Dynamika formy dramatycznej. Wprowadzenie do modelowania złożoności działania dramatycznego

Abstract

Dynamika formy dramatycznej ma być próbą teoretycznego rozpoznania poetyki dramatu w kontekście współczesnych badań nad złożonością i dynamiką nieliniową. Rozważania na ten temat usytuowane są w kontekście badań humanistycznych prowadzonych w oparciu o wyniki uzyskiwane w naukach ścisłych przy pomocy procedur teoretycznych i metodologicznych szeroko rozumianej dynamiki, w tym teorii katastrof, dynamiki nieliniowej, teorii chaosu, złożoności. Dynamika formy dramatycznej jest propozycją zmierzającą do ustanowienia właściwego dla pogranicza literaturoznawstwa i teatrologii modelu, który spełniałby wymogi stawiane obecnie opisom złożonych systemów dynamicznych, zarówno naturalnych, jak i artystycznych. W tym celu konieczne jest przyjęcie szeregu hipotez, z których najistotniejsze są następujące: 1) hipoteza o istotowej nieidentyczności i wzajemnej nieredukowalności obiektów naturalnych, matematycznych i artystycznych; 2) hipoteza o analogiczności procesów naturalnych, matematycznych i artystycznych; 3) hipoteza o wzajemnej nieredukowalności i komplementarności badań humanistycznych i matematycznych.