Wskaźniki nawiązania we współczesnych tekstach polskich

Abstract

Rozprawa ma na celu uchwycenie i opisanie mechanizmów kohezji tekstu realizowanej za pomocą różnorodnych wskaźników nawiązania i opiera się na współczesnych tekstach polskich. Praca składa się z czterech rozdziałów dotyczących kolejno: zagadnień teoretycznych, szczegółowej analizy wskaźników nawiązania przeprowadzonej na materiale utworów narracyjnych, charakterystycznych dla języka potocznego środków więzi i ich funkcjonalności oraz kohezji tekstów poetyckich. W rozdziale pierwszym omówione zostały dotychczasowe ustalenia teoretyczne na temat spójności tekstu, a w szczególności miejsca wskaźników nawiązania w ogólnej teorii tekstu, ich funkcji we współtworzeniu spójności oraz związków i zależności między nawiązaniem międzyzdaniowym a innymi pojęciami lingwistyki tekstu. Dalej przedstawiona została klasyfikacja wskaźników nawiązania. Zasadnicza część pracy (rozdziały: II, III, IV) ma charakter analityczno-porównawczy. Celem analizy wskaźników nawiązania w kilku typach tekstów jest ujawnienie podobieństw i różnic w użyciu środków więzi. W pracy pominięte zostały dwie istotne odmiany polszczyzny — styl naukowy i publicystyczny.