Uczestnictwo osób starszych w sferze publicznej

Abstract

Uczestnictwo ludzi starszych w sferze publicznej poddano analizie w czterech obszarach: aktywność społeczna, uczestnictwo w polityce, obecność w kulturze masowej i w społecznej komunikacji, obecność w przestrzeni publicznej. Aktywność społeczna ludzi starych jest najmniejsza na tle innych grup wieku, choć połowa osób w starszym wieku (podobnie jest w całej dorosłej populacji) deklaruje, iż zdarzało im się pracować na rzecz środowiska lokalnego lub osób potrzebujących. Poziom partycypacji wyborczej osób starszych (także emerytów) jest wysoki w porównaniu z młodymi i nieco mniejszy w porównaniu z osobami w wieku 46-65 lat. Niezadowalające jest natomiast uczestnictwo ludzi starych w organach władzy (parlament, samorząd terytorialny). W mediach i reklamach wizerunek człowieka starego jest stereotypowy i nie odpowiada faktycznemu obrazowi ich społecznego uczestnictwa. Starsi Polacy bardzo rzadko bardzo rzadko korzystają z Internetu. W miejscach publicznych seniorzy najczęściej spotykają się z obojętnością. Najgorzej traktowani są w placówkach ochrony zdrowia, ze strony ludzi młodych, w środkach komunikacji, w urzędach. Z największą życzliwością spotykają się w rodzinie, w środowisku sąsiadów oraz w parafii.