Pokaż uproszczony rekord

dc.contributor.authorDuda, Joanna
dc.date.accessioned2015-12-03T18:16:03Z
dc.date.available2015-12-03T18:16:03Z
dc.date.issued2013
dc.identifier.citationJ. Duda, Pseudoanglicyzmy w języku francuskim, [w:] PLEJ_2 czyli PsychoLingwistyczne Eksploracje Językowe”, red. O. Majchrzak, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2013, s. 153-162.pl_PL
dc.identifier.isbn978-83-7969-036-7
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11089/14989
dc.description.abstractThe French are a nation very attached to their culture and tradition, fiercely defending their own ideas and values . Therefore, the French, more than other nations, so stubbornly desire to control every aspect of life, and the language purists try to ensure that the French language does not undergo any changes due to foreign influences. Each emerging word must also be approved by the Académie Française and its 40 professionals called immortels. Without their consent, a given lexeme does not officially exist in the language (Clarke, 2008: 122–123). Although the panel of the French keeps guard over the language, it is a living phenomenon, constantly changing, evolving. It is not resistant to loan-words, anglicisms. Young French people use the English language more and more often and learn it eagerly. However, the inhabitants of France find some difficulties in the process of the language acquisition for they have a tendency to create pseudo-anglicisms, that is forms that do not exist in the English language. Being aware of the existing trends in the acquisition of the English language by the French, we can try to eliminate them from the teaching process, and thus, learning a foreign language.pl_PL
dc.description.abstractFrancuzi to naród bardzo przywiązany do swej kultury i tradycji, zaciekle broniący własnych idei i wartości. Dlatego też Francuzi właśnie, bardziej niż inne narody, tak uparcie pragną kontroli nad każdym aspektem życia, a puryści językowi dbają o to, by język francuski nie ulegał jakimkolwiek zmianom i wpływom. Każde nowo pojawiające się słowo musi również zdobyć aprobatę Académie française i jej 40 specjalistów zwanych immortels. Bez ich zgody dany leksem oficjalnie w języku nie istnieje (Clarke, 2008: 122–123). Mimo sztabu Francuzów czuwających na straży języka, język jest tworem żywym, innymi słowy, stale się zmienia, ewoluuje. Przestaje być odporny na zapożyczenia, anglicyzmy. Młodzi Francuzi coraz częściej używają języka angielskiego i chętnie się go uczą. Sam proces przyswajania tego języka sprawia jednak mieszkańcom Francji pewne trudności. Mają oni bowiem tendencję do tworzenia pseudoanglicyzmów, form słowotwórczych, które nie funkcjonują w języku angielskim. Wiedząc o zaistniałych tendencjach w akwizycji języka angielskiego przez Francuzów, możemy postarać się o to, by je wyeliminować w procesie nauczania, a tym samym procesie uczenia się języka obcego.pl_PL
dc.language.isoplpl_PL
dc.publisherWydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiegopl_PL
dc.relation.ispartof„PLEJ_2 czyli PsychoLingwistyczne Eksploracje Językowe”, red. O. Majchrzak, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2013;
dc.subjectpseudoanglicyzmypl_PL
dc.subjectprocesy słowotwórczepl_PL
dc.subjectnauka języka angielskiego przez Francuzówpl_PL
dc.titlePseudoanglicyzmy w języku francuskimpl_PL
dc.title.alternativePseudo-anglicisms in Frenchpl_PL
dc.typeBook chapterpl_PL
dc.rights.holder© Copyright by Uniwersytet Łódzki, Łódź 2013pl_PL
dc.page.number[152]-163pl_PL
dc.contributor.authorAffiliationUniwersytet Łódzkipl_PL
dc.contributor.authorBiographicalnoteJoanna Duda ukończyła filologię romańską, specjalność język francuski i język angielski, na Uniwersytecie Łódzkim. Podczas studiów ukończyła dwie specjalizacje: glottodydaktyczną (licencjat) oraz językoznawczą, w tym tłumaczeniową, w zakresie obu języków (magisterium). Od 2009 związana z kołem naukowym the PsychoLinguistic Open Team (PLOT). Poza studiami pracuje jako lektor w szkole językowej.pl_PL
dc.referencesBańko, M. 2003. Wielki słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.pl_PL
dc.referencesBaszkiewicz, J. 2006. Historia Francji. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.pl_PL
dc.referencesClarke, S. 2008. Jak rozmawiać ze ślimakiem. Dziesięć przykazań, które pomogą ci zrozumieć Francuzów. Warszawa: WAB.pl_PL
dc.referencesClarke, S. 2012. 1000 lat wkurzania Francuzów. Warszawa: WAB.pl_PL
dc.referencesFaulkner, W. 2012. Requiem for a Nun. Vintage: Knopf Doubleday Publishing Group.pl_PL
dc.referencesFournier, L. 1991. Sur le bout de la langue. Anglicismes 1. 2e édition. Québec: les Éditions Rabelais.pl_PL
dc.referencesHastings, A. 1997. The Construction of Nationhood. Ethnicity, Religion and Nationalism. Cambridge: Cambridge University Press.pl_PL
dc.referencesHumbley, J. 2008. Emprunts, vrais et faux, dans le Petit Robert 2007. in Pruvost, J. (eds.), Les journées des dictionnaires de Cergy : Dictionnaires et mots voyageurs. Les 40 ans du Petit Robert, de Paul Robert à Alain Rey, Herblay, Editions des Silves, 221–238.pl_PL
dc.referencesOrłoś, Z. 2003. Czesko-polski słownik zdradliwych wyrazów i pułapek frazeologicznych. Kraków: Wydawnictwo UJ, 9.pl_PL
dc.referencesPellisson, P. 1989. Histoire de l’Académie française depuis son établissement jusqu’en 1652 (1653). Réédition. Paris: Slatkine Reprints.pl_PL
dc.referencesPetit Robert. 2007. Paris: Les Usuels du Robert.pl_PL
dc.referencesPicone, M. 1996. Anglicismes, neologisms and dynamic French. Amsterdam&Philadelphia: John Benjamins.pl_PL
dc.referencesRey-Débove, J. & Gagnon, G. 1980. Dictionnaire des anglicismes: les mots anglais et américains en Français. Paris: Les Usuels du Robert.pl_PL
dc.referencesRey-Débove, J. & Gagnon, G. 1984. Dictionnaire des anglicismes: les mots anglais et américains en Français. Paris: Les Usuels du Robert.pl_PL


Pliki tej pozycji

Thumbnail

Pozycja umieszczona jest w następujących kolekcjach

Pokaż uproszczony rekord