Sukcesja tronu w publicystyce Sejmu Czteroletniego
Streszczenie
Praca składa się z sześciu rozdziałów. W pierwszym autor omawia historiografię Sejmu Czteroletniego zawierającą ocenę politycznej myśli polskiego Oświecenia w pracach historyków. W rozdziale drugim prezentuje argumenty z zakresu historii i teraźniejszości Europy i świata, pojawiające się na marginesie polemiki. W rozdziale trzecim poświęconym ogólnej charakterystyce polemiki na temat elekcji i sukcesji tronu wyróżnia fazy przez jakie ona przechodziła oraz omawia różne projekty i zmiany ustrojowe. W następnym rozdziale autor przedstawił argumenty, którymi posługiwała się publicystyka malkontentów zachowując podział na wywody historyczne, prawne i polityczne. W rozdziale piątym zaprezentowano poglądy reformatorów. W niniejszej rozprawie autor stara się wykazać, że polemika toczyła się nie tylko między zwolennikami utrzymania skompromitowanej zasady elekcji a ich przeciwnikami popierającymi koncepcje sukcesji tronu, lecz miała także miejsce w wewnątrz poszczególnych ugrupowań, co najlepiej obrazuje istnienie dużej liczby pośrednich wariantów między biegunami elekcji bez zmian, o sukcesji bez zastrzeżeń. Skłania się ku tezie orędowników tradycyjnego obioru króla nie było wcale w publicystyce, podobnie jak brakło obrońców i głosicieli koncepcji dziedziczności tronu na wzór absolutnych władców francuskich.