Wizerunek władców osmańskich w kronikach późnobizantyńskich (XIV - XV w.)

Abstract

Celem rozprawy jest ukazanie wizerunku panujących Osmanidów w kronikach bizantyńskich z XIV i XV stulecia. Autor zamierza pokazać, którzy z dziejopisów o nich wspominali, jak ich charakteryzowali, a więc co o nich wiedzieli i jaki był ich stosunek do władców osmańskich? Chce wykazać również ewolucję ich poglądów na Turków, która wiązała się z pełnym dynamizmu rozwojem państwa osmańskiego w tym okresie. Historycy badający dzieje Bizancjum oraz państwa osmańskiego, szerzej dotychczas nie zajmowali się kwestią wizerunku Osmanów. Zatem temat niniejszej pracy stanowi pewne novum w polskojęzycznej, a także obcej literaturze. Ramy chronologiczne studium wyznaczają dwa wydarzenia. Pierwszym z nich jest przybycie pod koniec XIII wieku Osmanów do Azji Mniejszej i założenie własnego dominium (około 1301 roku), natomiast drugim śmierć Mehmeda II w 1481 roku. W okresie tym kolejni panujący, wykorzystując wielorakie czynniki geopolityczne, które okazały się im w większości sprzyjające, systematycznie budowali i umacniali swoje władztwo.