Niektóre prawne następstwa przekształcenia stosunku pracy w fikcyjną – niepracowniczą – więź prawną. Abstrakcja czy skuteczna praktyka?

Abstract

Autor porównuje normy prawnokarne (art. 218 k.k.) z przepisami prawa pracy (art. 2 i art. 22 k.p.) wprowadzonymi przez ustawodawcę w celu zapobiegania stosowaniu fikcyjnych form zatrudnienia. Normy prawnokarne obejmują ochroną wyłącznie znamiona występku pracowniczego, a nie pracowników fikcyjnie ustanowionych przez osoby i podmioty zatrudniające na podstawie i w ramach umów cywilnoprawnych. Mamy tu do czynienia nie ze skuteczną praktyką, lecz z abstrakcją. Autor uważa, że zasady sformułowane w wymienionych przepisach Kodeksu pracy nie są automatycznie i skutecznie wprowadzane w życie.

The author compares criminal law norms (Article 218 of the Criminal Code) with the provisions of labor law (Articles 2 and 22 of the Labor Code) introduced and used by the legislator to prevent the use of fictitious forms of employment. Primacy should be given to the provisions of the latter branch of law. The legal and criminal norms protect only the signs of an employee misconduct, and not the employees fictitiously positioned by employing persons and entities as persons employed on the basis of and under civil law contracts. We are dealing not with effective practice but with abstraction. He believes that the principles formulated in the aforementioned provisions of the Code of Civil Procedure are not automatically and effectively implemented.