Nurt feministyczny w angielskim dramacie i teatrze alternatywnym

Abstract

Celem tej rozprawy jest zaprezentowanie - na podstawie wybranych przykładów - angielskiego dramatu i teatru feministycznego działającego w obrębie sceny alternatywnej, jako wielowymiarowego zjawiska, ważnego dla współczesnego teatru angielskiego ze względu na skalę (kilkaset działających zespołów), rangę podnoszonych problemów, siłę głosu, z jakim je manifestowały oraz - inspirującą dla całego środowiska teatralnego - ewolucję formy dramaturgiczno-teatralnej. Ramy chronologiczne omawianego zjawiska obejmują okres od końca lat sześćdziesiątych do początku lat dziewięćdziesiątych. Cezura pierwsza to kształtowanie się w Wielkiej Brytanii ruchu teatrów alternatywnych (fringeu), w oparciu o impulsy docierające do Europy ze Stanów Zjednoczonych (narodziny ruchu młodzieżowej kontestacji, powstanie pierwszych teatralnych zespołów amerykańskiej kontrkultury, zmiany sposobów pracy w zespole, pojawienie się nowych poetyk teatralnych) oraz - równocześnie - zaistnienie na terenie Wielkiej Brytanii nowego zjawiska, jakim były przeniesione ze Stanów Zjednoczonych i Niemiec idee nowego feminizmu. Z kolei druga cezura wskazuje na moment wyczerpywania się formuły interwencyjnego teatru feministycznego, co było zbieżne z kształtowaniem się opinii o końcu „drugiej fali” feminizmu i nadejściu jego „trzeciej fali” czy też zjawiska postfeminizmu.