Pomocnicze usługi finansowe na gruncie podatku VAT na tle orzecznictwa sądów unijnych

Abstract

W przedmiocie zwyczajowo świadczonych usług finansowych, w tym takich jak udzielanie pożyczek i zabezpieczeń, w polskiej praktyce fiskalnej i orzecznictwie sądowym wypracowany już został rozsądny (i dość korzystny dla podatników) konsensus, pozwalający przedsiębiorcom spoza sektora finansowego na świadczenie usług finansowych (w tym zwolnionych z VAT) w dość szerokim zakresie bez negatywnych konsekwencji pod względem prawa do odliczenia podatku naliczonego. Niemniej, w przypadku niestandardowych lub nowych w obrocie gospodarczym usług finansowych, ze względu na zamierzoną nieostrość pojęcia „pomocniczych usług finansowych” wynikającą w znacznej mierze z utrwalonego orzecznictwa sądów unijnych, ryzyko ograniczenia prawa podatników do odliczenia w związku ze świadczeniem takich usług z pewnością pozostaje realne, czego przykładem mogą być choćby omówione w niniejszym opracowaniu usługi VPPA (Virtual Power Purchase Agreements).

As regards standard financial services, including loans and securities, a reasonable (and quite favourable for taxpayers) consensus has already been established in the Polish fiscal practice and case law, allowing businesses from outside the financial sector to provide financial services (including those exempt from VAT) to a relatively broad extent without an adverse effect for their right to deduct input VAT. Still, in the case of non-standard or new financial services, due to the inherent ambiguity of the concept of incidental financial transactions, largely resulting from the established case law of EU courts, the risk of limiting taxpayers’ right to input VAT deduction due to the provision of such services certainly remains material, as exemplified by the VPPA services discussed in this study.