Wystąpienie jako forma ochrony prawa do minimalnej stawki godzinowej

Abstract

Wprowadzenie minimalnej stawki godzinowej dla osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych stanowiło istotny przełom w standardzie ochrony prawnej tej grupy zatrudnionych. Zmianie tej towarzyszyło przyznanie Państwowej Inspekcji Pracy kompetencji do kontrolowania tego zagadnienia oraz kierowania środka prawnego w postaci wystąpienia. Przyjęte rozwiązanie jest interesujące i wymaga analizy w zestawieniu z innym środkiem stosowanym przez państwowych inspektorów pracy – w postaci nakazu płacowego. Porównanie tych środków prawnych jest uzasadnione ze względu na zbliżony cel ich stosowania, jakim jest gwarantowanie wypłacenia wynagrodzenia osobom świadczącym pracę najemną.

The introduction of a minimum hourly rate for individuals working under civil law contracts represented a significant milestone in improving the legal protection standards for this group of employees. As part of the change, the State Labour Inspectorate has been granted the authority to monitor this issue and take legal action by issuing an enforcement notice. Rather interesting, this solution warrants analysis in comparison with another measure employed by state labour inspectors in the form of a payment order. Comparing these legal measures is justified due to their similar purpose of guaranteeing payment of wages to remunerated employees.