuania and volunteer students from the 33. High School in Łódź, where she works. The aim of the classes was to activate the Lithuanians, for whom the Polish language is not the main language of communication, as well as encourage them to actively and creatively use their language competence for poetic and expressive functions and to show that they are equally capable of efficient artistic performance as their Polish classmates. The workshops consisted of four ninety-minute long meetings. The purpose of these meetings was to integrate the students from Lithuania and Poland and motivate them to work on joint projects that will prove their literary maturity, sensitivity and creativity, becoming at the same time a reason for further independent paraliterary actions for which the Polish language will be the basis. The workshops familiarized the participants in a practical manner with avant-garde tendencies in the 20th century art, such as: Cubism, Dadaism, Postmodernism and topoi popular nowadays (labyrinth), archetypes (Narcissus) and motifs (the gravity of human condition at the turn of the Millennia) and literary figures of great modern Polish poets (W. Szymborska, T. Różewicz, Z. Herbert, M. Hillar). The author presents the tasks which were assigned to the workshop participants and the effects of their actions.

Autorka artykułu dzieli się doświadczeniami z cyklu zajęć, jakie przeprowadziła z grupą młodzieży szkoły średniej z Bujwidze na Litwie i chętnymi uczniami XXXIII Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi (szkoły, w której pracuje). Zaprojektowane zajęcia miały za zadanie zaktywizować polonijną młodzież litewską, dla której język polski nie jest podstawowym czy pierwszym językiem komunikacji, ośmielić do twórczego wykorzystywania umiejętności polonistycznych, posługiwania się słowem w funkcji poetyckiej i ekspresywnej, pokazać, iż w działaniach artystycznych są równorzędnymi partnerami dla swoich polskich kolegów. Na warsztaty złożyły się cztery dwugodzinne spotkania, których celem było zintegrowanie uczniów z Litwy i Polski oraz zmobilizowanie do realizowania wspólnych projektów, które w założeniu staną się przyczynkiem do późniejszych samodzielnych działań paraliterackich w języku polskim. Warsztaty w sposób praktyczny przybliżały awangardowe tendencje w sztuce XX wieku — kubizm, dadaizm, postmodernizm a także popularne współcześnie toposy (labirynt), archetypy (Narcyz) i motywy (dramatyzm kondycji człowieka przełomu tysiącleci) oraz sylwetki literackie „starych mistrzów” polskiej poezji współczesnej (W. Szymborska, T. Różewicz, Z. Herbert, M. Hillar). W artykule autorka przedstawia zadania, z jakimi mierzyli się uczestnicy warsztatów oraz prezentuje efekty działań.