Dyplomacja lotnicza jako narzędzie polityki zagranicznej na przykładzie Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Arabii Saudyjskiej

Abstract

W artykule przeprowadzono analizę porównawczą polityki zagranicznej Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Arabii Saudyjskiej, wykorzystując dyplomację lotniczą jako narzędzie służące realizacji celów narodowych. Linie Emirates znajdują się w czołówce rankingów bezpieczeństwa i usług świadczonych przez linie lotnicze. Z kolei Dubaj jest globalnym punktem komunikacyjnym z największą przepustowością pasażerów rocznie w regionie i drugim na świecie. Władze Arabii Saudyjskiej mają podobne aspiracje – pragną stać się kluczowym hubem przesiadkowym. W ramach strategii Vision 2030 rozwijana jest infrastruktura transportowa, a na saudyjski rynek wprowadzono nowego przewoźnika – Riyadh Air. Jak wykazuje analiza, połączenia realizowane przez linie lotnicze odzwierciedlają stan stosunków dyplomatycznych między państwami i są kluczowym narzędziem w budowaniu marki narodowej oraz rozwoju gospodarczym. Co więcej, ich działalność jest zależna od sytuacji politycznej w regionie. Te zjawiska zostały zilustrowane poprzez analizę układu relacji między krajami bliskowschodnimi oraz roli lotnictwa w promocji wizerunku kraju. Analizę oparto na literaturze poświęconej tematyce lotnictwa, narodowych strategiach monarchii, strategii lotniczych oraz innych danych jakościowych.

The article conducts a comparative analysis of the foreign policies of the United Arab Emirates and Saudi Arabia, using aviation diplomacy as a tool to achieve national objectives. Emirates Airlines ranks highly in terms of safety and service quality. Dubai, in turn, serves as a global connectivity hub, reaching the highest regional passenger capacity annually in the region and ranking second globally. Similarly, Saudi Arabia’s officials aim to establish the country as a key transit hub. As part of Vision 2030, transportinfrastructure is being developed, and a new airline – Riyadh Air – has been introduced to the Saudi market. The analysis demonstrates that flights operated by national airlines reflect the state of diplomatic relations between countries and serve as a key tool in establishing a national brand and promoting economic development. Moreover, national airlines’ operations are influenced by the region’s political landscape. These phenomena were illustrated through the analysis of relations between Middle Eastern states and the role of airlines in promoting national image. The analysis is based on aviation literature, national strategies of monarchies, aviation strategies, and other qualitative sources.