Zakres sądowej kontroli decyzji zabezpieczającej a prawo do skutecznego środka zaskarżenia

Abstract

Zgodnie z uchwałą NSA z 24 października 2011 r., sygn. I FPS 1/11 oraz utrwaloną praktyką administracyjną i sądową w przypadku, gdy w toku podatkowego postępowania odwoławczego w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 33 §§ 1–4 Ordynacji podatkowej zostanie wydana decyzja wymiarowa, postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy. Takie rozstrzygnięcie stanowi o istotnym ograniczeniu prawa podatnika do skutecznego środka zaskarżenia (prawa do sądu). Autorka argumentuje, że w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 lipca 2025 r., C-605/23, Ati-19, ECLI:EU:C:2025:513, ograniczenie to jest niezgodne z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i rozważa proceduralne możliwości uzgodnienia bieżącej praktyki ze wspomnianym standardem.

Pursuant to the resolution of the Supreme Administrative Court (NSA) of 24 October 2011 (file no. I FPS 1/11), and in accordance with established administrative and judicial practice, where an assessment decision is issued in the course of tax appeal proceedings concerning the securing of a tax liability under Article 33 §§ 1–4 of the Tax Ordinance Act, the appeal proceedings are discontinued pursuant to Article 233 § 1 point 3 of that Act. Such an approach constitutes a significant limitation of the taxpayer’s right to an effective remedy, including the right of access to a court. The author argues that, in light of the judgment of the Court of Justice of the European Union of 3 July 2025 in Case C-605/23, Ati-19 (ECLI:EU:C:2025:513), this limitation is incompatible with Article 47 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union. The article further examines the procedural avenues available for aligning current domestic practice with the standard arising from that judgment.