Streszczenie
Dysertacja poświęcona jest myśli filozoficznej Pierre’a Klossowskiego. W części pierwszej przedstawione zostały (w określającym ich specyfikę kontekście suwerenności) sylwetki trzech najbliższych antenatów autora „Baphometa” — w znacznej mierze poprzez odwołanie do terminów Klossowskiego i zarejestrowanych w jego własnych dziełach śladów „intensywnej lektury”. We wstępie autor rozprawy przedstawia zarys koncepcji suwerenności — jako sposobu bycia, zrodzonego z odparcia, manifestowanego pod postacią „przeżytego doświadczenia” (expérience vécue), alienujących nieredukowalną samoistność bytu ludzkiego systemów metafizyki i antysystemów pozytywizmu. Na tle pierwszej części pracy, która pełni rolę wprowadzającego w problematykę Klossowskiego negatywu, część druga stanowi próbę pozytywnej prezentacji koncepcji autora.