Korelacja frazemów i modeli frazemotwórstwa w języku rosyjskim i polskim

Abstract

Celem badania jest określenie statusu frazemów w systemie terminologicznym współczesnej lingwistyki. Językoznawcy niejednoznacznie definiują frazem i jego status. Część uczonych pod pojęciem frazemu rozumie frazeologizm (A. Girucki, B. Rodziewicz), kolejna grupa za frazem uznaje — najogólniej rzecz biorąc — każdy frazeologizm nieidiomatyczny. W rozprawie podjęto próbę ustalenia definicji frazemu oraz rozstrzygnięcia jego statusu. Zadaniem postawionym w rozprawie jest również wskazanie osobliwości frazemów w zestawieniu z podobnymi oraz z pokrewnymi konstrukcjami i pojęciami, określenie ich semiotycznej funkcji oraz gramatycznej struktury. Na podstawie przeglądu stanu badań teoretycznych w obrębie frazeologii i frazematyki oraz statusu terminów w rozprawie podjęto analizę korelacji frazemów języka rosyjskiego i polskiego w planie ich pragmatyki, semantyki oraz struktury. Pierwsza część pracy stanowi wstępną rozprawę omawiającą tworzenie się frazeologii jako działu językoznawstwa. Druga część rozprawy jest poświęcona statusowi frazemów w systemie języka. Część druga rozprawy porusza także zagadnienie funkcjonowania frazemów w systemie języka rosyjskiego i polskiego na płaszczyźnie strukturalnej. Ważnym aspektem badania jest próba odpowiedzi na nierozstrzygnięte problemy pragmatyki, struktury, semantyki i analitycznych odtwarzalnych jednostek.