Teatr szkolny po II wojnie światowej (1944-1974). Koncepcje i modele estetyczne
Streszczenie
Przeanalizowany materiał, zgromadzone fakty, zaobserwowane procesy stwarzają podstawę do twierdzenia, że teatr szkolny jest w Polsce nadal zjawiskiem żywym, próbującym kształtować swoje oblicze w złożonym kontekście życia społecznego, w kręgu uwarunkowań, które decydują o jego funkcji, strukturze organizacyjnej i formach artystycznych. Rozprawa, będąc próbą monograficznego ujęcia zagadnień powojennego teatru szkolnego w Polsce, wysuwa na pierwszy plan problematykę przemian w sferze estetyki. Głównym zamierzeniem rozprawy jest więc przedstawienie charakterystycznych koncepcji w dziedzinie teatralnej twórczości młodzieży i modeli estetycznych widowisk szkolnych na tle warunków, które kształtowały tę twórczość w okresie powojennego 30-lecia, a także — zarysowanie perspektywy rozwoju teatru szkolnego w systemie nowoczesnej edukacji. Całość rozważań o teatrze szkolnym zamknięta została w pięciu zasadniczych rozdziałach.