Gdy przypadek staje się regułą. Wariantowanie przekształceń elewacji zabytkowego modernistycznego osiedla ZUS w Łodzi z wykorzystaniem modelowania proceduralnego i badań sondażowych

Abstract

Problem, jaki podjęto w niniejszej pracy, dotyczy społecznego przekształcania modernistycznych osiedli mieszkaniowych wybudowanych w dwudziestoleciu międzywojennym. Procesowi dziedziczenia architektury modernizmu przyjrzano się na przykładzie osiedla mieszkaniowego ZUS w Łodzi. Po 80 latach od momentu zaprojektowania i wybudowania osiedla poddano analizie zaistniałe w tym czasie przekształcenia elewacji jego bloków. Analizę tę poszerzono terenowym badaniem sondażowym oraz wywiadami pogłębionymi przeprowadzonymi z mieszkańcami osiedla. Ich przedmiotem była percepcja architektury modernizmu wśród lokalnej społeczności, identyfikacja tożsamości z miejscem oraz preferencji mieszkańców w zakresie dalszych prac remontowych przy elewacjach osiedlowej zabudowy. Aby uchwycić proces przekształcania elewacji zabytkowego osiedla posłużono się nową technologią, jakim jest modelowanie proceduralne. W oparciu o wyniki przeprowadzonych badań i analiz opracowano sześć eksperymentalnych wariantów elewacji jednego z tamtejszych bloków – znajdującego się w Łodzi przy ulicy Bednarskiej 26. Zachowania i preferencje mieszkańców ujęto w komputerowe reguły. Umożliwiły one wygenerowanie wizualizacji cyfrowych bloku, które stały się swoistymi wykresami, obrazującymi dziedziczenie spuścizny modernizmu.